CEST Blog

Blog Discontinued

2009-03-11T14:11:00.001+07:00

Dear Readers,

This blog will be discontinued and the whole content will be moved to Wordpress. The new site of this blog will be at http://cestchula.wordpress.com/

Thanks a lot for your continued interest in the blog and in the work of the Center.

Best wishes,
Soraj

Broadband to the fore

2009-03-05T16:33:00.000+07:00

New working group unites the biggest players in the industry.

By: Roger Sansuchat
Published: 4/03/2009 at 12:00 AM
Newspaper section: Database

http://www.bangkokpost.com/tech/technews/12708/broadband-to-the-fore

As it prepares to issue licences for 3G and WiMAX in Thailand, the National Telecommunications Commission (NTC) last week announced a new alliance with mobile operators. Called the Meaningful Broadband Working Group, it aims to produce an approach to broadband deployment, revive the economy, boost human resources and preserve Thai cultural and spiritual values.

At the announcement of the formation of the Meaningful Broadband Working Group are, from left to right: Craig Warren Smith of Chulalongkorn University; Todsaporn Simtrakarn, chief strategy officer at CAT Telecom; Tore Johnsen, chief executive officer, Dtac; Supachai Chearavanont, president and CEO, True Corp; and Ricky Corker, head of Asia North sub region for Nokia Siemens Network.

The announcement was a result of the Meaningful Broadband seminar last week hosted by Chulalongkorn University's Centre for Ethics in Science and Technology, sponsored by Nokia Siemens Network.

Members of the alliance, apart from the NTC itself, include Dtac, True Corp and CAT, and efforts are underway to bring two other telecom operators, AIS and TOT, into the group.

Much of the impetus for this approach has come from the Obama administration in the US, which was the first government to put broadband into a starring role in economic stimulus. "We will use our participation in the working group to study carefully how the Obama team is using broadband to boost human resources and to see if the same approach could work in the new Thai economy," said Sathit Limpongan, chairman of CAT. Last week, the Finance Ministry, where Satit is an official, announced a 1.9 trillion baht stimulus plan that incorporates investment in broadband infrastructure. In a speech that caused US Congress to agree to spend $9 billion on rural broadband infrastructure, one of Obama's advisers said "data shows that a $17.4 billion investment in wireless broadband infrastructure could increase GDP by 0.88% to 1.28% - - a gain of $126.3 billion to $184.1 billion in dollar terms - and create 4.5 million and 6.3 million additional jobs over the two-year forecast period of 2009-2010.

"In the same way, Thai stakeholders could align broadband with the Thai government's efforts to overhaul its economy," said Craig Warren Smith. Smith is a former Harvard professor of science and technology policy who is in Thailand to organise the Meaningful Broadband initiative.

"A broadband approach to economic stimulus would not take years to produce jobs," said Smith. "The benefits would begin to occur in a matter of months."

"Now that legal hurdles are being removed, there is an urgent need for ICT stakeholders in Thailand to pool research efforts and formulate policies and practices that will make broadband of optimal benefit for all Thais," said Prof Setaporn Kuseepitak of the NTC.

"Though Thailand doesn't score high on technical indicators," said Ricky Corker, Head of Asia North sub region for Nokia Siemens, "broadband could have a powerful effect on the country's human resources, creating jobs and new entrepreneurial businesses," he said. "Thanks to the academic, corporate and governmental cooperation expressed at Chulalongkorn, Thailand could produce the innovations that allow it to move into the ranks of global innovators in broadband technologies."

"Telecommunications has emerged as the leading growth sector in Thailand's economy. This effort hopes to find new ways to leverage the industry's strength for the benefit of all Thais," said Professor Prasit Prapinmongkalkarn, an NTC commissioner.

"Being meaningful means being affordable," said Dtac CEO Tore Johnsen. "We are keen to share our experience in extending broadband to every Thai citizen no matter where they work or live."

"Broadband applications can harm Thai citizens as well as help them," added Supachai. "Though our participation in this working group, we want to make sure that broadband has the best possible ethical impacts on this country."

The next step for the working group, say its members, is to invite Prime Minister Abhisit Vejjajiva to join a discussion about how broadband could assist the policy goals of a whole range of ministries.

Roger Sansuchat, fellow, Centre for Ethics of Science and Technology, Chulalongkorn University.

News Release

2009-02-24T20:31:00.004+07:00

Market Leaders, Regulators Join for “Meaningful Broadband”

Chulalongkorn University, February 24, 2009

In the first alliance of its kind, Thailand’s top mobile executives today joined an alliance with the country’s telecommunications regulators, intent on paving the way for “meaningful” broadband” which they think could boost and transform the country’s economy.

Though new data for OECD (oecd.org) and elsewhere suggests that broadband by itself stimulates economies, the coalition aims to enhance this benefit through by formulating regulatory innovations, public-private partnerships, new economic modeling and innovations in software design.

“Now that legal hurdles are being removed, there is an urgent need for ICT stakeholders in Thailand to pool research efforts and formulate policies and practices that will make broadband of optimal benefit for all Thais.” said Prof Setaporn Kuseepitak of the National Telecommunications Commission (NTC.) Besides NTC, also joining the Meaningful Broadband Working Group were chairmen and CEOs of the country’s powerful telecommunications operating companies including AIS, DTAC, True Corp., and CAT. (Participation of TOT
was pending confirmation as of Feb 23.)

The announcement of the new alliance was made at Chulaongkorn University in an event sponsored today by Nokia Siemens Network and hosted by the chairman of the university’s governing board, Dr. Charas Suwanwela. The Working Group was founded by the
University’s Center for Ethics of Science and Technology
(CEST.)

“Building on the approach used by the Obama Administration in the United States, the coalition puts high-speed internet in a starring role in a model of economic stimulus. But the approach goes further by also seeking to do so in a way that preserve Thai values and fosters a
‘sufficiency economy,’,” said University of Washington’s Craig Warren Smith, one of the founders of the worldwide movement to close Digital Divide. He is now a visiting professor at Chulalongkorn based at the CEST where he is helping to organize the Working Group.

“Telecommunications has emerged as the leading growth sector in Thailand’s economy. This effort hopes to find new ways to leverage the industry’s strength for the benefit of all Thais,” said Professor Prasit Prapinmongkalkarn, an NTC Commissioner.

“ We are delighted to support this initiative," said Mr. Ricky Corker, Country Director of Nokia Siemens Networks Thailand. "As a leading global enabler of telecommunications services, we're
committed to building a sustainable future for broadband. With the kind of cooperation expressed by the Working Group, Thailand can emerge as a global innovator in broadband development," he added.

“The working group can help us to consider how broadband can boost human resources in the new Thai economy,” said Mr. Sathit Limpongan, Chairman of CAT, who doubles as Thailand’s Deputy Finance Minister. Last week, the Finance Ministry announced a 1.9 trillion
baht stimulus plan that incorporates investments in broadband infrastructure.

Being meaningful means being affordable,” said DTAC CEO Tore Johnsen. “We are keen to share our experiences in extending broadband to every Thai citizen no matter where they work or live.”

“Content is a driver of broadband,” said Supachai Chearavonont President and CEO of True Corp, a diversified media corporation that is also the third largest mobile company. “Though this collaborative effort we seek a way to extend access to interactive learning for even the most low-income Thais.”

“Six years ago, the Kingdom of Thailand became a world innovator by building a public/private alliance for the first national low-cost PC project. Now, with broadband, stakeholders can go so much further,” said Andrew McBean, former country director of Microsoft-Thailand.

The next step for the Working Group, say its members, is to invite the Kingdom of Thailand’s Prime Minister Abhisit to join a discussion about how broadband could assist the policy goals of a
whole range of ministries.

Report of the Symposium on "Buddhism ...

2009-02-22T15:43:00.002+07:00

Report of the Symposium on "Buddhism in German Philosophy and Literature"

Chulalongkorn University
February 6 - 7, 2009

Nineteenth century Germany saw an influx of ideas flowing in from the East. It is well known that thinkers such as Schopenhauer in the early period of the century was influenced by Indian philosophies such as Buddhism and Hinduism, as new translations became available in European languages or key canonical texts such as many Buddhist sutras and the Bhagavadgita. Thus the age was an important fermentation period, one that profoundly changed the outlook of many aspects of European culture, most notably perhaps in Germany itself. Through Schopenhauer the ideas received from the East percolated through thinkers and writers as diverse as Richard Wagner, Friedrich Nietzsche, Thomas Mann, and perhaps a little surprisingly Bertold Brecht.

The Symposium on "Buddhism German Philosophy and Literature: An Intercultural Dialogue" was held at the campus of Chulalongkorn University from February 6 to 7, 2009, and it was quite well attended, considering that there are many events in the university and the specific nature of the topic. The meeting was supported by the Goethe-Institut in Bangkok, and was jointly organized by the Center for European Studies and Center for Ethics of Science and Technology, both belonging to Chulalongkorn University, and the Thousand Stars Foundation, an independent non-profit focusing on research and other activities in Buddhism in Thailand.

After the opening the ceremony presided by Prof. Dr. Pirom Kamolratanakul, President of the university, the session in the morning of Friday, 6 February began with a brief talk on "Remarks on Philology and Buddhist Studies, with Special Reference to German Philology and Manuscript Studies" by Dr. Peter Skilling. He provided the audience with some details about German contribution of scholarship on Buddhist studies. The next paper was by Prof. Volker Mertens on "Buddhism in the European Middle Ages," where he talked about the reception of Buddhist ideas through Europeans who get the opportunity for contact with the East during the 11th century when the Mongols were in their ascendancy. This was perhaps the first record of European contact with Buddhism (not counting the Romans or the Greeks, where the evidence was not clear).

Then the papers by Prof. Dr. Pornsan Watananguhn and Prof. Dr. Dr. h.c. Heinrich Detering investigated the influences and the reception of Buddhist ideas in German literature. The authors discussed were Karl Gjellerup, the Danish writer whose work "The Pilgrim Kamanita" was very well known in Thaiand through translation, Thomas Mann, Hermann Hesse, and Bertold Brecht. The reception of Buddhism by these writers was both positive and negative. As these writers became aware of Buddhist ideas, they gave their own responses, which were reflected in their writings. Thomas Mann, for example, was deeply influenced by Schopenhauer, and the idea of the unknowable will and the Buddhist conception of suffering figures prominently in the discussion during the Symposium.

Three more papers dealed with Buddhist influences in German literature, namely those by Prof. Dr. Dr. h. c. Dieter Borschmeyer, who focused on Mann's "Die vertauschten Köpfe," and Dr. Ronald Perlwitz, who talked about the writer Friedrich Rückkert and his views on Buddhism. Finally, Prof. Dr. Adrian Hsia talked about Hermann Hesse and his "transcultural reception" blending Buddhism, Hinduism, Protestantism and Catholicism together.

Then there were papers by Thai philosophers, starting with a keynote address by Prof. Preecha Changkwanyuen, whose paper was entitled "Exchange of Religious Cultures between East and West." Then Prof. Dr. Somparn Promta talked about "Literature in Buddhist Perspective," which though it did not touch upon the question of reception of Buddhism in German culture directly, did in fact contribute significantly through his analysis of literature according to Buddhism. Afterwards there were two more papers, by Dr. Soraj Hongladarom and Dr. Theptawee Chokevasin, whose topics were "Schopenhauer's Metaphysics of the Will and Nagarjuna's View on Emptiness" and "Heideggian and Theravada Buddhist View on the Motility of Life" respectively. Dr. Soraj's paper was a detailed analysis of Schopenhauer's argument compared with the Buddhist master Nagarjuna. The topic was what was actually meant by "nothing."

The Symposium ended with a session where everybody convened and gave their viewpoints on a variety of topics. Not surprisingly the topics of Buddhist and Christian dialogs dominated the discussion. The participants talked about how Buddhism and Christianity could be reconciled, and how much of the ideas of pantheism and the philosophy of Spinoza (which, by the way, perhaps found its way into Schopenhauer) could be found in these literary works.

That was to be expected from an academic meeting. The participants in any case agreed that there should be a second meeting after this one. The topic is far too important and too rich just to let this particular event pass by without any further action.

Meaningful Broadband

2009-02-19T15:37:00.002+07:00

MEANINGFUL BROADBAND

A Launch event for the Centre for Ethics of Science and Technology, Chulalongkorn University (by invitation only)

Time: 24 February 2009, 9.00 am. – 2.00 pm.
Venue: Room 105, Maha Chulalongkorn Building, Chulalongkorn University, Bangkok

Agenda:
9.15 am. Opening by host Dr. Charas Suwanwela, Chairman of Governing Board, Chulalongkorn University
Overview of the day's proceedings, Prof. Soraj Hongladarom,
Director, Center for Ethics of Science and Technology

9.20 am. Keynote from Prime Minister Hon. Abhisit Vijjajiva: Towards a New Thai Economy and Workforce: Finding the Optimal Role of Broadband (to be confirmed)
A Response to the Prime Minister’s Remarks on Behalf of the Private Sector: Mr.Ricky Corker, Director Nokia Siemens Networks

9.40 am. What is Meaningful Broadband; Towards a "Compact" linking
Public and Private Sectors. Prof Craig Warren Smith, Senior Advisor, Human Interface Technology Laboratory, University of Washington:Craig Warren Smith

10.00 am.- 12.00 noon Presentation: Towards a "Compact" between public, private and academic sectors.

Towards a Meaningful Regulations: Prof. Sethaporn Cusripitck (NTC Commissioner)
Towards the Broadband-enabled Reform of Basic Education : Dr.Paron Isarasena, Commission on Basic Education, Ministry of Education

12.00 – 12.30 p.m. Conclusion and press conference

12.30 – 13.30 p.m. Lunch with video presentation of interactive learning with children from KMUTT model school

Concept Paper

2009-02-12T21:20:00.003+07:00

MEANINGFUL BROADBAND

A By-Invitation-Only Seminar at Chulalongkorn University, February 24, 2009

Meaningful Broadband, a half day event and press conference hosted by Chulalongkorn University on February 24, 2009, is designed for a select group of 40 leading ICT stakeholders from government, business and academic sectors in Thailand. The event, which presents a model for the optimal deployment of high-speed internet in ASEAN countries, is sponsored by the Nokia Siemens Network.

Held at a time when US President Obama has given a starring role to high-speed internet as a factor in US economic stimulus, the event on February 24 will consider how a “broadband ecosystem” might trigger benefits to low-income Thais as well as the Thai citizenry as a whole. Drawing upon an innovative model called Meaningful Broadband that is being prepared for deployment in Indonesia, the meeting will consider how high-speed internet could have meaningful impacts in Thailand as well.

The core concept of Meaningful Broadband is that it does not refer to a single device or a single software application. Rather it refers to the formulation of a complex national “ecosystem” of products and services with four aspects: 1) backbone, 2) Last Mile, 3) devices, and 4) content. In this model the term, “meaningful" has three aspects: usable, affordable and empowering. By operationalizing this idea, regulators and technology-developers could gain the criteria needed to measure the impact of broadband technologies on citizens.

Interwoven and reinforced with public policy and new investments,this ecosystem could intertwine public and private sectors together into new strategic alliances anchored by public-private partnerships and reinforced by regulatory innovations. As it turns out, the academic sector has an important stake in the successful deployment of broadband and is itself a potential force in every aspect of the ecosystem.

In the background of this meeting is an important innovation that has emerged from the young Obama Administration in the US. Broadband received $9 billion in federal investments and, more importantly, an additional $120 billion in human-resources development investments were allocated by US Congress so that the educational and workforce-development systems could be transformed through broadband.

Prior to the US example, most governments have assumed that human-resources infrastructure and technology investments would only pay off in the long-term. But the advocates for this approach in the US have argued that the stimulus to the economy and the payoff in jobs could be immediate. Could the same logic work for Thailand?

To set the context for this discussion, the gathering will consider a model for the formulation of “meaningful” broadband ecosystems, formulated by Prof Craig Warren Smith, who first began working with the Kingdom of Thailand when he was professor of Science and Technology Policy at Harvard University’s Kennedy School of Government. This year he is in residence at Chulalongkorn University’s Center for Ethics of Science and Technology and serves as an organizer of the February 24 session.

Prime Minister Abhisit himself has been invited to offer his own views on this topic and we have also invited the chairman of Thailand’s regulatory agency, National Telecommunications Commission to explain NTC’s framework for interacting with the private sector regarding broadband. Finally, the gathering will announce a research agenda for assessing these options and considering a path forward.

Nanoethics Asia (NEA2009)

2009-02-11T12:57:00.004+07:00

An International Workshop

Nanoethics Asia (NEA2009)

August 26 - 28, 2009, Chulalongkorn University, Thailand

The Nanoethics Research Group, the Center for Innovative Nanotechnology, and the Center for Ethics of Science and Technology, Chulalongkorn University, will organize an international workshop on "Nanoethics Asia" (NEA2009). The purpose of the Workshop is to stimulate and gather ground breaking research in all areas related to the ethical, social, cultural, and legal implications of what is broadly construed as "nanotechnology, " especially as these implications arise from within the contexts of Asia and other non-Western regions.

Call for Abstracts

Those who are interested in participating in the Workshop should submit an abstract of between 150 to 300 words to Mr Parkpume Vanichaka at parkpume@gmail. com. Abstracts are accepted for considerations which consider the ethical, legal, social, cultural aspects of nanotechnology as well as other related technologies. Abstracts dealing with these issues in relation to the context of the developing country (not only in Asia) are especially welcome.

The following topics would be particularly suitable for the Workshop, though the list is not exhaustive:

Human enhancement through nanotechnology
Life extension
Nanomedicine
Safety issues arising from nanomaterial
Nanotechnology for development
Neuroethics
Nanotoxicity
Legal and regulatory issues

Timeline

Last date for submission of abstract: 28 March 2009
Notification of Acceptance: 30 April 2009
Submission of full paper: 15 July 2009
Workshop date: 26 – 28 August 2009

Keynote Speaker

Prof. John Weckert, Charles Sturt University, Australia and Editor-in-Chief, Nanoethics: Ethics for Technologies that Converge at the Nanoscale.

Registration

The Workshop is sponsored in part by the Center for Innovative Nanotechnology, Chulalongkorn University. That is a reason why we charge no registration fees. However, potential participants are requested for find their own funding for travelling and accommodation while in Thailand. We can help with reserving a room and securing discount at participating hotels and guest houses, especially Sasa International House, which is a small hotel on campus. Lunches, all breaks and the conference material will be provided free of charge to all participants.

Website: http://www.stc. arts.chula. ac.th/NEA2009/

Buddhism in German Philosophy and Literature

2009-01-22T13:22:00.001+07:00

*Free to the public*

Centre for European Studies at Chulalongkorn University
and
Goethe-Institut Bangkok

in cooperation with
Center for Ethics of Science and Technology and Thousand Stars Foundation

organise

International Symposium

“Buddhism in German Philosophy and Literature: An Intercultural Dialogue”

6 – 7 February 2009

Room 105, Maha Chulalongkorn Building, Chulalongkorn University

Programme

Friday 6 February 2009

8.00 – 8.45 Registration

8.45 – 09.15 Asst. Prof. Dr. Charit Tingsabadh, Director of Centre for European Studies atอChulalongkorn University, reports to the President of Chulalongkorn University

Opening Remarks
Prof. Pirom Kamolratanakul, M.D.
President of Chulalongkorn University

Dr. Ulrike Lewark
Deputy Director, Goethe-Institut Bangkok

9.15 – 9.30 Moderator: Assoc. Prof. Dr. Soraj Hongladarom

Dr. Peter Skilling, École française d'Extrême-Orient, Bangkok
Remarks on Philology and Buddhist Studies, with Special Reference to German Philology and Manuscript Studies

9.30 – 10.05 Prof. Dr. Volker Mertens, Free University Berlin, Germany
Buddhism in the European Middle Ages

10.05 – 10.20 Tea and Coffee

10.20 – 10.55 Dr. Ronald Perlwitz, Université Paris Sorbonne Abu Dhabi
Friedrich Rückkert und der Buddhismus

10.55 – 11.05 Questions & Answers

11.05 – 11.40 Prof. Dr. Pornsan Watananguhn
German Section, Faculty of Arts, Chulalongkorn University
On the Reception of Buddhism in the Literary Work of
Gjellerup, Thomas Mann and Hermann Hesse

11.40 – 12.15 Prof. Dr. Heinrich Detering, University Göttingen, Germany
Hesse, Brecht and Thomas Mann: Buddhism and Other Influences

12.15 – 12.30 Discussion

12.30 – 14.00 Lunch

14.00 – 14.35 Moderator: Prof. Dr. Volker Mertens
Prof. Dr. Adrian Hsia, Emeritus Professor of German,
McGill University, Montreal, Canada and Honorary Professor,
School of Chinese Studies, Hong Kong University, China
Catholicism / Protestantism versus Hinduism / Buddhism: On Hesses’s
Transcultural Reception

14.35 – 14.45 Questions & Answers

14.45 – 15.20 Prof. Dr. Dr. h.c. Dieter Borchmeyer, Professor Emeritus, University
Heidelberg, Present position : Präsident der Bayerischen Akademie
der Schönen Künste (President of the Bavaria Academy of the Beautiful Art)
Thomas Manns “Die vertauschten Köpfe“

15.20 – 16.00 Discussion

Saturday 7 February 2008

9.30 – 10.00 Moderator: Prof. Dr. Dr. h.c. Dieter Borchmeyer
Key Note Speech by Prof. Preecha Changkhwanyuen
Professor Emeritus, Department of Philosophy, Faculty of Arts, Chulalongkorn
University and Chair of Centre for Buddhist Studies, Chulalongkorn University
East-West Divan on Buddhism: An Intercultural Dialogue

10.00 – 10.10 Questions & Answers

10.10 – 10.25 Tea and Coffee

10.25 – 11.00 Prof. Dr. Somparn Promta,
Department of Philosophy, Faculty of Arts, Chulalongkorn University
Literature in Buddhist Perspective

11.00 – 11.35 Assoc. Prof. Dr. Soraj Hongladarom
Department of Philosophy, Faculty of Arts, Chulalongkorn University
Schopenhauer's Metaphysics of the Will and the Buddhist View on Emptiness

11.35 – 12.10 Dr. Theptawee Chokvasin, Suranaree University of Technology
Heideggian and Theravada Buddhist View on the Mortality of Life

12.10 – 12.30 Discussion

12.30 – 14.00 Lunch

14.00 – 15.00 Round Table Discussion
Moderator: Dr. Ulrike Lewark
Deputy Director of Goethe-Institut Bangkok
All speakers

15.00 Final Remarks
Dr. Ulrike Lewark
Deputy Director, Goethe-Institut Bangkok
Asst. Prof. Dr. Charit Tingsabadh
Director, Centre for European Studies at Chulalongkorn University

Buddha in the Twenty First Century

2009-01-15T13:23:00.008+07:00

An Occasional Seminar Series by Craig Warren Smith, PhD

Initial Lecture: “An Overview of Contemporary Buddhism and its Meaning for Asia”

Monday, January 26, 2009
Room 707, Boromratchakumari Bldg., Faculty of Arts, Chulalongkorn University, 1 – 3 pm

Center for Ethics of Science and Technology,
Chulalongkorn University

Just 40 years after its embrace by Westerners, a secularized approach to Buddhism – stripped of its affiliations with cultures in Asia – has become a dominant factor in the intellectual life of the West. Today, Buddhist principles are integrated into international reform strategies in education, business management and health care. Buddhist principles dare to challenge modern definitions of “scientific method,” and they are even entering into the design of next-generation digital technologies. Buddhism also causes Westerners to discover practical applications of their own humanistic philosophies, which had become increasingly marginalized under the impact of scientific materialism.

Though these reforms emanate from the West, they are having a “kick-back” in Asia. Seeing their own Buddhist traditions through Western eyes, many Asians now see new ways to draw upon their own indigenous spiritual traditions to achieve long-sought domestic reforms.

A former Harvard professor of Science and Technology Policy, Dr. Smith is now Senior Advisor to the University of Washington Human Interface Technology Laboratory. He has taught Buddhism since 1974 when he was a founding faculty member of Naropa University and has since become an advisor to leaders of “engaged Buddhism” such as His Holiness the Dalai Lama and the actor Richard Gere. He is a Senior Teacher of Shambhala Buddhism, the major international organization of Tibetan Buddhism for Westerners. Today, he lives in Asia where he teachers meditation to Asian business leaders in an annual month-long retreat at Borobodur, Indonesia and is in residence in 2009 at Center for Ethics in Science and Technology at Chulalongkorn University, Bangkok.

Each lecture will be preceded by a 15 minute period of guided mindfulness meditation, conducted as participants are seated in chairs.

For more information, please call 02 218 4756 or email parkpume@gmail.com

Public Talk by Jan Nattier

2009-01-10T15:34:00.001+07:00

Public Talk by Prof. Jan Nattier, Soka University, Japan

Topic: Authority and Authenticity: How Mahayana Literature Began

Date and Time: Monday, January 12, 2009, Room 706, Boromratchakumari Bldg., Faculty of Arts, Chulalongkorn University, 1 - 3 pm

Some information about Jan Nattier:

Professor, International Research Institute for Advanced Buddhology, Soka University (beginning in January 2006)

Most recent major publication:

A Guide to the Earliest Chinese Buddhist Translations: Texts from the Eastern Han 東漢 and Three Kingdoms 三國 Periods (Hachioji, Tokyo, Japan: International Research Institute for Advanced Buddhology, Soka University, 2008).

Mobile Musing

2009-01-10T15:18:00.006+07:00

MOBILE MUSINGS

By Craig Warren Smith

craigwarrensmith@hotmail.com

Founder of the international movement to close the Digital Divide and a former Harvard University professor, Prof Craig Warren Smith is now in residence at Chulalongkorn University's Center for Ethics of Science and Technology. His column Mobile Musings is a regular feature of Datebase.

Obama Shows How Broadband Could Stimulate the Thai Economy

After using the internet to install himself as US president, Obama's next step is to show how the internet can empower the rest of us. The Kingdom of Thailand should take notice.

Soon, ASEAN nations will announce regional economic revival plans under His Majesty's shadow in Huahin. As host, Thailand could bring the transformational exuberance of Obama's First Hundred Days to Southeast Asia. After eight disasterous year of declining US influence, it is ok to learn from America again.

As soon as Obama was elected, the hordes of rowdy, grassrootsy, internet-savvy Americans who were responsible for Obama's election, immediately went to work formulating a "New New Deal" The term refers to a revival of President Roosevelt New Deal work relief progam of the 1930s. Just as the old New Deal built highways, the new approach put the 21st century superhighway (broadband) into a starring role in the US stimulus package.

Of course, the Obama broadband promoters have a lot of competition. They must compete with fear mongers. Like Arnold Schartzenegger, who in movies is a bold action star but in real life he is a wimp who says California will sink into oblivion unless the feds bail them out with big bucks. He and 19 other USA state governors ask for a $1 trillion from the feds. The US steel industry's moguls are also holding out a tin cup, requesting another $1 trillion. Since the too-big-to-fail argument worked so well for the auto industry, all the other pooped-out industries are standing in line.

In contrast to the fear mongers, the broadband-promoters rely on hope. See http://www.barackobama.com/technology. They fit directly into the inspiring "yes we can" optimism that Obama'a expressed in his presidential campaign, and my guess is that they will be the voices that will be heard by US Congress who actually must approve the budget.

How Broadband Fits into American Revival

As the bailout crowd seeks to avoid the bad karma that resulted from bad policies of the past, the broadband advocates are trying to create good karma that will ripen in the future.

They say that broadband is the precondition for a massive plan for retraining displaced workers, re-establishing a competitive national work force, creating a new wave of entrepreneurship and milions of new jobs -- reversing those wiped out by George W's disasterous polices. At least a dozen plans for broadband-promotion have been advanced. Some of them involve direct subsidies to the telecommunications industry itself, such as $40 bilion for Internet Service Providers. Others are clearly anti-industry and seek to fund nonprofit community networks, support plans for shifting to less carbon intensive workforce, or simply try to get more broadband-enabled services beamed into schools, hospitals and rural health clinics.

The most persuasive and expensive plan has been put forward in a report by a group called EDUCAUSE. It argues for putting about $100 billion into "fat" broadband infrastructures that will beam 24/7 distanced learning into every household. "The total cost of broadband-enabled economic renewal could be paid for just 19 days of what we spend on the Iraqi war," says the author of the report, John Windhausen.

The Thai government should take note of four aspects of the way broadband has been integrated into economic revival in the US:

DEMOCRACY 2.0: Prime minister Abhisit should not just concentrate on communicating with the Thai public through one-way SMS messaging, but turn himself into an expression of Democracy 2.0, a term that refers to the way in which the internet era can foster citizen participation. Just as Obama is turning his campaign web site into a web constituency for formulating and implementing of his policies, so should the new PM. His party may not have been elected with the majority, but now that he is their leader he can engage Thai citizens in the solutions for low-income Thais and, in that way, steal the thunder from Thaksin and, perhaps, win the heart of the people.

HR COULD DRIVE ECONOMIC REVIVAL: In fact, the clear focus of the broadband approach to revival is educational. Note that the US approach does not assume that investments in human resources development is a luxury that will pay off in the next generation. Rather, the American broadband advocates "crunch the numbers" to show that investments made now in broadband-assisted education and job-creation would be the least expensive and quickest path to US economic renewal. The same would be true for Thailand. This is the can-do approach that, so far, is missing from Prime Minister Abhisit's stimulus package which does not get to the heart of how to generate a competitive workforce.

TAPPING THE PRIVATE SECTOR: In the US, the private sector is a full partner in the stimulus package. All the broadband proposals involve giving the private sector the incentives to devote its talents and resources to economic revival, including the creation of jobs that lighten the earth's carbon footprint. In a similar way, the Thai government could bargain with the private sector. For example, rather than concentrate on excluding offensive web sites, the new Thai ICT ministry could create a sophisticated mix of incentives, subsidies and tax credits that encourage web applications that positively support His Majesty the King's ethical principles of sufficiency economy and gross national happiness. In fact, rather than pour finds into a black hole of educational subsidies, the new government could get a "bigger bang for the baht" by challenging Thai ICT industries to work through their own commercial channels to generate the skills need for low-income Thais to create millions of new jobs.

GOING GLOBAL: The next factor has to do with the spillover from domestic into international perspectives. Obama had to bow to protectionist sentiments during his election campaign, but as US Senator last year he authored a bill that increases the impact of US international development assistance via public private partnerships, entrepreneurships and small business development. This is the approach to international affairs that the Thai government itself should advance. As an open society surrounded by more authoritarian Asian governments (including some well-represented as ASEAN), the Kingdom of Thailand could promote HR-driven bottoms-up economic development in its foreign policy, and turn Thailand itself into a showcase for this approach.

Craig Warren Smith, PhD Senior Advisor Human Interface Technology Laboratory Craigwarrensmith.com Hitl.washington.edu DigitalDivide.org SpiritualComputing.org USA mobile phone: 206 245 9970

Will 2009 Be the Year for Mobile Broadband?

2008-12-25T14:57:00.002+07:00

Craig Warren Smith, PhD
Founder,
Digital Divide Institute

Just as 2008 was the big year of the big push in cell phone penetration, 2009 will be the year in which mobile phone users upgrade to broadband. Well, that’s what the “mobile supply chains” hope for, at least. It is the one bright light in Southeast Asia’s economy. But the industry’s marketers and financiers are nervous. So far, they have not yet generated the “killer applications” (killer apps) that will cause billions of low-income cell phone users to upgrade to fast internet. Less then a decade ago, in Europe, a “telecoms bust” occurred sending telecom markets into the doldrums for years when cell phone users found no need to access internet through their cell phones. It will happen again unless the marketers join forces with government and academia to generate killer apps that are meaningful to mass of low-income citizens.

This time stakes are must higher – both for the commercial sector and for society itself – that this new Big Push in broadband will succeed.

According to Goldman Sachs, $2.4 trillion has been spent within emerging markets in preparation for this year’s effort to achieve a massive leapfrogging into high speed internet via cell phones. While the handset sales are declining among the affluent parts of the economy, mobile penetration in the low-income sector of emerging markets remains recession proof.

Recognizing this, some of the world’s most successful companies – Google, Facebook, Microsoft, HP, Intel – have reshaped their products and services to piggyback on handset makers and telco operators. They hope to meet the needs of the “next billion” consumers including those who earn just US$1,000 per month. In Thailand, most of the wireless carriers are blitzing the media with promotions for embrace smart phones, embedded with Third Generation of “3G” fast internet. A bevy of industries from advertising, consumers products, and banking are waiting to turn mobile broadband into new revenue streams. It is perhaps the only bright light in the new global economy.

For the public at large, the stakes are even higher. Facing an inevitable recession, the new Thai government can help its citizens inexpensively by entering into public-private partnerships with these commercial supply chains and rethinking telecommunications regulations to enhance the public benefit that emerges from mobile broadband. They can activate a trend that the world bank calls “m-development” in which mobile technologies are used to bring interactive education to the uneducated, achieve massive small business growth among the poor, strengthen democracy, fight global warming. (See WorldBank.org/m-development.) The list goes on and on. In fact, the government, academia, civil society and the business sector itself should make sure that the killer aps that drive mobile broadband actually help Thai citizens, not harm them with addictions and frivolous entertainment. Achieving these beneficial applications is one of the aims of the Institute for Meaningful Technologies, a joint venture between Chulalongkorn’s Center for Ethics of Science and Technology and Digital Divide Institute, which will be launched this year, with the prime sponsorship of Nokia Siemens Network in Thailand.

Here are two mobile broadband killer apps that could be shaped through public/private partnerships to benefit low-income citizens:

Mobile Banking: Mobile banking is already take off rapidly in low-income sectors where it meets pent-up demand; it could accelerate more quickly and more meaningfully with broadband. Most citizens in developing countries (and an estimated 65% of Thais) are unbanked. Those of us with bank accounts take them for granted. But the unbanked are stuck in an informal economy that often keeps them trapped in poverty. They are unable to get credit at reasonable rates; they must pay more for transferring remittances from family members who want to send money home; they are unlikely to be savers, and they lack any access to good financial planning and advice. Though the virtues of microcredit are much appreciated, only 100 million microcredit borrowers exist worldwide and most of them are run at a deficit. But a billion low-income cell phone users could easily get the benefits of banking in just five years, according to the World Resources Institute’s Allen Hammond. For banks that coax users to mobile banking, transaction costs drop from 33 baht per customer (when a bank branch is used) to less then one baht per customer when the transaction occurs over the mobile phone. Already companies like Wizzit, in South Africa, and GCash, in the Philippines, have started programs that allow customers to use their phones to store cash credits transferred from another phone or purchased through a post office, phone-kiosk operator or other licensed operator.

There are a lot of hurdles that stand in the way of mobile banking, such as the creation of secure, non-fraudulent payment systems which could be achieved through close coordination between telecom operators, banks, and governmental central banks. But the more significant need is that villages need a “point of presence” to help the unbanked become comfortable with mobile banking and to adopt new attitudes and skills that lead them towards accumulating savings, responsible use of credit, and small business skills. Government should rethink their total economic development strategies in light of mobile banking and the introduction of broadband into mobile banking systems.

Spiritual Computing: The second killer ap may surprise you: It is spiritual computing. It refers to mobile applications support the spiritual and religious values and rituals of users. Last year, Deputy Prime Minister Paiboon, one of the most respected Thai elders and proponents of local governance in Thailand, advocated the use of mobile technologies to further Buddhist observances and mindfulness. (See spiritualcomputing.com). which refers to the use of new technology to deliberately strengthen spiritual and religious values that are very much tied to economic survival and well-being among low-income citizens. In Indonesia, one of Asia’s hottest technology markets for low-income citizens, Bakrie Telco quickly added four million users in the crowded Indonesian market by incorporating Arabic chanting and five times a day prayer alerts into the company’s cell phones for low income users. Users get messages and slogans sent to them every day to support 24/7 observance of ethical principles. In Europe, Ramadan web sites are flourishing in which users share the experience of the fasting month through social networking.

There are lots of other potential killer aps too. They online gaming and multimedia applications that bridge the gap between education and entertainment. Since the next billion users have less formal education, they don’t have the cognitive skills that allow them to benefit fully from text-based communications. Through multimedia applications being developed in laboratories at Stanford University and Massachusetts Institute for Technology, adults can easily and enjoyably learn literacy, or rapidly enhance their English language skills. As Thailand and other Southeast Asian economies build their hospitality industries, lack of English skills it a major detriment to wealth and employment. All this could change if mobile broadband would be meaningfully embraced by the countries’ leaders. It is time for leaders of business, government and academia to roll up their sleeves and find ways to share the risks and rewards of bringing low income users step by step into broadband.

In Thailand, the government’s ICT Ministry and most of the telecommunications operators are finally aligned on this top playing catch-up by finally embracing 3G, or “third generation” fast internet.

Killer Applications and Wireless Networks

Portable devices are incorporated with more and more functionalities, such as photo/video camera, video phone, SMS, PDA, music player, video player, Bluetooth and Wireless LAN. Communication Networks for cell phones evolve around the need for increased bandwidth and better support for internet connections. The Killer Application for these platforms has to be compelling enough that users crave ownership of the latest devices and subscribe to these services, thus driving the future development of mobile networks and Internet.

Examples of current for-profit services provided by network operators:

* Google Maps on iPhone 3G with GPS
* News and Weather SMS Subscription services
* Email, Skype, Live! Messenger (SMS forwarding).
* Electronic Banking and Money Management
* Movie Showtimes and Ticketing
* In Japan, cellular subscribers can "call" vending machines to purchase something and have the item billed to their accounts.

Malcolm David Eckel on "Learning from Bhavaviveka"

2008-12-12T16:00:00.001+07:00

The Center for Ethics of Science and Technology, Chulalongkorn University, will organize a public talk by Malcolm David Eckel from Boston University on "Learning from Bhavaviveka: A Sixth-Century Buddhist Rationalist" at Room 608, Boromratchakumari Bldg., Faculty of Arts, Chulalongkorn University, 1 - 3 pm, Friday, December 26, 2008.

All are welcome.

*

The following is some biodata of David Eckel from Wikipedia:

Malcolm David Eckel is the current Associate Professor of Religion at Boston University. He earned two bachelors degrees: one in English at Harvard University and another in Theology at Oxford University. Eckel received his masters in Theology at Oxford and his PhD at Harvard in Comparative Religion.

Eckel has held positions at Ohio Wesleyan University, Middlebury College in Vermont, and later at the Harvard Divinity School as the Acting Director of the Center for the Study of World Religions. He now teaches courses specializing in eastern religions. Eckel is also the head of Boston University's Core Curriculum, a groundbreaking program for the development of the humanities. The Core Curriculum challenges its students with a rigorous course load while allowing students to explore the multifarious concepts of worldly philosophies.

The Metcalf Award for Teaching Excellence, Boston University's highest award for teaching, was awarded to Eckel in 1998.

He is currently the director of The Institute for Philosophy and Religion Lecture Series, an educational forum on various philosophical and religious ideas and their application in contemporary society.

Among his publications are To See the Buddha: A Philosopher's Quest for the Meaning of Emptiness (1994); Buddhism: Origins, Beliefs, Practices, Holy Texts, Sacred Places (2002); and Jnanagarbha's Commentary on the Distinction Between the Two Truths (1987).

*
Here is the abstract of the talk on the 26th:

Bhavaviveka (ca 500-560 CE) lived in a time of unusual ferment in the history of Indian Buddhist thought. The Mahayana was developing as a vigorous and self-conscious intellectual force, while the traditions of the eighteen schools (nikaya) continued to resist the innovations of the Mahayana. Bhaviveka's "Verses on the Heart of the Middle Way," along with their commentary, give a detailed and lively account of the controversies that shaped Buddhist thought in this period. They illuminate aspects of Buddhist thought that, until now, have been poorly understood, and they challenge us to think of Buddhist philosophy in innovative ways.

(For further info about his book on "To See the Buddha" please visit the following blog post - http://soraj.wordpress.com/2008/11/23/malcolm-david-eckel-and-to-see-the-buddha/ )

CEST Server

2008-10-28T14:16:00.002+07:00

I forgot to report that the server of the CEST is up and running as usual, even though I am not there to look after it. Many thanks to Khun Janya, the department secretary, who is taking very good care of it :-)

Talk on "Meaningful Technologies"

2008-10-28T14:01:00.005+07:00

Click here for an audio file of my talk on "Meaningfulness and Technology Design: Contributions from Buddhism" given at Norwegian University of Science and Technology, Dragvoll, Monday 27 October, 2008.

The presentation file of the talk is here.

Website of the Nanoethics Research Group

2008-10-13T18:50:00.002+07:00

The website of the Nanoethics Research Group has been completed. You can have a look at

http://sites.google.com/site/nncollection/Home

Away to Norway and Sweden

2008-10-02T11:47:00.002+07:00

I will be away to Trondheim, Norway and Linköping, Sweden for three months starting tomorrow. I'll be back on December 23. Meanwhile the activities of the CEST will consist mainly online :-). During this time I may have to shut down the www.stc.arts.chula.ac.th server because there is right now no one to maintain it.

Thousand Stars Podcast

2008-09-29T17:00:00.003+07:00

The Thousand Stars Foundation has set up a new site for its podcasts. Audio files of Dharma teachings and talks and related topics, mostly on Tibet and the Himalayas, will be posted here.

Spiritual Computing

2008-08-15T17:16:00.001+07:00

PUBLIC TALK ANNOUNCEMENT

SPIRITUAL COMPUTING

How spiritual principles are being integrated into the design of next-generation technologies…and what does this mean for Thailand?

By Craig Warren Smith, PhD
Senior Advisor, Human Interactive Technology Laboratory, University of Washington

Room 708, Boromratchakumari Bldg., Faculty of Arts, Chulalongkorn University, Thursday, September 4, 2008, 2 - 4 pm (*please note the new time*)

Organized by the Center for Ethics of Science and Technology, Chulalongkorn University

What is Spiritual Computing?
Spiritual computing refers to technologies that further the spiritual experiences of users. In this case, “spirituality” refers to cultivation of compassion, wisdom, openness and other ethical qualities cultivated for thousands of years by spiritual disciplines, which are both religious and secular, theistic and non-theistic. Still an embryonic notion, Prof Smith predicts that spiritual computing will emerge as a key design principle in software fields such as computer search, home technologies, health care,. education, computer games and in “social marketing” campaigns such as efforts to stop cigarette smoking.
He claims that Spiritual Computing will also become a factor in religions, as religious reformers use next-generation technologies to enhance ritual observances and spiritual realizations of their members. “Spiritual computing will have a disrupting effect on some organized religions, just technology has revealed and disrupted corrupt practices in government,” he says.

Who is Craig Warren Smith?
Professor Smith, one of the founders of the worldwide movement to close the Digital Divide, also is a longtime teacher of meditation in the Buddhist tradition. In his role as Senior Advisor to the University of Washington’s Human Interface Technology Laboratory, he is exploring a new paradigm in which spirituality and technology could converge to produce innovative new technologies that convey ethical principles. In Thailand, he is a Senior Fellow at the Center for Ethics of Science and Technology at Chulalongkorn University where he has collaborated with its director, Prof. Soraj Hongladarom, on a lecture series regarding “Happiness, Public Policy and Technology.”

What will the lecture consist of?
In the Bangkok lecture, he will report on his 2007 Spiritual Computing world lecture tour of research labs of Google, Microsoft, Yahoo, IBM, Electronic Arts and various universities such as Stanford and MIT. (See SpiritualComputing.com) In these lectures he conveyed operational definitions for spiritual experience and opened discussions on how spiritual realization could add value to Microsoft’s concept of the “digital home of the future,” Google Earth’s home page, and Electronic Arts’ genres of computer games.
He will also introduce the idea that, as the digital economy spreads in Asia, spiritual themes that are imbedded in Asia’s cultures will be expressed in technology design – causing Asian cultures to turn away from fantasies of Western materialistic lifestyles. He will suggest a theoretic framework, measurement concepts, and criteria that technologies designers can use to support the spread of ethical behavior in the general populous.

How can Spiritual Principles be Integrated into Next-Generation Technologies?
According to Prof. Smith, in the Spiritual Computing framework, technology designers must fit the following criteria:

Satisfy the ethical concerns of governments and dominant religions, whether these are expressed explicitly (as in telecommunications regulation regarding children’s access to video games) or implicitly as in Syariah.
Draw insights from the field of Human Computer Interaction (HCI) which looks beyond “use of use” to more fundamental and ethical ways of affecting the behavior of users.
Gain measurement tools from neuroscience fields such as “neuroengineering,” and other cognitive sciences.
Become adaptable to the practical needs and economic realities faced by low income users.
Draw insight from the most robust spiritual and mindfulness traditions imbedded in Asian cultures,
Lessen the “carbon footprint” of current technologies, so that they are environmentally appropriate.
Engender participatory engagement by users.

What could Spiritual Computing Mean for Thailand?

Following the presentation, participants will respond offering commentary on the possible application of spiritual computing to Thailand, to Buddhist practice, and other themes.

Nanotechnology and Asian Values

2008-08-11T15:45:00.002+07:00

Here is the podcast of Soraj Hongladarom's talk on "Nanotechnology and Asian Values" at the Conference on Science, Technology and Human Values in the Context of Asian Development at National University of Singapore, July 27-29, 2008.

Meaningful User Experience

2008-08-07T07:49:00.002+07:00

MEANINGFUL USER EXPERIENCE: Bringing mindfulness principles into the design of next generation technologies for emerging markets.

By Craig Warren Smith, Senior Advisor, Human Interactive Technology Laboratory, University of Washington

Since the end of the dot.com bust, “user experience,” sometimes known as UX, became the driving factor in technology design and the basis for what is called Web 2.0. The trend became so powerful that communities of tens of millions of users appeared suddenly.

Now the user revolution is being extended to Asia’s emerging markets. As it does so, the speaker predicts a paradigm shift in the user revolution, which he dubs MUX, or meaningful user experience. He will present a theoretic framework, measurement concepts, and criteria that designers can use to incorporate meaningfulness into technology designs.

According to Prof. Smith, in the MUX framework, technology designers must:

satisfy the ethical concerns of telecommunications regulators
draw insight from neuroscience and other cognitive sciences to counter the addictive impacts of technology on users.
generate applications that are pragmatic and appropriate for low-income users whose primary interest is not social networking but economic security
draw from the spiritual and mindfulness traditions imbedded in Asian cultures,
restrict the “carbon footprint” of technologies, so that they are environmentally appropriate.

The speaker will give examples of meaningful technologies that may emerge in next-generation technologies for health care, education, home design, search engines and in religion.

Following the presentation, Thai theorists, computer scientists, and technology designers will respond, offering commentary on the MUX notion and offering further examples of developments that fit into criteria for MUX.

represents the most sudden and dramatic formation of engaged communities, some numbering tens of millions of users in just a few months. As the user revolution intensifies and shifts its locus away from USA to Asia, the trend

As competition intensifies for to win loyalty among users, the concept of Meaningful User Experience (MUX) has emerged.

Now the focus of Web 2.0 is moving to Asia’s emerging markets where designers must satisfy the ethical concerns of governments, parents and other stakeholders.

Craig Warren Smith, PhD, is Senior Advisor to the University of Washington’s Human Interactive Technology Laboratory, the founder of the concept of “spiritual computing” and a Senior Fellow at Chulalongkorn University’s Center for Ethics in Science and Technology.

will explain how Meaningful User Experience (MUX) could be the next stage of the user revolution in technology as competition for users intensifies and as designers seek to incorporate the ethical concerns of government regulators in emerging markets.

From: Craig Warren Smith

January 14, 2008

Regarding: Proposal for a Center for Meaningful Technologies

This memo suggests a partnership between Chulalongkorn University, King Monkut University and the web site, DigitalDivide.org, to establish a Bangkok based Center of Meaningful Technologies (CMT) to commence on January 1, 2009. Its purpose would be the design, prototyping, and deployment of technologies that transmit “meaningful user experience” (MUX) to citizens in emerging markets. I propose an MOU signing Feb 7 between these partners , stating their intension to open discussions regarding the feasibility, and the organizational and financial model for the Center.

CMT’s Purpose

The Center would serve as a magnet for technology laboratories around the world in the field of Human Computer Interface (HCI), in which the purpose is to generate beneficial human impacts via technology. Responding to the humanistic critique of technology of philosopher since Heidegger, HCI researchers have grown in numbers and influence. But their research agendas are biased towards the circumstances of advanced markets. They lack an entity such as CMT that would adapt HCI perspectives to the social, educational and ethical needs of emerging markets.

CMT would also bring Web 2.0¹ perspectives into emerging markets and foster ethical ICT regulatory reforms, possibly via a partnership with the International Telecommunications Union.

In addition to interacting with academic labs (Stanford, MIT, Carnegie Mellon, et al), CMT would also collaborate with corporate laboratories, corporate educational marketing divisions, and CSR-programs that focus on generating beneficial social and educational impacts in emerging markets.

Though developed in Thailand, CMT would look beyond the Thai market to Indonesia (where a complementary initiative is in place, also linked to DigitalDivide.org) and other Asian markets. Currently, there is no internationally recognized technology design and policy center for emerging markets that specifically addresses humanistic and ethical impacts of technology.

Combining Separate Strengths

The project would combine the broad interdisciplinary perspectives of Chulalongkorn University (organized by its Center for Ethics in Science and Technology) together with the technologically mediated learning perspectives of King Monkut University of Technology (organized by its Innovative Learning Institute and the constructionist Darunsikkhalai School for Innovative Learning.) The partnership would engage DigitalDivide.org as its communications vehicle focused on the formulations and deployment of new technologies that address social needs of emerging markets, as well as encouraging innovations that adapt ICT ecosystems to the bottom. DigitalDivide.org is being converted into a Web 2.0 interactive web site with a Thai portal.

Evolving from the Chulalongkorn Colloquia

This initiative’s framework would emerge from the colloquium series organized by the Center for Ethics in Science and Technology at Chulalongkorn, called “Happiness, Technology and Public Policy.” Further events in this series focus on education, multimedia and rural development. The series is eliciting a series of recommendations that may be implemented by the Center. These recommendations incorporate public and private sectors and may lead to the formulation of public/private partnerships, supported by ICT regulatory reforms that may be propagated in emerging markets with the help of the International Technology Union. For example, the initial seminar elicited a series of recommendation for technologies that incorporate mindfulness into health care practices. They also yielded a broader recommendations by DPM Paiboon for technologies that support citizen participation and mindfulness practices in Thailand.

What is MUX?

Increasingly, digital technologies have gained the capacity to transmit “experiences,” not just information – and this trend is destined to accelerate dramatically in light of developments now in the world’s technology leading laboratories. As microchip technology evolves, these experiences will be increasingly immersive. They will shape behavior of users – addicting them and/or empowering them. It is a concern for public policy makers as well as ethicists and technology researchers themselves that new technologies minimize harm and optimize benefits to users. Yet currently, technology designers and public policy makers lack methods, measures and economic models for the successful design and deployment of beneficial technologies.

Possible Program activities of CMT

The following programmatic activities could be initiated in CMT:

Development of a methodology for integrating MUX into the design of new software, eg for One Laptop Per Child.
Development of an innovative design prototyping process that integrates mindfulness experiences into the design process.
Development of meaningful technologies in four user domains: health care, education, multimedia and rural development.
Development of operational definitions and measures for meaningfulness.
Developing the philosophical, spiritual, scientific, anthropological, and educational theoretic foundations for meaningful technologies.
Developing a scenario for the development of “ecosystems” of technology applications for Thailand.
A project for scaling up child-centered education in Thailand with the help of technologies.
Development of public/private partnerships and new strategic alliances fostering meaningful technologies.
Development of public policy and regulatory innovations fostering meaningful technologies.

Presentation Files

2008-07-29T10:19:00.003+07:00

Here are presentation files for the talk on Human Enhancement: Ethical Issues and Nanotechnology and Asian Values. The first talk was given on July 4, 2008 at Chulalongkorn University and the other at National University of Singapore on July 28, 2008.

Mind and Life: Perspectives from Buddhism and Science

2008-07-26T20:41:00.000+07:00

โครงการจัดการประชุมวิชาการ

“จิตกับชีวิต: มุมมองจากพระพุทธศาสนากับวิทยาศาสตร์”

(Mind and Life: Perspectives from Buddhism and Science)

ห้อง 210 อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

วันที่ 29-30 สิงหาคม พ.ศ. 2551

หลักการและเหตุผล

การประชุมนี้เป็นการประชุมต่อเนื่องของ “กลุ่มสนทนาพระพุทธศาสนาและวิทยาศาสตร์พันดารา” (The Thousand Stars Buddhism and Science Group) ซึ่งเป็นกลุ่มของนักวิชาการทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์และพระพุทธศาสนา ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารงานของมูลนิธิพันดาราและศูนย์จริยธรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

กลุ่มสนทนานี้สนใจแง่มุมต่างๆที่พระพุทธศาสนาสามารถแลกเปลี่ยนกันได้กับวิทยาศาสตร์ ทั้งนี้เพื่อความเข้าใจระหว่างกันอันจะนำไปสู่การที่สังคมจะเข้าใจทั้งพระพุทธศาสนาและวิทยาศาสตร์ในแง่มุมที่หลากหลายกว้างขวางและลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น และจะนำไปสู่แนวทางของการทำวิจัยใหม่ๆ ทั้งทางด้านการวิจัยพื้นฐานและการวิจัยประยุกต์ ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนาก็จะได้ความรู้ใหม่ที่มาจากวิทยาศาสตร์ อันเป็นผลจากการแลกเปลี่ยนดังกล่าวนี้

การประชุมครั้งก่อนๆของกลุ่มสนทนาฯ เป็นเรื่องเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์กายภาพ ได้แก่ กำเนิดของจักรวาล และโครงสร้างทางฟิสิกส์และเคมีของสสาร แต่ในครั้งนี้ หัวข้อจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ชีวภาพ โดยเฉพาะเรื่องเกี่ยวกับจิต การรู้สำนึก และสมอง

นอกจากนี้ การศึกษาค้นคว้าเรื่องจิตกับสมอง ก็มีความสัมพันธ์อย่างแนบแน่นกับปัญหาเรื่องการมีชีวิตอยู่กับการตาย ปัญหาสำคัญก็คือปัญหาว่า เกิดอะไรขึ้นแก่จิตเมื่อร่างกายตายไปแล้ว ซึ่งปัญหานี้มีพูดถึงในพระพุทธศาสนาและศาสนาอื่นๆอย่างละเอียด แต่วิทยาศาสตร์กลับไม่พูดถึงเลย

การสนทนานี้ก็จะเป็นการเปิดประเด็นอภิปรายในหัวข้ออันน่าสนใจยิ่งนี้ ผลพวงประการหนึ่งของการอภิปรายนี้ก็คือว่า เราควรจะเตรียมตัวตายอย่างไร ผู้ป่วยที่ต้องเผชิญกับความตายควรจะปฏิบัติตัวอย่างไร และบุคลากรสาธารณสุขที่ต้องดูแลผู้ป่วยเหล่านี้ ควรมีหลักการในการปฏิบัติอย่างไรบ้าง

ด้วยเหตุนี้ การประชุมเรื่อง “จิตกับชีวิต: มุมมองจากพระพุทธศาสนากับวิทยาศาสตร์” จึงเป็นการเปิดประเด็นการสนทนาแลกเปลี่ยนทรรศนะระหว่างนักวิทยาศาสตร์กับนักวิชาการทางพระพุทธศาสนาและผู้ปฏิบัติธรรมทางพระพุทธศาสนา

คำถามสำคัญที่จะมาอภิปรายแลกเปลี่ยนกันก็มีเช่น “จิตกับสมองสัมพันธ์กันอย่างไร” “กระบวนการทางประสาทสรีรวิทยามีอิทธิพลอย่างไรต่อจิตและวิญญาณ (การรับรู้)” “คำสอนของพระพุทธศาสนามีที่ตรงกันหรือต่างจากผลการวิจัยของวิทยาศาสตร์ประการใดบ้าง” “เกิดอะไรขึ้นแก่จิตและการรับรู้เมื่อร่างกายตายไป” “การปฏิบัติตัวเพื่อเตรียมตัวตายควรจะทำอย่างไร” “กายกับจิตสัมพันธ์กันอย่างไร” “จิตกับภาษาสัมพันธ์กันอย่างไร” และคำถามอื่นๆที่เกี่ยวข้อง

วัตถุประสงค์

1.เพื่อให้ประชาชนเกิดความตระหนักต่อความสำคัญของจิตและมิติของจิตกับการรู้สำนึกในด้านต่างๆ

2.เป็นเวทีแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและผลการวิจัยเกี่ยวกับจิต สมองและวิญญาณ ระหว่างนักวิทยาศาสตร์ แพทย์ และนักวิชาการพระพุทธศาสนากับผู้ปฏิบัติธรรม

3.เพื่อให้เกิดความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์และการประสานพุทธธรรมกับโลกสมัยใหม่

4.พัฒนาแนวทางการวิจัย ทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์ และพระพุทธศาสนา อันเป็นผลจากการประสานแนวคิดเข้าด้วยกัน

บรรยายพิเศษ

1.ศ. นพ. จรัส สุวรรณเวลา (คณะแพทยศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)

2.ศ. นพ. ประสาน ต่างใจ (โครงการจิตวิวัฒน์)

3.ผศ. ดร. ประพจน์ อัศววิรุฬหการ (คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)

4.คุณดนัย จันทร์เจ้าฉาย (สำนักพิมพ์ดีเอ็มจี)

5.อาจารย์เศรษฐพงษ์ จงสงวน (นักวิชาการอิสระ)

6.รศ. ดร. กฤษดาวรรณ หงศ์ลดารมภ์ (มูลนิธิพันดารา)

7.อาจารย์มิว เยินเต็น (มูลนิธิพันดารา)

การบรรยายพิเศษ “The Japanese Mind as Reflected in the Use of Honorifics”

Prof. Sachiko Ide (President, International Pragmatic Association; Professor Emaritus,

Japan Women’s University, Tokyo)

การสนทนา “จิต กายกับตัวตนในวิทยาศาสตร์และพระพุทธศาสนา”

1.ศ. ดร. สมภาร พรมทา (คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)

2.ดร. วุฒิพงษ์ เพรียบจริยวัฒน์ (สถาบันสหสวรรษ)

3.ศ. นพ. อนันต์ ศรีเกียรติขจร (คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)

4.รศ. ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์ – ผู้ดำเนินการอภิปราย (ศูนย์จริยธรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและมูลนิธิพันดารา)

กิจกรรมพิเศษโดย ธนพล วิรุฬหกุล (Open Space Group)

แสดงความประสงค์เข้าร่วมงานที่ 1000tara@gmail.com; s.hongladarom@gmail.com; areeratana@cpbequity.co.th

Fax: 02 528 5308 โทร. 02 218 4756, 02 528 5308

ไม่เก็บค่าลงทะเบียน

กำหนดการ

วันศุกร์ที่ 29 สิงหาคม 2551

8.15-8.45 ลงทะเบียน

8.45-10.00 ปาฐกถาพิเศษ “ขันธ์กับ cognitive sciences”

ศ. นพ. จรัส สุวรรณเวลา

10.00-10.30 พักรับประทานน้ำชา

10.30-10.45 กิจกรรมของมูลนิธิพันดารา

10.45-12.00 “จิตกับชีวิตและจักรวาล”

ศ. นพ. ประสาน ต่างใจ

12.00-13.00 พักรับประทานอาหารกลางวัน

13.00-15.00 การเสวนาเรื่อง “จิต กาย กับตัวตนในวิทยาศาสตร์และพระพุทธศาสนา”

ผู้ดำเนินรายการ: รศ. ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์

ผู้เสวนา: ศ. นพ. อนันต์ ศรีเกียรติขจร, ศ. ดร. สมภาร พรมทา, ดร. วุฒิพงษ์ เพรียบจริยวัฒน์

15.00-15.30 พักรับประทานน้ำชา

15.30-16.30 การสนทนาเรื่องจิตในวิทยาศาสตร์กับพุทธศาสนา (ต่อ)

วันเสาร์ที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2551

9.00-10.15 “จิต วิญญาณ และพระพุทธศาสนา”

คุณดนัย จันทร์เจ้าฉาย

10.15-10.45 พักรับประทานน้ำชา

10.45-11.45 “จิตในปรัชญาอินเดีย”

ผศ. ดร. ประพจน์ อัศววิรุฬหการ

11.45-13.00 พักรับประทานอาหารกลางวัน

13.00-14.30 การบรรยายพิเศษ “The Japanese Mind as Reflected in the Use of Honorifics”

(จิตแบบญี่ปุ่นที่สะท้อนจากการใช้คำสุภาพ)

Prof. Sachiko Ide

14.30-15.00 พักรับประทานน้ำชา

15.00-16.00 “จิตกับชีวิตในพุทธศาสนาแบบจีน”

อ. เศรษฐพงษ์ จงสงวน

16.00-17.00 “จิต ชีวิต ความตาย: ทัศนะจากทิเบต”

รศ. ดร. กฤษดาวรรณ หงศ์ลดารมภ์และคุณมิว เยินเต็น

17.00-17.30 การร่ายรำเพื่อการตื่นรู้และเบิกบานภายใน

คุณธนพล วิรุฬหกุล

18.00-20.00 งานเลี้ยงรับรองเพื่อเป็นเกียรติแก่ศาสตราจารย์ซาชิโกะ อิเดะ

ใบลงทะเบียน

“จิตกับชีวิต: มุมมองจากพระพุทธศาสนาและวิทยาศาสตร์”

29 – 30 สิงหาคม พ.ศ. 2551

ห้อง 210 อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ชื่อ-นามสกุล ………………………………………………………………………………….

สถานที่ทำงาน ………………………………………………………………………………………………………..

…………………………………………………………………………………………………………………..

…………………………………………………………………………………………………………………..

โทร. ………………………………….. Email …………………………………………………………………..

«ข้าพเจ้าขอแสดงความจำนงเข้าร่วมการประชุมครั้งนี้

กรุณาส่งใบลงทะเบียนดังกล่าวมาที่ รศ. ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์ ภาควิชาปรัชญา คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โทรสาร 02 218 4755 ภายในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2551

ประเด็นทางจริยธรรมใน CL

2008-06-19T14:21:00.003+07:00

ไฟล์เสียงจากการบรรยายของ นพ. ศิริวัฒน์ ทิพย์ธราดล รศ. ดร. วิทยา กุลสมบูรณ์ และ รศ. ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์ เรื่อง "ประเด็นทางจริยธรรมของการใช้สิทธิเหนือสิทธิบัตร" ซึ่งได้บรรยายไปเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2551 ที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น สามารถรับฟังได้ที่ http://www.stc.arts.chula.ac.th/iweb/ แล้วคลิกที่คำว่า Podcast

ข้อมูลส่วนบุคคลกับความเสี่ยงในยุครัฐบาลอิเล็กทรอนิกส

2008-06-17T14:49:00.002+07:00

โครงการการสัมมนาเรื่อง

“ข้อมูลส่วนบุคคลกับความเสี่ยงในยุครัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์”

วันพุธที่ ๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ เวลา ๑๓.๐๐ ถึง ๑๖.๓๐ น.

ห้อง ๑๐๕ อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

จัดโดย
กลุ่มวิจัยจริยธรรมและมิติทางสังคมของเทคโนโลยีสารสนเทศ
ศูนย์จริยธรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

หลักการและเหตุผลและวัตถุประสงค์

เทคโนโลยีสารสนเทศ (ไอที) เป็นเครื่องมือสำคัญในการพัฒนาความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ สังคม และการเปลี่ยนแปลงไปสู่สังคมสารสนเทศ (Information Society) ภาครัฐและภาคเอกชนใช้ไอทีในการรื้อปรับระบบและกระบวนการผลิต ปฏิรูปองค์การเพื่อเพิ่มความสามารถในการแข่งขันในตลาดโลก เทคโนโลยีสารสนเทศเช่นระบบคอมพิวเตอร์ ระบบเครือข่าย อินเทอร์เน็ต ตลอดจนโครงข่ายโทรคมนาคมผ่านดาวเทียม ทำให้การติดต่อสื่อสาร การแลกเปลี่ยนข้อมูล และการทำธุรกรรมอิเล็กทรอนิกส์ เป็นไปอย่างรวดเร็ว มีประสิทธิภาพและลดต้นทุน ภาครัฐจึงผลักดันนโยบายรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์และสังคมอิเล็กทรอนิกส์ (e-Society) โดยใช้บัตรประชาชนแบบเอนกประสงค์ หรือบัตรสมาร์ทการ์ดเป็นกุญแจสำคัญในการให้ประชาชนเข้าถึงบริการของภาครัฐ
ทั้งภาคเอกชนและภาครัฐต่างเก็บข้อมูลของลูกค้าและประชาชนในฐานข้อมูล (databases) เพื่อการวิเคราะห์ประมวล เช่น องค์กรธุรกิจสามารถใช้ฐานข้อมูลเพื่อการวิจัยทางตลาดและติดตามการเปลี่ยนแปลงทางพฤติกรรมของผู้บริโภค ในขณะที่ภาครัฐสามารถใช้ฐานข้อมูลในการประมาณการจัดเก็บภาษีและการวางแผนงบประมาณ การจัดการเลือกตั้ง การจัดการแรงงานต่างด้าว ตลอดจนการติดตามอาชญากรข้ามชาติ เป็นต้น การจัดทำบัตรประชาชนแบบสมาร์ทการ์ดจะช่วยเอื้อให้ภาครัฐสามารถประมวลข้อมูลจากฐานข้อมูลที่กระจัดกระจายตามองค์กรต่างๆ เพื่อให้เกิดการบูรณาการและเป็นประโยชน์ต่อการดำเนินงานตามนโยบาย บัตรประชาชนแบบสมาร์ทการ์ดมีไมโครชิปบรรจุข้อมูลส่วนบุคคล เช่น ข้อมูลบัตรประชาชน สำเนาทะเบียนบ้าน ทะเบียนสมรส/ใบหย่า ข้อมูลสวัสดิการสังคม ข้อมูลภาษี ใบอนุญาตขับขี่ ข้อมูลด้านสุขภาพ เช่น หมู่เลือด โรคประจำตัว ประวัติสุขภาพ ตลอดจนข้อมูลการเป็นหนี้ธนาคาร เป็นต้น ประชาชนต้องใช้บัตรสมาร์ทการ์ดในการยืนยันตน เพื่อใช้บริการภาครัฐ
อย่างไรก็ตามการบรรจุข้อมูลส่วนบุคคลจำนวนมากบนบัตรประชาชนสมาร์ทการ์ด ทำให้เกิดความเสี่ยงในหลายๆด้าน นักวิชาการและประชาชนจำนวนมากไม่มีความมั่นใจในระบบความมั่นคงของฐานข้อมูล และมีความกังวลในความเสี่ยงในกรณีการขโมยข้อมูลหรือการสูญหายของบัตรประชาชน นอกจากนี้การบรรจุข้อมูลหมู่เลือดและโรคประจำตัวบนบัตรประชาชน อาจทำให้เกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชน และละเมิดเสรีภาพในกรณีของผู้ติดเชื้อเอดส์ รัฐยังไม่มีการประกาศใช้กฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (Data Protection Act) และไม่มีการคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัว (privacy rights) ทำให้เกิดความเสี่ยงในด้านอื่นๆ ตามมา เช่น ในกรณีข้อมูลส่วนบุคคลถูกทำลาย ดัดแปลง หรือถูกขโมย โดยผู้ที่ไม่มีสิทธิเข้าถึงฐานข้อมูล โดยเฉพาะข้อมูลลายนิ้วมือและข้อมูลพันธุกรรม ซึ่งเป็นข้อมูลที่มีค่ามากในทางอาชญากรรม
อันตรายจากความเสี่ยงของการละเมิดข้อมูลส่วนบุคคลเป็นเรื่องใหม่ และประชาชนส่วนใหญ่ยังไม่มีความตื่นตัวและไม่เข้าใจถึงความเสียหายและผลกระทบในทางลบของการมีฐานข้อมูลประชาชน และบัตรประชาชนแบบสมาร์ทการ์ด ภาครัฐเองก็ไม่มีความพร้อมในการให้หลักประกันของความมั่นคงของฐานข้อมูลส่วนบุคคลของประชาชน ความล้มเหลวของการประมูลบัตรประชาชนเอนกประสงค์ในอดีต สะท้อนปัญหาของระบบควมมั่นคงของไมโครชิป และการขาดการประสานงานที่ดีของหน่วยงานภาครัฐ การใช้บัตรประชาชนหรือสมาร์ทการ์ดอย่างแพร่หลายในอนาคตเป็นการปูพื้นฐานให้กับการใช้บัตรสมาร์ทการ์ดเพียงใบเดียว ในการทำธุรกรรมทุกอย่าง ในการเข้าถึงบริการภาครัฐและภาคธุรกิจเอกชน ซึ่งอาจนำไปสู่ความเสี่ยงต่อการละเมิดสิทธิความเป็นส่วนตัว (privacy rights) และการละเมิดสิทธิเสรีภาพกรณีของผลกระทบจากอาชญากรรมคอมพิวเตอร์ หรือความเสียหายของระบบฐานข้อมูล
ดังนั้นการจัดสัมมนาในประเด็น ข้อมูลส่วนบุคคลกับความเสี่ยงในยุครัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ จึงได้จัดขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ คือ

เพื่อให้เกิดความตื่นตัวในเรื่องความสำคัญของข้อมูลส่วนบุคคลและผลกระทบจากความเสี่ยง
เพื่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับข้อมูลส่วนบุคคล ผลกระทบของบัตรสมาร์ทการ์ด และการขาดแคลนการคุ้มครองทางกฎหมาย
เพื่อให้เกิดความเข้าใจถึงความเสี่ยงต่อการละเมิดสิทธิมนุษยชน และสิทธิเสรีภาพ และอิสรภาพของประชาชน ภายใต้ระบอบประชาธิปไตย

ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับจากการสัมมนา

ทำให้เกิดความตระหนักและเข้าใจถึงความจำเป็นของการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล
ทำให้เกิดความเข้าใจความเสี่ยงในมิติต่างๆ ของฐานข้อมูลประชาชน และบัตรประชาชนแบบสมาร์ทการ์ด
ทำให้เกิดแนวความคิดหลากหลายในการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล

กำหนดการ

๑๓.๐๐ – ๑๓.๐๕ กล่าวรายงาน
รศ. ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์ ผู้ประสานงานกลุ่มวิจัย

๑๓.๐๕ – ๑๓.๑๐ กล่าวเปิดงาน
ศ. ดร. ธีระพันธุ์ เหลืองทองคำ คณบดีคณะอักษรศาสตร์

๑๓.๑๐ – ๑๕.๐๐ เสวนาโต๊ะกลม: “การปกป้องข้อมูลส่วนบุคคล: หลักการและปฏิบัติ”
ผู้ร่วมเสวนา: ดร. นคร เสรีรักษ์, คุณวันฉัตร ผดุงรัตน์, คุณไพบูลย์ อมรภิญโญเกียรติ,
ท่านนันทน อินทนนท์
ผู้ดำเนินการอภิปราย: ผศ. ดร. กฤษณา กิติยาดิศัย

๑๕.๐๐ – ๑๕.๑๕ พัก กาแฟ/น้ำชา/อาหารว่าง

๑๕.๑๕ – ๑๖.๓๐ เสวนา (ต่อ) และอภิปราย

สนใจแจ้งความจำนงได้ที่ รศ. ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์ โทร. 02 218 4756 หรือ 02 218 4755 แฟกซ์ 02 218 4755 ไม่เก็บค่าลงทะเบียน

บล๊อกวิชาปรัชญาภาษา

2008-06-08T23:23:00.001+07:00

ผมได้เปิดบล๊อกใหม่ซึ่งเป็นของรายวิชาปรัชญาภาษา ภาคการศึกษาต้น 2551 ที่

http://philoflanguage.wordpress.com/

ท่านที่สนใจสามารถเข้าไปดูได้ครับ

การเพิ่มขีดความสามารถของมนุษย์กับพระพุทธศาสนา

2008-05-27T13:58:00.001+07:00

การประชุมเสวนา
"การเพิ่มขีดความสามารถของมนุษย์กับพระพุทธศาสนา"
(Human Enhancement and Buddhism)

วันศุกร์ที่ ๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ เวลา ๑๓.๐๐ - ๑๕.๓๐ น.
ห้อง ๗๐๘ อาคารบรมราชกุมารี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

จัดโดยภาควิชาปรัชญาและศูนย์จริยธรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ในปัจจุบันการใช้เทคโนโลยีเพื่อเพิ่มขีดความสามารถของมนุษย์ได้มีการพัฒนาขึ้นอย่างกว้างขวาง การเพิ่มขีดความสามารถของมนุษย์นี้หมายถึงการทำให้ความสามารถด้านต่างๆของมนุษย์มีมากขึ้น ซึ่งที่มีใช้กันแพร่หลายก็มีเช่น การใช้ยาเพื่อเพิ่มพลังของนักกีฬา นอกจากนี้ ก็ยังการทำให้ร่างกายของมนุษย์สวยงามขึ้น ซึ่งก็รวมอยู่ในเรื่องการเพิ่มความสามารถของมนุษย์นี้ด้วย การทำให้ร่างกายสวยงามขึ้นด้วยการใช้เทคโนโลยี ก็มีเช่น การผ่าตัดทางศัลยกรรมตกแต่ง การใช้ยาเพื่อทำให้ร่างกายมีกล้ามเนื้อสมบูรณ์ขึ้น เป็นต้น อย่างไรก็ตาม เทคโนโลยีในขณะนี้สามารถทำให้ความสามารถของมนุษย์เพิ่มขึ้นมากไปกว่าที่เป็นอยู่ เช่นการผ่าตัดศัลยกรรมหรือการใช้ยาอย่างมากมาย ซึ่งการพัฒนาใหม่ๆเหล่านี้เป็นผลพวงของการพัฒนาทางด้านนาโนเทคโนโลยี ซึ่งเป็นการผลิตอุปกรณ์และเครื่องมือในระดับความกว้างความยาวของอะตอม ตัวอย่างการพัฒนาทางด้านนี้ก็มีเช่น มีการพัฒนาการเพิ่มความสามารถในการจำของมนุษย์ ด้วยการฝังชิปคอมพิวเตอร์ลงไปในร่างกาย เพื่อให้ทำงานร่วมกับสมอง เพื่อทำให้สมองสามารถจดจำข้อความและเรื่องราวต่างๆได้มากขึ้น หรือช่วยให้สมองประมวลผลข้อมูลได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น อันจะยังผลให้ผู้ที่เป็นเจ้าของสมองนั้นสามาาถคิดได้รวดเร็วมากเท่าๆกับคอมพิวเตอร์ ยิ่งไปกว่านั้นก็มีการพัฒนาอุปกรณ์ช่วยในการมอง ที่เมื่อฝังลงไปแล้ว ก็จะช่วยให้คนตาบอดมองเห็น หรือคนหูหนวกได้ยินเสียง และก็เป็นไปได้ว่าอุปกรณ์เช่นนี้จะสามารถทำให้มองเห็นช่วงความถี่ที่คนทั่วไปมองเห็นไม่ได้ เช่นคลื่นอินฟราเรด ซึ่งจะทำให้มองเห็นในที่มืดได้ หรือทำให้ได้ยินเสียงที่สูงหรือต่ำมากเกินกว่าความสามารถของหูมนุษย์ทั่วไปได้

การเพิ่มขีดความสามารถของมนุษย์ด้วยเทคโนโลยีเช่นนี้ ทำให้เกิดปัญหาทางจริยธรรมต่างๆมากมาย เช่น การเพิ่มขีดความสามารถดังกล่าวเป็นการกระทำที่ถูกหลักจริยธรรมหรือไม่ ตัวอย่างเช่น การที่คนๆหนึ่งเพิ่มความสามารถทางร่างกายของตนเองด้วยเทคโนโลยีนี้ ซึ่งทำให้เขามีกำลังกายมากกว่าคนธรรมดาๆหลายเท่า เป็นสิ่งที่ถูกต้องหรือไม่ และก็มีปัญหาอื่นๆ เช่น หากมีการเพิ่มความสามารถเช่นนี้จริง จะทำให้เกิดมีคนสองประเภทหรือไม่ ได้แก่กลุ่มที่ได้รับการเพิ่มความสามารถและกลุ่มที่ไม่ได้เพิ่ม ปัญหาเหล่านี้ควรจะได้รับการพิจารณาอย่างละเอียดถี่ถ้วน

ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากสังคมไทยเป็นสังคมพุทธเป็นส่วนใหญ่ การพิจารณาว่าพระพุทธศาสนามีทรรศนะหรือท่าทีเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างไรก็เป็นเรื่องสำคัญ ด้วยเหตุนี้จึงได้จัดการประชุมนี้ขึ้น ปัญหาเกี่ยวกับการเพิ่มความสามารถที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนาก็มีเช่น พระพุทธศาสนาจะมีทรรศนะอย่างไรเกี่ยวกับการเพิ่มขีดความสามารถของมนุษย์ที่ทำให้มนุษย์มองเห็นได้ในที่มืด หรือมีกำลังกายมากกว่าคนทั่วไป หรือมีความสามารถในการคิดและประมวลผลข้อมูลจำนวนมากอย่างรวดเร็ว เช่นเดียวกับคอมพิวเตอร์ นอกจากนี้ก็ยังมีปัญหาเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาเอง เช่น การที่คนๆหนึ่งจะใช้เทคโนโลยีเพิ่มความสามารถเช่นนี้ เพื่อให้ตนเองปฏิบัติสมาธิได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น จะเป็นการถูกต้องหรือไม่ หากมีการพัฒนายาแบบหนึ่ง ซึ่งทำให้การปฏิบัติสมาธิหรือเข้าฌานให้ได้ผลตามที่บัญญัติไว้ในคัมภีร์ ซึ่งตามปกติอาจจะต้องใช้เวลายาวนาน กลายเป็นการปฏิบัติที่ใช้เวลาเพียงเล็กน้อย และหากมียาที่ทำให้ผลของการปฏิบัติธรรมเกิดขึ้นได้รวดเร็วเช่นนี้ การพัฒนายากับการกินยานี้เพื่อการปฏิบัติจะเป็นการกระทำที่ถูกต้องตามหลักของพระพุทธศาสนาหรือไม่ การเพิ่มความสามารถเช่นนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นการพัฒนา "ตาทิพย์" หรือ "หูทิพย์" ให้เป็นได้จริง การกระทำเช่นนี้ถูกต้องหรือไม่ การประชุมนี้จะพิจารณาปัญหาเหล่านี้รวมทั้งปัญหาอื่นๆ

วิทยากร
รศ. ดร. สมภาร พรมทา
รศ. ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์

กำหนดการ
๑๓.๐๐ – ๑๓.๔๕ “ปัญหาทางจริยธรรมของการเพิ่มขีดความสามารถของมนุษย์”
รศ. ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์
๑๓.๔๕ – ๑๔.๓๐ “ทรรศนะของพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับการเพิ่มขีดความสามารถของมนุษย์”
รศ. ดร. สมภาร พรมทา
๑๔.๓๐ – ๑๔.๕๐ พัก (น้ำชา/กาแฟ/ของว่าง)
๑๔.๕๐ – ๑๕.๓๐ อภิปรายทั่วไป

ลงทะเบียนฟรี

My Personal Blog

2008-04-26T06:15:00.001+07:00

Click here for my personal weblog at wordpress.com. This blog contains posts mostly on Buddhism.

Ethical Issues in Compulsory Licensing of Patented Medicines

2008-04-25T17:26:00.002+07:00

Then on Wednesday, April 23, 2008 I went to Khon Kaen University to give a talk on "Ethical Issues on Compulsory Licensing." This was a panel which I shared with Dr. Siriwat Thiptaradol and Dr. Vitaya Kulsomboon. Dr. Siriwat is a high ranking official at the Ministry of Public Health and Dr. Vitaya is a professor of pharmacy at Chulalongkorn University.

Workshop on Universal Declaration of Bioethics and Human Rights

2008-04-25T17:07:00.005+07:00

This week is a very hectic one for me. I went to Manila from Sunday to Tuesday (April 20 to 22) to give two talks in the Training Workshop on the Universal Declaration of Bioethics and Human Rights. It was held at the School of Social Sciences and Philosophy at University of the Philippines, Diliman. The workshop was held to promote the Declaration, which was recently announced by UNESCO and adopted by its member states.

The first talk that I gave was on "Human Dignity and Human Rights," which was an important topic in the Declaration. Basically it says that human dignity and human rights should always be respected. This is done in the context of health care and life sciences, which are the main concern of bioethics. Then on Tuesday I gave another talk on "Human Vulnerability and Protection of Personal Integrity."

For more information about the workshop, contact Prof. Leonardo de Castro, University of the Philippines, Diliman.

Workshop on ICTs and Development

2008-04-25T16:47:00.004+07:00

The international workshop on "ICTs and Development: Experiences from Asia" has just been completed. The workshop was organized by T. T. Sreekumar and Milagros Rivera of the Department of Communication and New Media, National University of Singapore. Around 15 leading scholars from Asia attended, including V. V. Krishna from Jawaharlal Nehru University in India. He is the editor of the journal "Science, Technology and Society," which is a leading journal for science and society in Asia.

Yesterday I presented a paper on "Web 2.0 and Social Networking Websites: Challenges and Potentials for Development in the Thai Context." The idea of the paper was to look at the new phenomenon of web 2.0 where user generated content is emphasized and assessed their potential roles for development as well as the obstacles and challenges. Other papers dealed with the impact and the roles of ICT's in Asian society in one way or another. For example, Anke Schwittay from UC at Berkeley talked about the current project run by Hewlett-Packard at Kuppam, India. Gopalan Ravindran talked about mobile phones and moral panics in India.

There were several others. My impression was that this is an important step toward a fuller understanding of the complex roles that information and communication technologies are having in Asia. Asia is a huge continent and there is a lot of diversity. As a result, a paper dealing with one region in the continent could be widely different from another that deals with another region. The methodologies and the home disciplines of the presenters were different also. While most presenters are communication scholars and theoriests of some kind, V. V. Krishna himself is a scholar in science, technology and society; I myself am a philosopher. This is why the workshop is such a dynamic place.

Learning to Philosophize the Tibetan Way

2008-02-19T16:46:00.002+07:00

The Department of Philosophy, Chulalongkorn University cordially invites the public to a colloquium on

"Learning to Philosophize the 'Tibetan' Way"

by

Georges B. Dreyfus

Williams College, USA

Room 708, Boromratchakumari Building, Faculty of Arts, Chulalongkorn University
March 10, 2008, 10 am to 12 noon.

DNA Analysis in the Context of Biobanking

2008-01-26T17:45:00.000+07:00

The Center for Ethics of Science and Technology
cordially invites the public to a symposium on

DNA Analysis in the Context of Biobanking

Papers and presenters:

* Juergen Simon: "Recent developments in legal discourse on gene diagnostics in Germany"

* Rainer Paslack: "Genetic information, biobanks and legal regulations"

* Brigitte Jansen: "Gene diagnostic, information of storage data and DNA-banking in the context of the legal and ethical situation in India"

Wednesday, 30 January 2008 at Room 708, Boromratchakumari Building, Faculty of Arts, Chulalongkorn University, 08:00 to 12:00 hours.

The presenters are professors of law and bioethics at Lüneburg University, Germany.

For more information, please contact Dr. Soraj Hongladarom by mailing to him from this website.

New website for epistemology students

2008-01-17T12:53:00.000+07:00

A new website has been set up at http://epistemology-chula.wikispaces.com/ to facilitate exchanges of papers and discussions among teachers and students of epistemology. All discussions and topics about epistemology are welcome.

Report of the Colloquium on Happiness, Public Policy and Technology

2008-01-12T22:15:00.000+07:00

Can Thailand emerge as a global hub for the design and deployment of new class of technologies that generate happiness? This question was at the heart of a series of colloquia, organized by the Center for Ethics of Science and Technology, Chulalongkorn University, in collaboration with the Human-Computer Interface Laboratory, University of Washington, USA. The first colloquium in the series, which took place on July 23rd, 2007 at Chulalongkorn University, explored this question and a whole host of related questions and issues that serve to integrate a variety of academic disciplines and policy deliberations for the purpose of finding the optimal way in which Thailand could emerge as a hub for innovative and efficacious technology design and research in related areas that incorporate the principle enshrined in the “Gross National Happiness” as well as His Majesty the King’s “Sufficiency Economy” principles. This initial colloquium was supported in part by a grant from the Intel Corporation.

A group of around 25 distinguished scholars and public figures, chaired by Prof. Charas Suwanwela, Chairperson of the Chulalongkorn University Council, gathered at the Sasa International House, Chulalongkorn University to ponder together on these questions. It is well known that new technologies can diminish quality of life—causing “information overload,” addiction, and out-of-control consumerism. Less well known, however, is that the world’s leading technology laboratories—including those at Intel, IBM, Nokia, Microsoft, and some others—are spending hundreds of millions of dollars annually in an effort to reverse these impacts. Researchers and those in leading universities such as MIT, Stanford, and Carnegie Mellon are designing computer games, wellness methods, and learning systems with human well-being and even spiritual development as goals. In a parallel development, neuroscience labs now can now draw upon brain scans of Buddhist monks in meditation to measure the differences between technologies that enlighten users from those that cause harmful stress. These exciting new developments were explored and discussed during the colloquium, with a specific focus on how specific public policies could be formulated for Thailand in such a way as information technology in particular could be integrated seamlessly with ethical principles and imbued with traditional and spiritual values.

It is clear that such infusion of technology with humanistic values is fervently needed in today’s world. Technology, and information technology in particular, is making its presence felt in all aspects of contemporary life. It would not be far fetched at all to claim that information technology has become the medium, the lifeblood, of today’s globalized and intensively interconnected world. Indeed the globalization and the interconnection is made possible by information technology. However, much that has been connected with information technology seems to be rather negative; hence there is a need to find a solution that makes use of the best of both worlds. On the one hand, we in today’s world need the technology, but on the other, we need the technology to function, not in the pure vacuum of non-social and non-cultural space which is clearly impossible, but within the real world where cultural traditions and values are deeply felt. As the principles of Gross National Happiness and Sufficient Economy indicate, the world today needs no excess of unbridled technological materialism, but in fact spiritual, cultural and ethical values, those ‘soft’ aspects of human intellectual endeavor, are having increasingly important roles to play in technology design. The two worlds are collapsing toward each other.

The colloquium on July 23rd focused on these issues in a number of ways. After an opening address by Craig Smith and an introduction by the participants, Soraj Hongladarom, a philosopher and Director of the Center for Ethics of Science and Technology, Chulalongkorn University, presented the first talk on the emergence of what is called ‘Web 2.0’ and its role in reflecting the underlying principles of open society and their implications for technology design and IT policy. What distinguishes web 2.0 for its earlier incarnation is that the former makes possible in a radical way interaction among the users, enabling them to become ‘publishers’ of information in much more facilitated way than was possible before. Web 2.0 sites such as youtube.com or myspace.com, have become social space which make it possible for members of get together to know one another and to accomplish common tasks. The potential for this kind of technology for social well being is enormous. Soraj pointed out that the happiness principle could be served by allowing the aging members of society, for example, to interact with one another through such activities as blog writing. The content entirely belongs to the users, and news and information can be shared in order to create and maintain vibrant communities that could foster more happiness among the members.

In the next talk, Charas Suwanwela, who is an emeritus professor of surgery at the Faculty of Medicine, Chulalongkorn University discussed the increasingly commercialized nature of medical practice in Thailand, and he pointed out the important way of how information technology could be harnessed to help solve the problem. Relying on His Majesty the King of Thailand’s principle of Sufficiency Economy, which stresses mindful consumption and the need for moderation supported by ethical values, Charas mentioned the crisis being faced by Thai health care, which stemmed from the pressure of globalization, increasing litigation, explosive progress in science and technology, and most worrying for him increasing commodification and commercialization of health care. Among the questions he asked was whether it was desirable for medical doctors to advertise their services by asking would-be parents if they would like to see the faces of their children before they are actually born. This example shows that medicine is about to change and become more like other types of services instead of the honorable position of doctors being healers. An aspect of the new capitalism is the level of sophistication with which the service providers create an artificial need for the types of services which in the past were not conceived to be possible or necessary, such as the costly early detection of cancer through PET scans. For Charas the Sufficiency Economy Principle goes hand in hand with the ethical values in medicine and health care, and a way needs to be found such as these values and principles are infused with the practice of medicine and the use and design of technology.

In the subsequent talk, John Sherry from Intel, talked about his team’s ongoing research activities in designing new technologies that help to sustain and promote these softer values. Intel Corporation is known for its leadership in microprocessor manufacturing. However, recently the company has begun to focus on developing “platforms,” i.e., constellations of technology ingredients more focused on particular uses. With the formation of the Digital Health group in 2005, Intel has brought together social scientists, designers and engineers to focus on better understanding ordinary people, and designing technologies more directly targeted at human health and happiness. In the talk, Sherry described three projects being pursued by members of this team. The goal was to use these projects to outline a more general process, and key principles, which will help other product development organizations, policy makers, or others both create and engage technologies for human health and well being. These projects, likewise, describe an arc or trajectory from initial ethnographic research through idea creation, conceptual development and ultimately technology design.

The first project entails large scale ethnographic research on the topic of aging. Population demographics are shifting dramatically in many countries, and the consequences are as yet poorly understood. While policy makers, health care organizations and corporations are paying increasing attention to issues of aging, not many have taken the time to understand how aging is experienced by people themselves. This project set out to learn about aging from elderly people themselves. The second project was focused more on the latter stages of research and development. It builds on a trajectory of research known as “embedded assessment,” in which technology is designed to help people track variability in their health or behavior constantly and unobtrusively. This strategy was employed to help people who are at risk for future health complications as a result of difficulties managing negative emotion associated with stress (often manifest in the United States as anger). By sensing negative emotional arousal, and providing well designed prompts and strategies for avoiding major “blow ups,” the goal of this technology is to help people deal with stress in a more healthy way, to feel better in the present and maintain health for the future.

The third project describes work that has progressed beyond basic research towards pilot implementation. Beginning in 2006, members of Sherry’s team began research in Africa, India and a select few other sites to better understand how technology might enhance the delivery of health care in poorer, rural regions. As many have pointed out, technology holds promise for enhancing skills of local care providers, or increasing access of rural villagers. The goal with this project was to gather both a broader understanding of what worked, and why, and to begin honing a useful, standardized, technological platform by pursuing an actual deployment, in rural Uganda. Working with a number of both local and non-local NGOs, universities, and government agencies, it was hoped that a solution that can scale beyond this single implementation could be developed.

Each of these projects started out not with a technology, nor with a “market,” but rather with a well attested human value, based in careful research. That would be where some of the most interesting innovations of the future come from, namely those that are most aligned with enduring human values.

After the lunch break, Craig Smith talked a little about his project on empowerment and spiritual computing. He mentioned his experience with the theorizing for the well known alternative economic framework developed by E. F. Schumacher, which he saw to be a precursor to both the GNH and the Sufficiency Economy Principles. The idea was that traditional economics appeared to get things wrong. Consumption cannot take place until infinity, and sooner or later one has to face with the inevitable decline in resources. Thus Schumacher called for ‘sustainable development’ where developmental effort was constrained by the need for the planet earth to replenish itself so that human beings were able to continue living on it. Schumacher termed his idea ‘Buddhist economics’ as it stressed the idea of sufficiency modeled upon village-based economies and not today]s globalized one.

Talking about Buddhist economics led Smith to discuss the important role that empowerment plays in Buddhism and also on the use of the term in various advertisements he saw around the world. A computer manufacturer, for example, advertised their products as ‘empowering.’ But what exactly is being empowered, asked Smith. Certainly it is not pure, unadulterated consumer choice, since that is not sustainable and clearly not in line of the sufficiency principle. And according to the German philosopher Immanuel Kant, to follow one’s own desire wherever it leads is not empowering at all, but in fact one is being enslaved by one’s own desire. This view of Kant’s echoed what Gautama Buddha taught more than two thousand five hundred years ago. Thus, real and meaningful empowerment can only take place when one takes into one’s hands one’s own destiny; that is to say, one controls the direction of one’s life according to the values and goals that one deliberate and rationally consider to be those worth pursuing for. The Buddhist conception of empowerment, then, becomes relevant in this attempt, as it is the conception that emphasizes the role of transformation. One is empowered in Buddhism when one realizes that things according to what they are and when one becomes the master of one’s own mind such that instead of the world transforming the mind through arousal and creation of worldly desires, one controls one’s mind and thereby transform the world itself. To put this in a less abstract term, empowerment for Smith means that technology users maintain the power to create and manipulate the technology according to their own ethical values and choices.

The colloquium ended with a talk by Deputy Prime Minster Paiboon Wattanasiritham. He reiterated the importance of sustainable development and Buddhist economics by emphasizing that happiness, and not mere consumerist satisfaction, should be the goal of public policy. Whatever public policy that is developed should have as the final goal a happy society. This includes happiness, wellness, and physical and mental health of the population.

Another thing he mentioned was that the Sufficiency Economy philosophy should be adopted as a general guideline. Thus, in terms of public policy we have the final goal of a happy society in a collective sense, which of course included the individual. The guiding principle consists of three components, namely moderation, reasonableness and humility. Then the two preconditions which were the basis for sufficiency economy were knowledge and morality.

Then Deputy Prime Minister Paiboon mentioned three main areas in which public policy based on the Sufficiency Economy Principle should be formulated. The first one focused on what he called “integrated community development plans.” These were plans developed by the villagers themselves according to their local belief systems, and systems of goals and values. Information technology was actually included in one of the goals developed by one village that he visited. The technology functioned prominently in the developmental plans of the village and was inserted as one of the key indicators. The second area concerned human mapping or goodness mapping. This is an attempt to locate and map persons with good qualities in each locality. ‘Good people’ here obviously included those that were skillful in a variety of ways, so these people become invaluable resources for the villagers and communities.

Finally the third area mentioned by the Deputy Prime Minister was spiritual computing, that is, a mixture and integration between computing technology and spirituality. This is an idea first developed by Craig Smith. It is a way to develop and design information technology in such a way that promotes and relies upon insights gained by Buddhist meditators and practitioners. For example, information technology could be harnessed to help train the mind, which has been a goal of Buddhist practice for millennia. For the Deputy Prime Minister this was a way toward formulating a workable public policy on technology design and use that emphasizes, and as Craig Smith is saying, transform both the technology itself and the world at large into a more meaningful entity.

So the colloquium ended with these three recommendations by Deputy Prime Minister Paiboon. It was up to the members of the colloquium to think further on how to elaborate on these recommendations, and the members of the colloquia are looking forward to the second colloquium, which will take place in early February 2008 also at Chulalongkorn University.

Nanotechnology and Asian Values

2007-12-25T16:42:00.000+07:00

In this paper I would like to investigate the relationships between nanotechnology and Asian values. Nanotechnology has been proclaimed as a new technology that could bridge the gap between the rich and the poor countries. Areas such as drug development, agricultural production enhancement, elimination of environmental pollution, and energy management, to name but a few, are those where nanotechnology is promising to deliver solutions that could raise the standard and the quality of living in the developing world significantly.

Furthermore, many countries in Asia are fast developing their nanotechnological capabilities. Foremore among them are India and China, which are poised to become among the world leaders in the field. Countries such as Thailand and the Philippines are starting to catch up. According to Peter Singer et al. (2005), nanotechnological activities in India include product development and marketing, and in China the national infrastructure of funding for innovative nanotechnological research is very strong. Singer et al. believe that nanotechnology could be good news for the developing world, but that will not take place on its own. On the contrary, Singer et al. are proposing a global agenda whereby nanotechnology is highlighted as a kind of technology that could provide concrete changes for the better in the developing world.

However, in order for the visions of Singer and others' can be fully realized, one needs to take into consideration the role that culture and values are playing in adoption of nanotechnological policies. In the paper I will investigate the various dimensions in which culture and values play a role. As with other powerful technologies, nanotechnology can create as many problems as solutions. The typical fear of the technology, that nanotechnology will someday produce “nanobots” or “nanogoo” which will take over the world and destroy human beings, needs to be seriously addressed and not merely dismissed as a fantasy. I will concentrate more on the Thai case, looking specifically at the Buddhist tradition in attempting to find out what Buddhism might have to say regarding the advancement of nanotechnology into the fabric of Thai culture. However, I believe what I am saying here is relevant to the other traditions in Asia too.

Reference
Singer, Peter, Fabio Salamanca-Buentello, and Abdallah S. Daar. (2005). Harnessing nanotechnology to improve global equity. Issues in Science and Technology, pp. 57-64.

Technology and Happiness: Bridging the Digital Divide

2007-12-02T13:36:00.000+07:00

The panel on "Technology and Happiness: Bridging the Digital Divide" which was part of the Third International Conference on Gross National Happiness took place on Tuesday, November 27, 2007 and was highly successful. The panelists were Purin Panichphant (in place of Craig Warren Smith), Roger Torrenti and Michel Bauwens. At first there were not too many people attending, but in the end we had a very stimulating and thought provoking discussion that will certainly have a lasting impact on policies.

Purin Panichphant opened the panel with a presentation of the project on "Meaningful User Experience" (MUX) which he had been developing together with Craig Smith. Both Purin and Craig are now affiliated with the Center for Ethics of Science and Technology, with myself also in the team. What we are trying to do is to place Thailand as a 'development hub' for policy research and technology design that embeds religious, moral and spiritual values into technology. The idea is not entirely new, and in fact many companies in the US and Europe, such as Nokia in Finland, are developing ways to incorporate these values into the design. Nokia, for example, is teaming up with Electronic Arts, a software game designer, to produce a new genre of games that builds upon local traditions and myths so that the game does not have the look and feel of the cultures that are foreign to the one the game is going to be promoted. However, the deeper reason is that by embedding local values into the games, it is envisioned that the game will not be merely an 'entertainment', but will be educational in a new way.

Hence, what is 'meaningful' in MUX is precisely that the user will gain an experience that is connected with deeper sense of identity and is in tune with the community and its traditions. We have often heard of tirades against technology, such that technology is going to destroy the world and the moral fabric. On the other hand, we believe that technology itself could be a force for the good. And this 'good' is not merely material, but religious, moral and spiritual.

Roger Torrenti is currently heading the EuroSoutheastasia-ICT.org project, which is funded by the EU and aiming at creating and providing opportunities for groups in the region to run projects designed to benefit the local people through novel uses of information technology. He talked about this new project, which could create real changes in South-east Asia and in the cooperation between the EU and the region. Roger also mentioned some other projects initiated by the EU and designed to help develop partnership with other regions such as Asia. One is the PARADISO project (PARADISO stands for "Paradigm and Society"), where the EU is envisioning a partnership with other regions and pushes for an alternative model through shared visions and shared perspectives toward progress and mutual understanding.

Michel Bauwens emphasized the role of peer-to-peer (P2P) networks as a solution to many of the problems facing the world today. What we are seeing the world today is an emergence of the peer, or the ordinary people themselves, as a force for changes, replacing the traditional elites in a growing number of fields. Web 2.0 is a clear example is this peer-to-peer network. What distinguishes web 2.0 from its predecessor is that the earlier web design is a one-to-many communication. The webmaster created the information and then put that up on the web for the many to read. However, new web 2.0 sites, such as YouTube, MySpace, or Facebook, changed this picture in a radical way. It is now possible for the users to post up information and media on the site, thus blurring the distinction between the webmaster and the user. For Bauwens this is a symptom of a profound change that is going on and that should be further encouraged. And his vision is that the world is changing toward this locally active, but globally interacting networks enabled by the new web technologies.

He cited a piece from European history. The Roman Empire, as is well known, is supported by slave labor. Much of its economy was maintained by this free labor extracted from slaves. However, after the Germans defeated the Romans and dissolved the Empire, they freed up all the slaves. Hence the slaves could now own their land and become masters of their own destinies. Slaves became independent farmers. For the traditional elites this was very bad, because they could no longer rely on slave labor, and this spelled the end of the Empire. However, for the slaves turned farmers, this was very good for them. Bauwens sees the trend happening today with the emergence of peer-to-peer networking. Instead of being controlled by one centralized source of power, the trend now is toward decentralization of power and of economy, but with a more intense communications between the localities. This could well be a way for technology to be a part in the actual promotion of happiness.

Naturally there were a lot of questions during the panel. One asked how technology could promote happiness at all. Suppose somebody chooses to live without any new technology, they can well be happy. The answer from the panelists was that, of course one can certainly choose how much technology one decides to allow into one's life, but that does not mean that technology has no role at all in development and in promotion of happiness according to the GNH principles. We have to make a distinction between those who can afford to choose how much technology one wants, and those who cannot choose at all because they are too poor or their homes are too remote from the technological connection. If people have no choice, then the question becomes moot.

Another question is a more philosophical one. The idea behind the internet has seemed to be one that promotes individualism, freedom of choice, and autonomy -- in short those ideas behind traditional liberalism. But if the world is moving away from that model, and more toward an alternative which is based more on the idea that individual persons are more relational and their beings are more dependent toward others and their communities, then how would the internet be situated? This is a difficult question and one I am sure will be pondered on for some time from now. Nonetheless an answer seems to be that technology is not as determined as some technological determinists appear to think. If technological determinism is true, then in this situation the internet would seem to be doomed. However, one might find an answer in how the technology is designed. And in fact it is possible to design the internet, or another version of it, that promotes the idea of individuals being relational and depending on the whole, so to speak, rather than the old model of atomic individuals. After all the internet is nothing if not a communication tool, and as relations critically depends on communication, then there is a way for the internet itself to be adapted. The bottom line is that it does not have to be tied up with the philosophical idea of atomic individualism at all.

So the panel became deeply philosophical and theoretically in the end, which is very good indeed. Those who participated would like the conversation to continue, and certainly we will find a way to let that happen in the near future.

Web 2.0: Toward Happiness and Empowerment through Interactive Technology

2007-10-27T11:17:00.001+07:00

Soraj Hongladarom

Department of Philosophy and Center for Ethics of Science and Technology

Faculty of Arts, Chulalongkorn University

Introduction: What is Web 2.0?

Web 2.0 is a new development in the World Wide Web. According to the Wikipedia, the term ‘web 2.0’ refers to “a perceived second generation of web-based communities and hosted services — such as social-networking sites, wikis and folksonomies — which aim to facilitate collaboration and sharing between users.” Its use first became widespread in 2004, after the first O’Reilly Media Web 2.0 conference. Actually, ‘web 2.0’ does not refer to any advancement in technological details, but it shows more how the internet and the technologies of the World Wide Web is used so as to reflect social interaction and the ability for users to share information which was not actually feasible with the way the Web was used before. According to Tim O’Reilly, “Web 2.0 is the business revolution in the computer industry caused by the move to the internet as platform, and an attempt to understand the rules for success on that new platform” (http://en.wikipedia.org/wiki/Web_2).

Many websites that we are familiar with today employ the web 2.0 concepts. A clear example is www.youtube.com, which could well be regarded as the very embodiment of the idea. Youtube does not contain any information on its own. The millions of video clips on its website do not originate from the people who designed the site and put URL on the internet, but from the millions of users worldwide who share the clip with one another. We might look at youtube.com as a huge free market where people come in from all corners to share their information. In the previous incarnation of the Web, what we might conveniently call ‘web 1.0,’ the idea is that information is created and disseminated to the users by the content providers and the webmasters, and the users are in most cases little more than passive consumers who can only choose which chunk of information they would like to get and which one not, but they do not have the power to share their own information with the outside world without themselves becoming webmasters. Web 1.0 creates a wall between the webmasters and the users. Webmasters create, maintain and disseminate information, and the public consume it. With the web 2.0 concept, on the other hand, the line between webmasters and the users has become significantly blurred. The function of the webmasters in youtube.com function, not as ones to choose which video clips should be shown on the first page, which ones on the second and other inner pages, and so on, but the role of the webmasters has almost become invisible, making sure that things run smoothly and that the overall look of the website is pleasing and functional, etc. In short, the role of the webmasters changed from that of ‘masters’ to being more like ‘servants’ who stay out of the limelight and are always there and ready to help.

In this brief paper, I would like to discuss how the web 2.0 concept could be conducive to happiness. As happiness is notoriously a difficult concept to pin down exactly, what I am focusing is rather empowerment of the local communities. As a technology that supports social networking and sharing of all kinds of information, web 2.0 will be instrumental in promoting happiness that is a result of such social empowerment. However, before that vision can be reality, many obstacles need to be overcome. These obstacles will be identified in the course of this paper and I will provide some attempt at showing how they can be eliminated.

Open Source, Open Society and Web 2.0

The web 2.0 concept aligns itself perfectly with that of open source. In software terms, ‘open source’ means that the source code of a particular program is publicly accessible and is intentionally released to the public so that anyone who has the expertise can have a look in order to study it and make improvements. The only requirement for open source is that once one revises and improves on a code, one is bound to publish one’s own revisions and announce this to the public. This is to ensure that any revisions and improvements will be fed back to the system so the benefits still belong to the public. The open source idea is diametrically opposed to the normal practice of most software businesses, which jealously guard their source codes as trade secrets. This ‘proprietary system’ or ‘closed source’ implies that the source code, the very heart of software, belongs to the company as private property. Nobody except for authorized personnel within the company who owns it has the right to open up a piece of software and to do anything with it. Once a user has bought a piece of proprietary software, he or she in effect has agreed to be bound by its terms of use, which in most cases involve the agreement not to tinker with the source code, if they do have the ability to crack open the software get to the inside.

Another well known website illustrates this viewpoint very well. Wikipedia.org is a very widely used online encyclopedia in the world today, and its startling feature has always been that anybody has the right to share their knowledge and expertise with the world by uploading their own contribution to it, thus adding what they know to the global community, adding a share of knowledge for the benefit of everyone. The basic idea of the open society is that every individual is equal, and that idea is also reflected in the wikipedia conception. Knowledge is shared among everybody in the world, and definitely it is not the prerogative of some privileged few.

The open source system is much aligned with open society. According to Karl Popper, an open society is one where there is a system of tolerance, accountability and most of all transparency in information management. A government is open when anybody can monitor its functioning and when it can provide justifications and reasons for its action. This is opposed to governments in closed, totalitarian societies where governments are not accountable to the people, nor are they any transparent in its dealings. In this sense, there are a lot of affinities between open source software system and open society. In the open source concept, there is a system of trust and willingness to share the good with everybody in the community. The authority functions more as one who facilitate things so that the good is brought about in the most efficient manner possible so as to ensure that everybody does have a chance to enjoy the good, rather than hoarding the good to a privileged few as is very often the case in closed societies.

What is crucial here is that open source critically depends on open society. This is a point that seems to be much overlooked by software developers. But in a society where there is no freedom to innovate and no freedom to share information without any restrictions, it is very difficult to image how open source software system can even get started. On the other hand, promoting open access and openly sharing systems such as web 2.0 websites could well lead to more open societies, because, as history has shown many times, maintaining a healthy, democratic society requires that information be fully accessible and fully shared. This is precisely the objective of web 2.0

Web 2.0 and Happiness

So we have now come to the central part of the paper. I would like to show that there is a link between web 2.0 and happiness. Let us note, however, that the term ‘happiness’ here is used here not in the usual psychological or economic sense of ‘subjective well being,’ but in a more ancient and more spiritual sense of cosmic order and harmony. Rationale behind this is rather complex, and at least requires a full paper of its own. However, the idea, basically, is that by equating happiness with subjective well being, the moral dimension and the spiritual side of the matter is left out. One can be ‘happy’ when one is only satisfied with the material consumption. But as all religious traditions point out, this is not adequate at all, and there is obviously more to happiness than mere consumption. What web 2.0 can offer in promoting happiness is that, by allowing people to network together and by allowing them to express themselves to their communities, the technology allows for a level of happiness that has hitherto been rather difficult to achieve. Happiness can be achieved here only it is understood as something that arises when one fulfils one’s goal and one’s sense of ‘belonging’ to something that is greater than oneself, something more akin to Aristotle’s ‘good life’ (eudaimonia) rather than mere consumption of material goods. At any rate it is hard to see how material consumption would have anything to do with social networking, so if happiness is equated with the former, then one would indeed by hard pressed to see how web 2.0 can lead to happiness at all.

To put things in more concrete terms, web 2.0 creates a level of happiness by ensuring that information is shared in an open and transparent manner. As happiness is better understood as a harmonious working relationship between the inside (individual preferences, etc.) and the outside (social and physical order of things), web 2.0 does promote it through becoming a lynchpin of open society. Hence there are strong logical connections between open source software (such as web 2.0), open society and happiness.

Web 2.0 in Thailand

There are a number of websites in Thailand employing the web 2.0 concepts. The most successful one seems to be www.pantip.com. This very popular website functions as a forum where members come in and engage with their fellow members of every imaginable topic, ranging from politics (a very heated section) to art and entertainment, to religion (another heated place), and pet care and so on.

Another interesting website is http://gotoknow.org/, a site that collects a large number of ‘weblogs’ or ‘blogs’ contributed by the members. Both pantip.com and gotoknow.org are ranked among the most popular websites in Thailand.

What these two websites share in common is that, firstly they are operated mostly by their members. All the content is provided by the members, and the so-called ‘webmasters’ are in fact facilitators who make things running but impose no heavy hands on the directions where the content is heading. However, there may be some restrictions, especially in the case of pantip.com, as when the exchanges (mostly about politics) tend to get out of hand and when the directions of the discussions might risk offending someone or breaking the law. Otherwise the idea is that any content whatsoever is fair game.

These two websites clearly show that Thailand appears to be heading in the right direction as far as the use of web 2.0 concepts is concerned, but now the problem is how many people in Thailand are actually using it. Considering the statistics prepared by the National Electronics and Computer Engineering Center (NECTEC) showing that the total number of internet users in Thailand hover around 12 percent in the year 2004,^¹ this is not quite satisfactory. It is indeed true that happiness does not necessarily depend on how many people are getting connected, but without any level of appreciable internet access, it is hard to imagine how happiness is going to be achieved, at least when we consider the kind of happiness that has been the subject of our discussion so far in this paper.

Conclusion

So to conclude. The major question that will concern policy makers in the country for a foreseeable future is: How could Thailand foster the design principles for web 2.0 technologies that actually promote happiness and human development? This question is important because design is indeed crucial if any policy attempt to broaden the people’s participation in the internet world is to bear fruit. I think a first priority for the design should be that the users should be kept in mind from the beginning. Technologies are meant to answer the people’s wants and needs, and anti-technology rhetoric notwithstanding, we in the twentieth century simply cannot leave without it. And I am firmly convinced that the path toward happiness would not be feasible without some kind of ingenious technological design that is accessible to everybody and that allows for the full flowering of everyone’s potential. Web 2.0 seems to be doing its job in this regard, as we have seen. However, many obstacles still remain, as in Thailand only less than fifteen percept of the population are connected to the Internet. And even if we carefully consider the prime examples of Thai web 2.0

Another thing that deserves no less serious attention is the potential clash between local values and the global web 2.0 websites such as youtube. The recent incident between the Thai government and the website concerning the portrayal of the Thai king illustrated that the clash could get downright serious, resulting in the whole youtube.com website being shut down and inaccessible throughout the country for a consideration period of time. This clash in value needs to be fully addressed and deliberated. What global websites such as youtube need to consider is that they cannot take their own system of values for granted. However, this is a very delicate and complicated matter. We have to be well aware of the possibility that local values might trump over global ones, resulting in parochialism and the syndrome that occurs when one country is always arguing against ‘interference’ by outsides (which in many cases are only justifications of brutality inside the country). On the other hand, we also need to be careful that the so-called global system does not fully dominate everything and every local corners, which could result in the same thing.

1 Thailand ICT Indicators 2005: Thailand in the Information Age (Pathumthani: NECTEC, 2005), p. 27.

Coding for Ethics - Bangkok Post, Aug 8, 2007

2007-10-14T23:12:00.000+07:00

CODING FOR ETHICS

Project aims to turn His Majesty the King's sufficiency and happiness theories into a new technology policy

Story by CRAIG WARREN SMITH

Craig Warren smith, co-host of colloquium
Electioneering will soon dominate headlines in Bangkok. But a quieter and more consequential issue looms beneath the surface: whether Thailand's leaders can translate His Majesty the King's ethical concept of a "sufficiency economy" and that of gross national happiness into tangible innovations in public policy.

If they succeed in doing so, the next elected government may well embrace the new approach.

But sceptics abound. Critics in Hong Kong, writing in The Economist and Asian Wall Street Journal, dismiss the King's concepts as mere fodder in the anti-Thaksin PR wars.

They claim that sufficiency/happiness notions are too fuzzy to be operationalised, too anti-capitalistic to gain traction.

After all, Thailand sits in the geographic middle of a region that is experiencing the most significant growth surge in history.

Deputy PM Paiboon: three recommendations

Surely, they insist, the next government will fall in line with reality. Translation: endless consumption as in the Singapore model, not spiritual growth, will remain the implicit aim of the Thai government.

Maybe not.

Last month, a project emerged that aims to prove those critics wrong. It is a year-long series of small colloquia involving some of Thailand's top academic and government leaders.

Chaired by the head of Chulalongkorn University's governing board, Prof Charas Suwanwela, it is organised by the University of Washington's Human Interface Technology Laboratory and Chulalongkorn's Centre for Ethics in Science and Technology.

Called "Happiness, Public Policy and Technology," it is intent on producing a dramatic shift in technology policy for the next elected Thai government, one that is in tune with the King's concepts.

The session brings together technology centres in Thailand such as the Asian Institute of Technology, the National Science and Technology Development Agency, the government's own technology research arm, Nectec, as well as Chulalongkorn itself.

And surprise: the project already has some powerful market forces on its side. IBM, Nokia and Intel participated in the first session, and Google has signalled that it wants to join in.

If the project succeeds, it could spread rapidly. The International Telecommunication Union (ITU), which helps 191 nations set telecommunications policy, is listening in.

"ICT can enhance ethics and national happiness," says Dr Eun-Ju Kim, Head of the ITU's Regional Office for Asia and the Pacific.

Dr Suchada: momentum can grow quickly

Aligning with Web 2.0

"We believe that the 'sufficiency/happiness' concepts of the King are in tune with the new market forces in technology," says Prof Soraj Hongladarom, one of the project's co-organisers.

The key is to understand the innovation dubbed "Web 2.0," exemplified by applications that have upended technology markets in the West, causing web sites like Google, YouTube, Facebook, MySpace and Flickr to amass tens of millions of users in a matter of months. Initially, these sites had no business model, but their embrace by the public drew investors. The same could happen in Thailand.

Like China and many other governments, Thailand has taken a defensive stance against Web 2.0 by outlawing YouTube and limiting children's access to massive multiplayer online gaming. But these problems could be transcended through public/private partnerships and new alliances in Thailand that cause Thailand to move into the forefront of Web 2.0, turning it to Thailand's advantage. By turning Thailand into a hub for Web 2.0 technologies, the country could exert its comparative advantage in the technology market place and empower its citizens.

In fact, a number of corporations around the world have been nurturing technologies that aim to foster the well-being of users. Many, such as Nokia, have released the source code of their technologies so that local developers can join in. But their innovations remain mostly hidden in research labs, far from Asia. The reason: Till now these corporations have lacked a nation to serve as their beta test site.

One such researcher drawn to Thailand is Intel's John Sherry, who manages a health care research group in Portland, Oregon. "We are developing biofeedback technologies that draw insight from Buddhist meditation," he said. "These technologies can help patients monitor their behaviour and reduce stress. Thailand could offer a great environment to help companies such as Intel adapt these technologies to realities of emerging markets."

Indian researchers echo this view. "The King's ethical concepts can be incorporated into the design of technologies for education, games, devices, whatever," said Arvind Lodoya, a Bangalore-based researcher at the Shrishti School of Design whose work is supported by Nokia. "As an open society, Thailand fits nicely with open source. Designers here could develop applications that release the pent up creativity of Thai citizens," he said. "Unlike India, Thailand has the scale that could bring government officials into interaction with the private sector to point to a new paradigm of technology deployment."

Prof Charas chaired the session

Three suggestions

Just how would this process begin in Thailand? Deputy Prime Minister Paiboon Wattanasiritham, a speaker at the recent colloquium, offered three concrete recommendations.

1) Ask citizens "what makes them happy?" An advocate of a strong local role in governance, Paiboon said that technology could be used to assess citizens to find out what in fact could satisfy citizens. "Rather than tell users what to do, the government could use web sites and digital devices to find out what communities want and to monitor their progress in achieving it.

Reinforcing Paiboon's suggestion, some participants argued that applications could be designed to foster the "wisdom of crowds," so that by deliberating with each other users could come to embrace the ethical principles that would make their happiness sustainable over time.

2) Identify who knows what: A second concept advanced by Paiboon is a concept he called "wisdom mapping," in which community members could identify each others' skill levels, much as users of Amazon.com and eBay use technologies for peer review. In a similar way, applications of technology could be designed to evaluate and honour the skills of neighbours in hundreds of communities. "A village, district or tambon could develop a bank of identified skills that could be called upon in times of need," he said.

3) Teach mindfulness: A third notion he suggested was "spiritual technologies," in which technology applications could combine with instruction to teach mind training or mindfulness in citizens, helping them cope with the stresses of modern life. Noting web sites such as spiritualcomputing.com, Paiboon suggested that the colloquia bring to Thailand the best thinking about how technology could release citizens from stress.

A search for the new

If Thailand's next government is to embrace such ideas it will need measures that allow policy-makers to distinguish between technologies that foster virtuous behaviour and those that cause harm. The colloquia explored the notion that recent innovations in neuroscience catalysed by the Dalai Lama could be the source of those measures.

Using the latest brain imaging technologies such as fMRI, the University of Wisconsin Laboratory for Affective Neuroscience has been measuring the "happy brains" of adept meditators, creating the visual basis for measurable comparisons with normal citizens who lack mind training. A plan of the project's organisers is to bring neuroscience researchers to Thailand in an effort to help public policy makers and designers use such measures to chart progress towards the happy state.

So far the Thai colloquia is just a discussion. "This sort of informal conversation is the best way for significant collaborative projects to emerge in Thailand. As the ideas catch on, momentum can grow quickly," said Dr Suchada Kiranandana, president of Chulalongkorn University.

The next colloquium in the series, slated for November 30, will focus on education technologies that foster happiness. Next in line for consideration, early next year, are colloquia that consider computer games and a final session in the Spring will address the cause favoured by the Royal Family: rural development.

Will it work? Keep your fingers crossed.

Formerly a professor at Harvard University Kennedy School of Government, Craig Warren Smith, PhD, is now senior advisor to the University of Washington Human Interface Technology Laboratory. Outside of academia, he has advised multinationals (Microsoft, Intel, IBM, Nokia, Oracle), philanthropic institutions, ministers of emerging markets, including Thailand, intergovernmental institutions and leading universities.

Article from the Bangkok Post - Aug 8, 2007

2007-10-14T23:10:00.000+07:00

A HUB FOR HAPPINESS TECHNOLOGIES

Thailand could harness Web 2.0 concepts to create applications based on sufficiency economy concepts

Story by TONY WALTHAM

Bhutan's Minister of Home Affairs Jigmi Y. Thinley
No other country is putting ethics at the top of its public policy agenda in the way that Thailand is, according to senior advisor to the University of Washington's Human Interface Technology Lab Craig Smith who has been holding meetings here for the past three weeks, including co-hosting the colloquium he refers to above.

Last week a process was outlined in a meeting with the National Science and Technology Development Agency (NSTDA), the National Electronics and Computer Technology Centre (Nectec), Chulalongkorn University and the Asian Institute of Technology (AIT) whereby internal teams will hold a series of meetings.

Later, three recommendations outlined by Deputy Prime Minister Paiboon Wattanasiritham would be operationalised - and before the next colloquium, he said.

These ideas are around identifying what makes people happy, mapping who knows what in communities and in applying technology to teaching meditation or mindfulness. A design prototype will be prepared at AIT on November 29, the eve of the next colloquium here, he said.

This should be followed by the signing of a Memoandum of Understanding the following day.

"We have to develop some sophisticated instruments that could measure the ethical impact of technologies and look at the way applications shape behaviour; do they have an ethical impact or an addictative impact?" he said. With such tools, government policy-makers could make informed decisions about technology and whether it is good for its people, he explained.

Thailand would definitely set the agenda for the world, Smith said, adding that he had been invited to Geneva to discuss the latest developments with the secretary-general of the International Telecommunications Union (ITU). Next week, he is also meeting with Google to brief its top executives about the concepts.

The term Gross National Happiness (GNH), which aims to define the quality of life in holistic terms - in contrast to Gross Domestic Product (GDP) which is merely an economic indicator - was conceived by Bhutan's King Jigme Singye Wangchuck back in 1972.

But it wasn't until 1998 that Bhutan decided to share this idea with the rest of the world. Before that, the Himalayan kingdom and been "too shy" to talk publicly about the concept, according to Bhutan's Minister of Home Affairs, Jigmi Y. Thinley.

Speaking at the Foreign Correspondents Club of Thailand (FCCT) last month, he explained how the concept of GNH promoted a sustainable, simple way of life and a peaceful society, and how it was now gaining currency and interest in the world at large.

Thinley had been in Bangkok to participate in a two-day International Conference on Happiness and Public Policy, staged July 18-19 by the Public Policy Development Office of the Prime Minister's Office.

At the FCCT, Thinley also announced that the 3rd International Conference on Gross National Happiness would take place in Nong Khai, followed by a session in Bangkok, from November 22-28 this year.

Some of those who had made presentations at the two-day conference on Happiness and Public Policy at the UN later joined the 20 or so academics, representatives from NGOs, the Government and companies such as IBM and Intel at a colloquium - referred to in the story above - that explored how Thailand might become a centre that could "operationalise" GNH.

This was a brainstorming session that, in particular, looked at health care - the first of several planned for the coming year by its organisers.

This series of seminars, conferences and colloquia mark a new phenomenon that recognises the need to apply morality and ethics to societies.

And Thailand is now at the epicentre of activity - presenting an opportunity for the country to position itself as a global leader for innovation in this field.

This comes as His Majesty the King's sufficiency economy concept is providing both the setting and is serving as a moral guiding principle for national development.

During the colloquium, which I attended, Deputy Prime Minister Paiboon Wattanasiritham pointed out that a few years ago most businessmen here would have said that the sufficiency economy concept did not apply to business but related only to farmers and rural areas.

But this had all changed, he noted. Many inroads had been made and business leaders at chambers of commerce and the Federation of Thai Industries now seriously discussed sufficiency economy principles, he said.

Paiboon also reminded those present how Thailand's 10th national economic and social development plan, which was based on the sufficiency economy concept, stated clearly that the final stage of its development goal was to have a society where people lived together in peace, happiness and togetherness, including being in good health.

In discussions about happiness, ethics and morality another fundamental element is spirituality.

In articles on the web at spiritualcomputing.com, Craig Smith details aspects of the convergence of ancient wisdom and modern tools and says that a framework and a research agenda is now emerging through informal meetings.

In applying technology to the concepts of GNH or the sufficiency economy as well as to spiritual computing, the Web 2.0 concept of interactive computing would appear to be the foundation on which solutions or applications might be built, he notes.

Happiness, Public Policy and Technology

2007-10-14T22:49:00.001+07:00

This is a picture taken from the colloquium on "Happiness, Public Policy and Technology," July 23rd, 2007 at Chulalongkorn University. The next colloquium will be held at the same place on November 30, 2007. The topic will be "Technology and Education."

Final CfP - The Third Asia-Pacific Computing and Philosophy Conference

2007-09-24T11:15:00.000+07:00

FINAL CALL FOR PAPERS

***Deadline of submission of abstracts (no more than 1,000 words): September 30, 2007***

The Third Asia-Pacific Computing and Philosophy Conference
November 2-4, 2007
Chulalongkorn University, Bangkok, Thailand

Website: http://www.stc.arts.chula.ac.th/APCAP2007/

The Third Asia-Pacific Computing and Philosophy Conference will again take place at Chulalongkorn University in Bangkok, Thailand. The conference is being held in succession to the successful Second Asia- Pacific Conference in January 2005 (http://www.stc.arts.chula.ac.th/CAP/AP-CAP.html).

AP-CAP2007 is part of the series of conferences organized by the International Association for Computing and Philosophy (http://www.ia-cap.org). The conferences have been in held in various regions of the world. As of now there are three major regions where these conferences are held, namely in North America (NA-CAP), Europe (ECAP) and Asia- Pacific.

As with the other CAP conferences, AP-CAP2007 will also deal with all aspects of the "computational turn" that is occurring through the interaction of the disciplines of philosophy and computing. And in continuation from the second conference, papers dealing with 'cultural' aspects of computing and philosophy would be specially emphasized, though papers in other areas will of course be welcome. The conference is interdisciplinary: We invite papers from philosophy, computer science, social science and related disciplines.

INVITED SPEAKER

Rafael Capurro

SUBMISSION OF ABSTRACTS

Please send an extended abstract of not more than 1,000 words to Dr. Soraj Hongladarom. Files in .DOC, .RTF, .TXT, or .PDF formats are acceptable. Deadline for submission: 30 September 2007. Authors will be notified of the committee's decision before October 15th.

PhD and master students are especially encouraged to submit. Student speakers will not have to pay a conference fee.

Abstracts should be sent to Soraj Hongladarom at s.hongladarom@gmail.com

PUBLICATION

Papers presented at the Second Asia-Pacific Conference were successfully placed in a variety of publications, including Computing and Philosophy in Asia (Cambridge Scholars Press) and a number of academic journals. It is foreseen that papers at the Third AP-CAP will be published in the same way.

REGISTRATION

Due to the foreseen subsidy by the Commission on Higher Education, we are pleased to announce that registration fees for the conference are very much reduced. We have a flat fee of 4,500 Thai Baht for non-members of the International Association for Computing and Philosophy, and members pay only 3,000 Baht. (See this link for currency exchange information). Students don't have to pay registration fees. (Please show your current ID.) The fees for non-members already include membership fees, so everybody becomes a member of the IACAP upon registration to the conference.

Due to the low registration fees, we are not in a position to process international transfer of any kind. So if you come to Thailand from abroad, please pay for your registration in cash in Thai Baht and in person at the site of the conference. Thai participants can wire their payment to the following account:

Name: Center for Ethics of Science and Technology
Number: 038-4-02757-0
Bank: Siam Commercial Bank, Siam Square Branch

Important - international participants please don't wire your fees to this account. You have to come to the conference and pay your fees in cash only.

In order to register in advance, please send an email to Dr. Soraj Hongladarom (s.hongladarom@gmail.com) stating your name, affiliation, paper title, contact address and email address. Advance registration is available until the last day before the conference (November 1, 2007). Fees for advance and normal registration are the same.

AP-CAP conferences are organized under the supervision of the International Association for Computing and Philosophy (IACAP). Website: http://www.ia-cap.org/.

CONTACT
Dr. Soraj Hongladarom, Center for Ethics of Science and Technology, Faculty of Arts, Chulalongkorn University, Bangkok, Thailand
Tel. +66(0)2218-4756; Fax +66(0)2218-4755

Global Warming and Disparity in Energy Consumption

2007-09-19T18:29:00.000+07:00

"Global Warming and Disparity in Energy Consumption between North and South: The Need for Global Justice Principles to Take Care of the Environment"

(This paper is going to be presented at the UNESCO Conference on Ethics of Energy Technologies in Asia and the Pacific.)

Soraj Hongladarom
Center for Ethics of Science and Technology and Department of Philosophy
Chulalongkorn University

Global warming is a serious phenomenon that is threatening to change the way human beings live in the world forever. Yet effort to combat it has met with lukewarm responses, not least among which is the refusal of the US government to ratify the Kyoto Protocol. While scientific experts continue to debate on the exact causes and theories about global warming, we are seeing real changes in the world's climate, ranging from the alarming reduction of the ice cap in the Arctic to changes in weather patterns worldwide. Something really needs to be done.

A key provision of the Kyoto Protocol is that ratifying countries agree to lower their emission of greenhouse gas to below the 1990 levels. A pattern of argument has emerged where the developed North argue that the developing countries should do more to help combat global warming through their reduction in destruction of forests and other natural resources. The South, on the other hand, argue that as the major energy consumer the North should do more in terms of cutting emission.

It is clear that both the North and the South are preserving their interests. Either reducing greenhouse gas emissions or reducing the areas where tropical rain forests are turned to farmland would seem to have an adverse impact on the economies of the North and the South respectively. Here patterns of power are clearly in place. Disparity in energy consumption is a clear symptom of the disparity in power between the rich North and the poor South. In order to begin to combat the divide, a principle of global justice is proposed. After all both North and South inhabit one and same world, and so far as the current technology is feasible for the foreseeable future, this is the only world where humans can live. Hence both North and South have their destinies interlinked.

Continuing Education for the Elderly

2007-09-18T14:25:00.000+07:00

ศูนย์จริยธรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ได้รับการว่าจ้างจาก สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ให้ดำเนินการโครงการ "พัฒนาหลักสูตรการเรียนรู้ต่อเนื่องสำหรับผู้สูงวัย: ศาสตร์และศิลป์ของการสูงวัยอย่างมีคุณภาพ" และได้นำเสนอรายงานทั้งหมดให้แก่สภาที่ปรึกษาฯเรียบร้อยแล้ว รายงานทั้งหมดอยู่ในเว็บไซต์นี้

http://www.stc.arts.chula.ac.th/Aging/index.html

สานศิลป์สู่ศานติ: พุทธศิลป์และวัฒนธรรมทิเบตและหิมาลัย

2007-09-13T17:02:00.000+07:00

มูลนิธิพันดารา ร่วมกับ ศูนย์จริยธรรมทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ขอเชิญผู้สนใจร่วมเสวนาและแบ่งปันประสบการณ์เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของการสรรค์สร้างสันติภาพของโลก

สานศิลป์สู่ศานติ: พุทธศิลป์และวัฒนธรรมทิเบตและหิมาลัย
วันเสาร์ที่ 13 ตุลาคม 2550
เวลา 9.00-18.00 น.
ห้อง 105 อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

หัวข้อการเสวนา:
ทิเบต: ชัมพาลาที่ค้นพบ
ประสบการณ์ของช่างศิลป์ไทยในการไปวาดภาพพระบฏกับช่างศิลป์ทิเบต
สัญลักษณ์พระพุทธศาสนาในศิลปะทิเบต
ความหมายของอุปกรณ์ในการประกอบพิธีกรรม
มนตรากับศานติ

วิทยากร:
มล. สุรสวัสดิ์ ศุขสวัสดิ์ ปรัชวัลย์ เกตวัลห์ Vancelee Teng ชลทิศ ตามไท กฤษดาวรรณ หงศ์ลดารมภ์

Three Hundred Years of Buddhism in Russia

2007-09-05T14:46:00.000+07:00

“Three Hundred Years of Buddhism in Russia”

A Special Lecture in Commemoration of One Hundred and Ten Years of Thai-Russian Relation

Wednesday, 12 September 2007,
Room 302, Boromrajakumari Bldg., Faculty of Arts, Chulalongkorn University,
16.00 - 18.00 hours

The public is cordially invited to attend a public lecture by Dr. Andrey Terentyev, translator of His Holiness the Dalai Lama and editor of the Russian translation of the Lamrim Chemo (Graded Path to Enlightenment), a classic and foremost teaching in Tibetan Buddhism written by Tsongkhapa. The lecture will be accompanied by a number of illustrations.

Contact: Areerat Sirikhoon at areeratana@cpbequity.co.th or call 081-648-1195, or Soraj Hongladarom or call 089-686-6331.

ANNOUNCEMENT FILE (Please click).

สานศิลป์สู่ศานติ

2007-09-04T07:44:00.001+07:00

การเสวนาเรื่อง "สานศิลป์สู่ศานติ: พุทธศิลป์และวัฒนธรรมทิเบต
และหิมาลัย" เลื่อนไปเป็นวันเสาร์ที่ 13 ตุลาคม 2550 ตั้งแต่เวลา 9.00 น.
นอกจากการเสวนา จะมีการแสดงนิทรรศการ การขายของที่ระลึก
และกิจกรรมที่น่าสนใจอื่นๆ
รายละเอียดจะได้แจ้งให้ทราบ สถานที่ ห้อง 105 อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

Seminar on Tibetan and Himalayan Buddhist Arts and Culture has been postponed to Saturday 13 October 2007 at Room 105 Mahachulalongkorn Building, Chulalongkorn University. More detial will be announced soon.

สานศิลป์สู่ศานติ พุทธศิลป์และวัฒนธรรมทิเบตเพื่อสันติภาพ

2007-08-28T07:47:00.000+07:00

ร่วมสนทนาแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับผู้ชื่นชมวัฒนธรรมและศิลปะทิเบต ร่วมอภิปรายการนำพุทธศิลป์ทิเบตเพื่อสรรค์สร้างสันติภาพ พร้อมทั้งชมภาพยนตร์เรื่อง Himalaya ซึ่งนำเสนอมุมมองชีวิตชนเผ่าเร่ร่อนทิเบต และความงดงามของดินแดนหลังเืืทือกเขาหิมาลัย

ผู้จัด มูลนิธิพันดาราและศูนย์จริยธรรมทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย วันเวลา วันเสาร์ที่ 29 กันยายน 2550 เวลา 9.30-16.00 น.
สถานที่ ห้อง 707 อาคารบรมราชกุมารี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สำรองที่นั่ง อารีรัตน์ ศิริคูณ โทร 081 648 1195 Email: areeratana@cpbequity.co.th ฐานิตา โทร 089 208 7611 หรืออีเมล์ ดร. กฤษดาวรรณ หงศ์ลดารมภ์ที่ hkesang@yahoo.com

Seminar on "Tibetan Buddhist Arts and Culture for World Peace" will be held on September 29, 2007 at Room 707, Boromrajakumari Building, Chulalongkorn University. The talks will be in Thai.They will be followed by the screening of the movie Himalaya. Contact Areerat Sirikhoon at 081 648 1195 Email: areeratana@cpbequity.co.th; or Krisadawan Hongladarom at hkesang@yahoo.com for more detail.

Symposium on Discourse and Communication

2007-07-28T09:11:00.000+07:00

International Symposium on Discourse, Communication and Modernity

Friday, 7 September, 2007
105 Mahachulalongkorn Building
Chulalongkorn University

Organized by the Division of Research Affairs; Center for Ethics of Science and Technology; Department of Linguistics, Faculty of Arts, Chulalongkorn University
In cooperation with the RGJ Ph.D Research Grant, Thailand Research Fund

The symposium is part of the research project “Discourse and Modernity” in honor of His Majesty the King’s 80th Birthday, funded by the Division of Research Affairs, Faculty of Arts, Chulalongkorn University, 2007-2008.

Please register in advance by sending a fax to the Department of Linguistics, Faculty of Arts, Chulalongkorn University, 02-218-4695. No registration fees.

Tentative Program

8.30-9.00 Registration

8.50-9.00 Opening Ceremony

8.50-8.55 Report
Krisadawan Hongladarom (Chair, Organizing Committee; International Consultation Board, International Pragmatic Association/IPrA)

8.55-9.00 Opening Address
Dean, Faculty of Arts

9.00-10.00 Keynote Address
Sachiko Ide (President, IPrA; Japan Women’s University)

10.00-10.30 Coffee Break

10.30-12.30 Panel on "Making Sense of Discourse in Thai Contemporary Culture"

10.30-11.00 Instantaneous enlightenment: Cyberdiscourse about Buddhism in Thai society
Krisadawan Hongladarom and Soraj Hongladarom (Chulalongkorn University)

11.00-11.30 Ideology in Internet-mediated Discourse: A case study of web boards on Thai politics
Wirote Aroonmanakun (Chulalongkorn University)

11.30-12.00 Women in politics and prospects for development: A critical analysis of discourse of Thai politicians
Savitri Gadavanij (National Institute of Development Administration)

12.00-12.30 Tourism discourse in consumerist culture
Tepee Jaratjarungkiat (Chulalongkorn University)

12.30-13.30 Lunch Break

13.30-15.30 Panel on "Communication in the Modern World"

13.00-13.45 Cross-cultural differences in advice giving by Japanese and English speakers
Keiko Abe (International Consultation Board, IPrA; Kyoritsu Women's University)

13.45-14.30 What causes differences in the processes of mutual consent?: A comparison of story co-construction by Japanese and American pairs
Yoko Fujii (Japan Women’s University)

14.30-15.00 ‘I hate you’ or otherwise ‘I’m busy’: A cross-cultural view of truth and lies in British English and Thai
Songthama Intachakra (Thammasat University)

15.00-15.30 Final message before a disaster: Communication at high-risk environment
Paneeta Nitayaphorn (Chulalongkorn University)

15.30-16.00 Coffee Break

16.00-18.00 Panel on "Discursive Construction of Knowledge on Health, Beauty and Disease"

16.00-16.30 “A smart person knows how to consume healthily”: A study of advertising discourse on health products and services in Thai
Siriporn Phakdeephasook (Chulalongkorn University)

16.30-17.00 "Being unattractive is having a disease": On the advertising discourse of cosmetic surgery in Thai
Nattaporn Panpothong (Chulalongkorn University)

17.00-17.30 "Cancer can be cured naturally": Language strategies in Thai alternative medicine discourse
Worawanna Phetchkit (Chulalongkorn University)

17.30-18.00 Language and identity in AIDS discourse: Identity construction of
people with HIV/AIDS”
Jantima Earmanond (Ubonrajathani University)

ความสุขในสังคมสมัยใหม่

2007-07-26T16:02:00.000+07:00

การประชุมวิชาการ

“ความสุขในสังคมสมัยใหม่:
จิตวิญญาณ สังคมและวิทยาศาสตร์”

ห้อง 105 อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วันที่ 18-19 สิงหาคม พ.ศ. 2550 เวลา 9.00 – 18.00 น.

จัดโดยกลุ่มสนทนาพระพุทธศาสนาและวิทยาศาสตร์ มูลนิธิพันดารา
ร่วมกับศูนย์จริยธรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

หลักการและเหตุผล

ความสุขเป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนา แต่หลายคนกลับไม่รู้ว่าความสุขที่แท้จริงคืออะไร สังคมสมัยใหม่ที่เต็มไปด้วยบริโภคนิยม มักให้ความหมายว่า ความสุขคือสิ่งที่ซื้อได้ด้วยเงิน และเป็นสิ่งเดียวกันกับความพึงพอใจทางเนื้อหนัง หรือการได้บำรุงบำเรอประสาทสัมผัสต่างๆ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือว่า ยิ่งเราใช้จ่ายบริโภคไปเท่าใด ก็ดูเหมือนว่าเรายิ่งห่างไกลจากความสุขไปเท่านั้น ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่า เมื่อใช้จ่ายซื้อสิ่งที่ต้องการมา ก็กลับไม่พอใจกับสิ่งนั้น ก็เลยต้องแสวงหาต่อไปอีก และก็วนเวียนอยู่เช่นนี้ไม่จบสิ้น ความสุขในสังคมสมัยใหม่จึงเป็นอะไรที่ผู้คนพยายามไขว่คว้า แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่ได้รับ ดูเหมือนว่าการพูด การคิด การกระทำทั้งหลายในสังคมสมัยใหม่จะมีแต่เพื่อให้เกิดความสุข แต่กลับไม่พบความสุขที่แท้จริง ผู้คนก็ยังเต็มไปด้วยความทุกข์อยู่ด้วยประการต่างๆ
กล่าวโดยรวมก็คือ ความสุขเป็นยอดปรารถนาของทุกคน แต่ในท่ามกลางสังคมที่เต็มไปด้วยการแข่งขันและการบริโภคเช่นที่เป็นอยู่นี้ ความสุขกลับกลายเป็นสิ่งที่อยู่ห่างไกล เราอาจเปรียบได้กับม้าที่วิ่งอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย เพราะอยากกินแครอทที่แขวนอยู่ข้างหน้ากับหลักที่ติดอยู่กับอานม้า ไม่ว่าม้าจะวิ่งไปมากเท่าใดหรือเร็วเท่าใด ก็ไม่ได้กินแครอทเสียที ภาพนี้สามารถอธิบายสภาพของสังคมสมัยใหม่ได้เป็นอย่างดี การพูดเกี่ยวกับความสุขมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง แต่ดูเหมือนว่าไม่มีใครมีความสุขเลย
นอกจากนี้ การศึกษาวิจัยเกี่ยวกับความสุขก็ยังเรียกได้ว่าเป็น “สิ่งต้องห้าม” สำหรับนักวิชาการ เนื่องจากความสุขเป็นยอดปรารถนาแต่ดูเหมือนว่าไม่มีใครได้ครอบครอง นักวิชาการจึงมักจะพยายามหลบเลี่ยงไม่ศึกษาวิจัยเกี่ยวกับความสุขโดยตรง เหตุผลหนึ่งก็คือมักจะมีการอ้างว่า การนิยามว่าความสุขคืออะไรเป็นเรื่องที่ทำได้ยาก แต่ก็น่าประหลาดใจที่เป็นเช่นนี้ เพราะทุกคนพูดถึงความสุข อยากมีความสุข ดังนั้นการบอกว่าไม่มีใครรู้แน่ว่าความสุขคืออะไรจึงเป็นเรื่องแปลก เพราะหากไม่รู้ว่าความสุขคืออะไร หรือจะนิยามความสุขว่าอย่างไร จะปรารถนาความสุขได้อย่างไร
อย่างไรก็ตาม ปัญหาที่สำคัญอีกประการหนึ่งสำหรับนักวิชาการทั่วๆไปก็คือว่า นอกจากจะนิยามคำว่า “ความสุข” ได้ค่อนข้างลำบากแล้ว ก็ยังประสบปัญหาว่าจะวัดปริมาณของความสุขได้อย่างไร ประเทศภูฐานเป็นประเทศแรกที่เสนอแนวคิดเกี่ยวกับ “ความสุขมวลรวมประชาชาติ” (Gross National Happiness) ซึ่งเป็นแนวคิดที่ล้อเลียนแนวคิดเกี่ยวกับ “ผลผลิตมวลรวมประชาชาติ” ในเศรษฐศาสตร์
ความแตกต่างกันก็คือว่า ผลผลิตมวลรวมประชาชาติเป็นจำนวนการผลิตสินค้าและบริการทั้งหมดของผู้คนในประเทศ ซึ่งถือกันว่าเป็นมาตรวัดระดับการพัฒนาของประเทศนั้นๆ ในระยะหลายสิบปีที่ผ่านมา มีการกระพือกระแสแนวคิดที่ว่า ผลผลิตมวลรวมประชาชาติเป็นยอดปรารถนาของประเทศต่างๆ ซึ่งจะทำให้ประชาชนในประเทศนั้นมี “ความสุข” หรือมี “คุณภาพชีวิต” ที่ดียิ่งขึ้น แต่ปัญหานานับประการที่เกิดขึ้นจากแนวคิดนี้ก็เป็นที่ทราบกันอยู่ทั่วไป ดังจะเห็นได้จากการเปลี่ยนแปลงทางสังคมหลายประการ ที่เกิดขึ้นเป็นผลพวงจากการพัฒนาผลผลิตมวลรวมเช่นนี้ ตัวอย่างเช่น อัตราการหย่าร้างเพิ่มมากขึ้น ปัญหาสิ่งแวดล้อมเป็นพิษ การขยายตัวของธุรกิจข้ามชาติซึ่งคุกคามวิถีชีวิตดั้งเดิม และอีกหลายประการ แม้จะโหมโฆษณาว่า การเพิ่มผลผลิตมวลรวม หรือการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจจะเป็นยอดปรารถนาของสังคม ซึ่งก็มีนัยยะว่าการเพิ่มผลผลิตดังกล่าวเป็นหนทางสู่ความสุข แต่ผลที่เกิดขึ้นก็คือว่า ความสุขนั้นแท้จริงแล้วดูจะไม่มีส่วนสัมพันธ์กับอัตราการเพิ่มผลผลิตมวลรวม หรืออัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ ดังที่เคยคิดกัน
ดังนั้น ประเทศภูฐานจึงประกาศว่า จะให้ความสุขมวลรวมประชาชาติเป็นดัชนีในการพัฒนา แทนที่จะเป็นผลผลิตมวลรวม ซึ่งแนวคิดนี้ก็เริ่มเป็นที่ยอมรับมากขึ้นเรื่อยๆในปัจจุบัน นอกจากนี้ในปัจจุบัน แม้แต่วิทยาศาสตร์เองก็เริ่มให้ความสนใจกับความสุขมากยิ่งขึ้น โดยมีงานวิจัยใหม่ๆเกี่ยวกับสถานะของสมองเมื่อมีความสุข หรือบทบาทของการฝึกจิตแบบพระพุทธศาสนาต่อการทำงานทางสรีรวิทยาของสมอง เรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องที่น่าสนใจมาก เพราะเป็นการแสดงการเชื่อมโยงกันโดยตรงของสรีรวิทยา และมิติที่ค่อนข้างจะเป็นนามธรรมเช่นเรื่องความสุขนี้
เมื่อสถานการณ์ของโลกสมัยใหม่กับความสุขเป็นเช่นนี้ จึงควรที่เราจะมาศึกษาวิจัย และทำความเข้าใจกันอย่างจริงจังเกี่ยวกับบทบาทของความสุขในสังคมสมัยใหม่ ว่าทำอย่างไรจึงจะเกิดความสุขขึ้นมาได้ โดยที่ไม่ใช่ความสุขที่โฆษณาทางสื่อมวลชน ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นอีกอย่างหนึ่งในสังคมไทยสมัยใหม่ก็คือว่า ผู้คนเริ่มโหยหาคำตอบทางจิตวิญญาณเพิ่มมากขึ้น เนื่องจากการบริโภคไม่สามารถให้ความสุขได้ ผู้คนเริ่มหันมามองหาทางเลือกอื่นๆ และมิติทางจิตวิญญาณหรือศาสนานี้เองที่จะเป็นคำตอบได้อย่างดี
อย่างไรก็ตาม เราก็ต้องไม่ติดอยู่ในกับดักของบริโภคนิยม โดยต้องไม่หลงไปกับ “บริโภคนิยมทางจิตวิญญาณ” (spiritual consumerism) ซึ่งเกิดจากการทำมิติทางจิตวิญญาณให้กลายเป็นสินค้าที่มาบริโภคกัน ไม่ต่างจากสินค้าและบริการประเภทอื่น ซึ่งหากเป็นเช่นนี้ก็ไม่ได้แก้ปัญหาอะไรเลย ดังนั้นเป้าหมายประการหนึ่งของการประชุมนี้ก็คือ การพยายามหาคำตอบว่า ความสุขนั้นจะหามาได้อย่างไร ทำอย่างไรจึงจะมีความสุขท่ามกลางกระแสของสังคมสมัยใหม่ แนวคิดทางวิทยาศาสตร์ร่วมสมัยที่มุ่งศึกษาวิจัยความสุขในมิติต่างๆเป็นอย่างไร มีประโยชน์อย่างไร ฯลฯ ปัญหาเหล่านี้จะเป็นปัญหาที่การประชุมนี้มุ่งจะให้คำตอบ

วัตถุประสงค์
(1)เสนอทางออกให้แก่ผู้คนในสังคมสมัยใหม่ว่าความสุขที่แท้จริงและยั่งยืนนั้น จะได้มาได้อย่างไร
(2)เสนอแง่มุมใหม่ของการศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับความสุขจากมุมมองของวิชาการสาขาต่างๆ เช่นจิตวิทยา ประสาทวิทยา เศรษฐศาสตร์ ศาสนา ปรัชญา พยาบาลศาสตร์ แพทยศาสตร์ และอื่นๆ
(3)กระตุ้นความสนใจที่จะค้นคว้าวิจัยเกี่ยวกับความสุขในแง่มุมต่างๆในสังคมไทย

การลงทะเบียน
ไม่เก็บค่าลงทะเบียน โปรดสำรองที่นั่งล่วงหน้า ที่คุณอารีรัตน์ ศิริคูณ Email: areeratana@cpbequity.co.th โทร. 081-648-1195 คุณธนิตา ประภาตะนันทน์ Email: thanita_ps@hotmail.com โทร. 089-208-7611 หรือคุณอรุณี มุศิริ a_musiri@yahoo.com โทร. 089-481-7754

กำหนดการ

เสาร์ที่ 18 สิงหาคม 2550
8.30-9.00 ลงทะเบียน/รับเอกสาร
9.00-9.30 เปิดการประชุม
สุลักษณ์ ศิวรักษ์
9.30-10.15 ความสุข ภาวะสูงวัย และจิตวิญญาณ
ประสาน ต่างใจ
10.15-10.45 พักรับประทานน้ำชา
10.45-11.30 ความสุข วิทยาศาสตร์ พระพุทธศาสนา
วุฒิพงษ์ เพรียบจริยวัฒน์
11.30-12.15 ความสุขในปรัชญาจีน
ปกรณ์ ลิมปนุสรณ์
12.15-13.00 พักรับประทานอาหารกลางวัน
13.00-13.45 ความสุขในฐานะคุณค่าของสังคม
วีระ สมบูรณ์
13.45-14.30 ความสุขของผู้ทำงานเพื่อสังคม
พิมใจ อินทะมูล
14.30-15.15 ความสุข จิตวิญญาณ และผู้ป่วยระยะสุดท้าย
สิวลี ศิริไล
15.15-15.30 พักรับประทานน้ำชา
15.30-16.15 “ความสุขของกะทิ”
งามพรรณ เวชชาชีวะ
16.15-17.00 ทำการสอบให้เป็นคำตอบของความสุข
สรยุทธ รัตนพจนารถ
17.00-17.45 เหตุใดสิ่งดีๆจึงมักจะเกิดกับคนดีๆ
โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์

อาทิตย์ที่ 19 สิงหาคม
9.00-9.30 ลงทะเบียน/รับเอกสาร
9.30-10.15 สุขภาพ ความมั่งคั่ง ความสุข
วิจิตร บุณยะโหตระ
10.15-10.45 พักรับประทานน้ำชา
10.45-11.30 นักทำใจให้เป็นสุข
กำพล ทองบุญนุ่ม
11.30-12.15 ความสุขในปรัชญาอินเดีย
ประพจน์ อัศววิรุฬหการ
12.15-13.00 พักรับประทานอาหารกลางวัน
13.00-13.45 ดัชนีวัดความสุขกับโลกาภิวัตน์
เทียนชัย วงศ์ชัยสุวรรณ
13.45-15.00 ความสุขในพระพุทธศาสนา
พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี (ว. วชิรเมธี)
15.00-15.15 พักรับประทานน้ำชา
15.15-15.45 ภาพยนตร์เรื่อง "เรื่องจริงบนแดนหลังคาโลก"
15.45-17.45 เสวนาพิเศษเรื่อง "ความสุขหลังเลนส์ ความสุขบริสุทธิ์ และความสุขแบบทิเบต"
อกนิษฐ์ มาโนษยวงศ์
ก่อเขต จันทเลิศลักษณ์
ปรัชวัณ เกตวัลย์
กฤษดาวรรณ หงศ์ลดารมภ์

การรักษาโรคแบบทิเบต การบำบัดโรคมะเร็ง และศาสตร์แห่งความเป็นมนุษย์

2007-07-09T14:57:00.000+07:00

มูลนิธิพันดารา
ร่วมกับศูนย์จริยธรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ขอเชิญผู้สนใจเข้าฟัง
การบรรยายและการอบรมเรื่อง

"การรักษาโรคแบบทิเบต การบำบัดโรคมะเร็ง และศาสตร์แห่งความเป็นมนุษย์"

วิทยากร: Dr. Tsedor Nyerongsha นพ. นพดล โสภารัตนาไพศาล

วันอาทิตย์ที่ 22 กรกฎาคม 2550 เวลา 9.00-16.30 น.
ห้อง 105 อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

กำหนดการการประชุม
8.30-9.00 ลงทะเบียน/รับเอกสาร
9.00-10.30 การบรรยายเรื่อง "การรักษาโรคแบบทิเบต: ประสบการณ์ของหมอในตระกูลแพทย์ 7 รุ่นอายุ"
Dr. Tsedor Nyerongsha (Nyerongsha Medical Institute, Lhasa)
10.30-10.45 พักรับประทานน้ำชา/กาแฟ
10.45-12.15 ภาพยนตร์เรื่อง The New Medicine
12.15-13.00 พักรับประทานอาหารกลางวัน
13.00-14.30 การอภิปรายเรื่อง "การแพทย์สมัยใหม่กับการแพทย์ทางเลือก: ทางออกสำหรับสังคมไทย"
นพ. นพดล โสภารัตนาไพศาล โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์ (ผู้ร่วมอภิปรายและดำเนินรายการ)
14.30-15.00 พักน้ำชา/กาแฟ
15.00-16.30 การบำบัดโรคมะเร็ง: มุมมองจากศาสตร์แห่งความเป็นมนุษย์ (Human science of cancer)
นพ. นพดล โสภารัตนาไพศาล

รายละเอียดเพิ่มเติม

*ไม่เก็บค่าลงทะเบียน โปรดสำรองที่นั่งล่วงหน้า*
ติดต่อ: คุณอารีรัตน์ ศิริคูณ โทร. 081-648-1195 Email: areeratana@cpbequity.co.th หรือ
คุณอรุณี มุศิริ โทร. 089-481-7754 Email: a_musiri@yahoo.com

Website Up Again!

2007-07-02T13:13:00.001+07:00

The website of the Center for Ethics of Science and Technology is now up and running.

Website is down.

2007-06-26T16:33:00.000+07:00

Now the website at http://www.stc.arts.chula.ac.th/ is down again after the server is out of order. Hopefully no data is lost, but we will know this in the next few days.

Temporary website of the Center for Ethics of Science and Technology can be accessed here.

Report of the 8th Asian Bioethics Conference

2007-06-18T14:57:00.000+07:00

The 8th Asian Bioethics Conference
Century Park Hotel, Bangkok, Thailand
March 19-23, 2007

http://www.stc.arts.chula.ac.th/ABC2007/

Soraj Hongladarom
Center for Ethics of Science and Technology and Department of Philosophy
Chulalongkorn University

The Eighth Asian Bioethics Conference (ABC2007), organized by the Center for Ethics of Science and Technology and the College of Public Health, Chulalongkorn University, was held at the Century Park hotel in Bangkok, Thailand from March 19 to 23, 2007. It was preceded by an international workshop on “Technology and Culture: Genetics and its Social and Ethical Implications in Asia and Europe,” which was held on March 17 and 18 at the nearby Ibis Siam Hotel. The workshop was supported by a grant from the Asia-Europe Workshop Series, Asia-Europe Foundation and the European Alliance for Asian Studies. Many participants in the workshop stayed on to take part in the 8th ABC also. The ABC2007 conference was one of the series of conferences organized on behalf of the Asian Bioethics Association (ABA), a professional group of scholars and scientists in diverse disciplines who agreed that Asian voices and Asian perspectives on the vast number of issues that surround biomedical ethics today were needed. Prof. Hyakudai Sakamoto, one of the founders of the Association, was well known for his view on “Asian bioethics,” namely a distinct species of bioethics that encapsulates Asian voice. One thing that distinguishes it from the more mainstream, Western bioethics is that Asian bioethics emphasizes the collective, communitarian value system as opposed to the more individualistic one found in the West. However, after its foundation in 1997, the orientation of the Asian Bioethics Association has become broader, and now it includes all perspectives. The Association then functions more as a holding organization that allow diverse viewpoints and ideas to flourish rather than something with fixed agenda.

Nonetheless, the majority of the conference presenters still hailed from Asia, and understandably viewpoints and insights based on the traditional beliefs and religions played a large part in the conference. A look at the conference program shows that all major regions in Asia was represented. This includes the Middle East (or to put it in a less popular term, Western Asia), Central Asia, South Asia, South-east Asia, and the Far East. What is perhaps a rather rare event was that presenters from both Israel and the Arabic countries (one came from Jordan, another from Saudi Arabia, and one from Israel) came to this conference, something that does not happen often. A large number came from the Indian subcontinent. Many also came from mainland China and Taiwan, which was also another encouraging situation. At this conference a large number of presenters from poorer countries in the Indian subcontinent and elsewhere were able to come because of the generous grant from the Wellcome Trust and the World Health Organization, and here I would like to acknowledge with gratitude their contribution here.

The conference was not the sole prerogative of Asians by any means, however. We had a large contingent from other continents, most notably Europe and Oceania. Some participants came from as far away as the United States and Canada, and there was one participant from Kenya, who was the only one from Africa at the conference. The conference was also supported by the UNESCO, whose regional office in Bangkok is the largest one outside of their main headquarter in Paris. Many participants already had ties with the UNESCO, and in fact the conference also doubled as the Second UNESCO Bangkok Bioethics Roundtable, which was organized by Darryl Macer, Regional Advisor on Sciences and Human Sciences in Asia and Pacific, UNESCO.

In all more than 200 participants came to attend the conference, and more than 120 papers were presented. Since the ABA had a policy of no parallel sessions at the conference, the conference had then to spread to five full days, with 24 or more papers presented each day. This limited the time each paper could be presented to only fifteen minutes. Nonetheless, the presenters did very well considering the limited amount of time they had; the points were generally made clearly and succinctly, and toward the wrapping up session on Friday afternoon there were quite a large number of exhausted conference “survivors” who sticked to the event until the very end to congratulate each other and to witness the conclusion and the announcement that the next ABC would be held in Yokjakarta, Indonesia in 2008.

The Opening Panel

Due to the large number of papers, it is impossible to summarize all the papers delivered at the conference, so the following will only be a series of snapshots and impressions that I got from the conference. The conference opened in the morning of March 19 with a panel of dignitaries consisting of the Thai Minister of Science and Technology, Prof. Yongyuth Yuthavong, himself an accomplished biochemist who had worked in development of antimalarial drugs. The other panellists were the President of Chulalongkorn University, Prof. Darryl Macer, Prof. Hyakudai Sakamoto, the Founder of the ABA, and Prof. Jayapaul Azariah, current President of the ABA and Prof. Leonardo de Castro from the University of the Philippines. After the welcoming address given by Prof. Suchada on behalf of the host university, Prof. Yongyuth then presented a clear overview of the necessity of ethical considerations in the conduct of science and technology, especially on good governance of science and technology. The Minister emphasized voluntary codes of conduct for scientists, such as the 1973 voluntary moratorium on genetic engineering. Jayapaul Azariah talked about the need for ethical considerations in the face of the current global environmental and ensuring political crises. Two panellists discussed the issue of what is distinctively Asian about Asian bioethics. The main question was whether there is even such a thing as Asian bioethics, or merely bioethical studies and deliberations conducted in Asia. Hyakudai Sakamoto defended his earlier view that there was a distinct Asian character that should be incorporated to bioethics. He admitted that his style of Asian bioethics may have been limited only to Japanese, or at most Far-eastern Asian cultural milieu. Leonardo de Castro, in what could be regarded as a keynote talk of the conference, took up on this theme and outlined four majar challenges that were facing bioethicists and other scientists today. There are challenges of identity, of growing together, of the unknown and of democratization. Though he did not give a specific answer of the thorny question of the identity of Asian bioethics, he did touch upon a set of crucial questions that need to be carefully deliberated. Take the challenges of identity for example. The force of globalization does not limit itself to the economy only, but it has made itself clearly felt in other areas, especially in culture. Asian bioethics, as a system of deliberation of issues arising from advances in life sciences and biotechnology that is informed by Asian traditional beliefs, thus is facing a challenge, not of losing its putative identity (that much is still being contended), but how to find a right balance between one's own traditional belief system that defines one's cultural identity and the need for opening up and communicating with the whole world. This is one serious issue that is raised often at the conference and will certainly be a topic of many other conferences to come.

Religious and Cultural Perspectives

It is understandable that a conference on “Asian bioethics” did have a lot of papers dealing with religious perspectives on a variety of bioethical issues. Among the religions most represented at the conference were Buddhism (after all, 95 percent of the Thai population are Buddhists), Islam, and Confucianism. There were panels devoted specifically to each of these main religious traditions. Susantha Goonatilake from Sri Lanka opened the panel on Buddhist bioethics with an argument that the Buddhist conception of “Non-Self” should be a foundation of the new bioethics. Due to the advances in life sciences and biotechnology, to the effect that what has hitherto constituted the human mind and human body is continually being made ambiguous through wilful manipulations of the body, the mind and their interactions. Goonatilake contended that the Buddhist theory of Non-Self, which does not posit the existence of an eternal soul or any substantive entity that functions as the individual self, is in a better position that the theories available in the West. Moving from metaphysics to epistemology, Somparn Promta from Chulalongkorn University continued by asking what should be made known and what should not according to Buddhism. Taking a liberal position, Somparn argued that Buddhism did not have any qualms in principle against issues such as reproductive cloning or human enhancements. So long as no harm is done to anybody through these technological activities, Buddhism has nothing against them. In the end, he concluded that what should be made known in biomedical sciences was how to reduce or abolish pain and sickness, and what should not be made known, or what is not necessary to know, was the mere extension of human life without any prospect of meaning attached to it. Somparn asked what was the point in living a few years longer when these longer years consisted of boredom or just plain nothing.

Somparn's and Goonatilake's papers are attempts to base theoretical undertaking on Buddhist insights and thus theirs sound rather abstract and difficult. However, Suntaree Chaisumritchoke, a pharmacist professor from Chulalongkorn, presented a Buddhist model on consumer protection, which could readily be translated to public policy and real world action. She criticized the contemporary model of consumer protection in health care and drug regulatory systems. What was wrong with these models, according to her, was that they were based on the assumption of selfish desires. Advertisements of pharmaceutical products typically stimulated the feelings of greed and desire, emotions that are clearly negative according to Buddhism. The greed and desire engendered by the advertisements thus feed into how the regulatory system is implemented, resulting in the regulatory system being weakened and undermined. A way out, proposed Suntaree, was a Buddhist model that did not stress these negative emotions, but put emphasis on sharing, compassion and altruism. Hence Suntaree was calling for nothing short of a total revamping of the pharmaceutical industry and regulatory system whereby compassion and altruism become the leading principles rather than the profit motives based on selfish desires. It remains to be seen how this will turn out in concrete practices. Certainly this is a topic well worth pursuing further. Supposing that altruism and compassion and the spirit of sharing actually become the basic assumption of the drug industry, what would be the industry look like and how will the complex interaction between the industry, the medical profession, the patient and the society overall turn out to be like?

Apart from papers on the Buddhist perspectives, there are also other significant number of papers on the Islamic and Confucian perspectives. Bagher Larijani and Farzaneh Zahedi presented a paper on the Islamic view on cloning and stem cell research. According to them most theological perspectives consider the human fetus to be a human being in some form; however, there is a substantial debate on whether human dignity should be accorded to the fetus or not, or to what extent. In Islam, the embryo has the right to life even after its first day after conception. However, the process of ensoulment, based on the opinions of the majority of Muslim scholars, actually takes place toward the end of the fourth month. Thus the authors concluded that stem cell research on the embryo might be acceptable before that time. They also told the audience that their country, Iran, is one of the first countries to permit and to have produced human embryonic stem cells.

Another Iranian presenter, Heday Shadi, mentioned four principles of bioethics from the Islamic perspective. These principles are well known--autonomy, justice beneficence and non-maleficence. Shadi argued that the moral principle on which these four principles is based was agreeable to Islam. However, Islam emphasizes absolute obedience to God and this obedience is bound to shape up the four principles, especially in how they are applied and specified. The difference from the Western viewpoint seems to be that the Islamic perspective puts more emphasis on beneficence, sometimes over individual autonomy.

Traveling east from Iran to the Far East, we found that a large contingent came from Taiwan, and in fact a meeting of the Taiwanese Association for Bioethics was held in conjunction with the conference here. Predictably a large number of papers were on the Confucian perspective. Shui-chuen Lee from National Central University talked about justice and health in the Confucian paradigm. The idea was that the Confucian emphasis on the family and society is bound to play a significant role in the theoretical deliberation on justice in health care, as well as how this is translated into actual practice. Lee pointed out a family-based health care system where each family member helped each other by pooling their funds together and when a family member gets sick he or she draws from the central family fund. Lee argued that this sharing of family medical accounts provides a better incentive to familial solidarity, a key Confucian concept. Lee's account here thus provides a middle ground between the public system favored by the socialist ideal, and the typically Western individualistic system where each individual is on his or her own. It thus avoides the pitfalls of both systems. However, Lee did not mention what would have to be done in the case where an individual is not on an agreeable terms with her family members, or where an individual cannot depend on her family for support. Another interesting paper is on the Confucian conception of genetic privacy by Yen-Ling Kuo. Kuo argued that the individualistic account favored by biobanks in Western countries was inadequate because in the end group information would be needed for the biobanks to fulfill their objectives. Kuo thus mentioned the emerging concept of “group privacy” that has gained ground in recent years, especially concerning privacy of genetic information of populations. According to the Confucian view, the family is the smallest unit on which privacy is based. That is, the privacy is not taken to be that of an individual, but that of a family or a group. Kuo believed that this way of looking at things is more effective than the standard individualist one.

Conclusion

It is actually not possible to report on the more than 120 papers that were presented during the 8th Asian Bioethics Conference. What I have mentioned are only a very few papers dealing with religious and cultural perspectives, which perhaps formed the main point of the conference. During the five days, many participants got to know each other and did a lot of networking. Apart from the exhausting program, the organizers did find time to organize a cultural performance. The performers were none other than the volunteering conference participants themselves. Many came up to the stage singing their national songs, or performed cultural shows in their traditional costumes. Everybody had really a good time. Many participants are indeed looking forward to the 9th Asian Bioethics Conference in Indonesia next year (For more information, please contact the secretary of the executive board of the ABA, Darryl Macer at d.macer@unescobkk.org).

(I would like to thank Prof. David Gurwitz for introducing me to the Wellcome Trust, which resulted in the Trust provided a generous grant which made it possible for many participants from the developing countries to travel to Bangkok for the conference.)

Notes from Philadelphia (2)

2007-06-09T10:15:00.000+07:00

บันทึกจากฟิลาเดลเฟีย (ต่อ)

ในขณะที่เขียนนี้กำลังอยู่ในเครื่องบินเดินทางจากดีทรอยท์มาที่โตเกียว ตอนขึ้นเครื่องที่ฟิลาเดลเฟียมีปัญหานิดหน่อย คือร้านขายต้ํวไปเขียนว่าวันกลับเป็นวันที่ 7 กรกฎา ไม่ใช่ 7 มิถุนา เราเองก็ไม่ได้สังเกต ปรากฏว่าโชคดีมีที่นั่งตลอดเส้นทางกลับบ้านในวันนี้ (7 มิถุนา) ไม่งั้นแย่แน่ๆ

นอกจากบเปเปอร์ของ Stephanie Brown แล้วก็มีอีกสองเปเปอร์ ได้แก่ของ Doug Olson กับอีกคนหนึ่งจำชื่อไม่ได้ Olson เป็นนักสาธารณสุขศาสตร์ที่ UC Berkeley ทำเกี่ยวกับบทบาทของการให้หรือการบริจาค ในฐานะที่เป็นตัวแปรหลักของการมีสุขภาพดีของประชากร น่าสนใจมากๆ เอาไว้จะหา reference มาลงในนี้ ส่วนอีกคนหนึ่งที่จำชื่อไม่ได้เป็นนักชีววิทยา บทความของเขาเป็นการศึกษาเกี่ยวกับบทบาทของกลุ่มประชากรที่ทำความดี กับการอยู่รอดหรือประสบความสำเร็จในฐานะประชาการทางชีววิทยา โดยถามว่ามีตัวแปรอะไรบ้างที่ควบคุมความสำเร็จนั้นๆ เหตุที่มีคำถามเช่นนี้ก็เพราะว่า ในหลายกรณีเรามักพบว่าคนที่ทำความดีมักจะไม่ประสบความสำเร็จ เช่น เรามีคำพูดว่าคนดีมักตายเร็ว หรือคนดีมักถูกเอารัดเอาเปรียบ โจทย์ของนักชีววิทยาคนนี้อยู่ที่ว่า ในสภาพแวดล้อมแบบไหนที่คนดีจะประสบความสำเร็จ (ความสำเร็จในสายตาของนักชีววิทยาวิวัฒนาการ หมายถึงการที่ประชาการสามารถอยู่รอด สืบพันธุ์ออกลูกหลานต่อไปอีกได้) คำถามของเขาที่เขาชอบยกมาให้นักศึกษาตอบก็คือว่า หากมีคนติดเกาะร้างอยู่สองคน คนหนึ่งเป็นคนดี เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ฯลฯ ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นคนเลวสุดๆ โหดร้าย เห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจ ถามว่าใครจะอยู่รอด? คำตอบก็ไม่เป็นที่สงสัย เพราะคนเลวจะฆ่าคนดีตายเสียตั้งแต่ต้น อีกโจทย์หนึ่งถามว่า หากมีเกาะอยู่สองเกาะ เกาะหนึ่งมีคนเลวอยุ่ด้วยกันจำนวนหนึ่ง และมีแต่คนเลวเท่านั้น ส่วนอีกเกาะหนึ่งมีแต่คนดีอยู่ด้วยกันเป็นจำนวนเท่าๆกัน ถามว่าเกาะไหนจะเจริญรุ่งเรืองมากกว่ากัน คำตอบก็ชัดเจนเช่นเดียวกันว่า เกาะที่มีคนดีอยู่จะเจริญรุ่งเรือง เพราะคนดีจะช่วยกันทำงาน แบ่งปันซึ่งกันและกัน ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ทำให้ทั้งเกาะเจริญ ส่วนเกาะของคนเลว เป็นไปได้ว่าจะไม่มีใครเหลือเลยในเวลาไม่นาน เพราะฆ่ากันเองหมด ที่เหลืออยู่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะมีอยู่คนเดียว
ทีนี้มีอีกคำถามหนึ่ง ถามว่า หากมีคนเลวหนึ่งคน แอบพายเรือไปที่เกาะคนดี แล้วจะเกิดอะไรขึ้น? ปรากฏว่าปัญหานี้ยากเกินกว่าจะตอบง่ายๆได้ ผู้บรรยายก็เลยค้างเอาไว้เป็นปริศนาเสียอย่างนั้น ข้อสรุปของตัวอย่างก็คือว่า การเป็นคนดีมีผลดีต่อกลุ่มของประชากร แม้ว่าอาจจะไม่มีผลดีแก่ประชากรผู้เป็นคนดีแต่ละคน แต่การเป็นคนเลวอาจมีผลดีต่อประชากรหนึ่งคนในระยะสั้น แต่ไม่เป็นผลดีในระยะยาว นอกจากนี้เขาก็ยกอีกตัวอย่างหนึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับการเลี้ยงไก่ คำถามมีอยู่ว่า หากจะปรับปรุงพันธุ์ไก่ออกไข่ วิธีใดจะดีกว่ากัน ระหว่างเอาแม่ไก่ที่ออกไข่เก่งที่สุดในแต่ละเล้ามาเลี้ยงร่วมกัน หรือว่าเเลือกอาไก่เล้าที่มีค่าเฉลี่ยออกไข่ดีที่สุดออกมา คำตอบก็คือว่าไก่ที่เลือกเอามาจากแต่ละเล้าที่เป็นตัวที่เก่งที่สุดในเล้าของตัวเองนั้น เมื่อเอามาเลี้ยงรวมกัน กลับจิกกันเองจนขนหลุดหมดทั้งตัว ทั้งเล้าตายไปเกือบหมดเหลืออยู่แค่สามตัว ซึ่งแต่ละตัวก็ไม่ค่อยจะมีขนเหลืออยู่แล้ว ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะว่า แม่ไก่ที่ออกไข่เก่งที่สุดในแต่ละเล้านั้น ออกได้มากเพราะไปจิกตัวอื่นๆบังคับไม่ให้ตัวอื่นๆออกไข่ให้ได้เท่ากับตัวเอง ดังนั้นแม่ไก่ที่ออกไข่เก่งที่สุดในเล้า จึงเป็นตัวที่ก้าวร้าวที่สุด เมื่อเอาแม่ไก่ก้าวร้าวแบบนี้มาอยู่รวมกัน ก็เลยจิกกันใหญ่ ผลที่ได้จึงเป็นตรงกันข้าม แทนที่แม่ไก่แต่ละตัวจะออกไข่ทำให้เล้าที่เลือกไก่เหล่านี้มามีผลผลิตโดยรวมสูงขึ้น กลับเป็นตรงกันข้าม ส่วนไก่ที่เลือกมาทั้งกลุ่มนั้น ปรากฏว่าออกไข่ได้ดี สุขภาพแข็งแรง ซึ่งสรุปได้ว่าการเป็นคนดีหรือการเอื้อเฟื้อให้แก่กลุ่มนั้น ให้ผลดีแก่ทั้งกลุ่มโดยรวม
บทความที่เสนอในงานที่นอกจากนี้ก็มี เรื่องเกี่ยวกับมโนทัศน์ transdisciplinarity ในตอนแรกไม่รู้จะแปลยังไง ตอนนี้ก็ยังไม่รู้ เอาเป็นว่าคำๆนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับการสร้างวิชาการที่รวมเอาแนวคิดหรือผลการศึกษาของวิชาการสาขาต่างๆเข้าด้วยกัน โดยไม่คำนึงถึงความเป็นศาสตร์หรือวิชาการสาขาที่มารวมกัน โดยถือเป็นการเกิดใหม่ของวิชาการแขนงใหม่จากการรวมตัวกันของวิชาการที่มารวมกันนั้นๆ คำๆนี้ต่างจาก interdisciplinarity ที่หมายถึงการทำงานร่วมกันของวิชาการสาขาต่างๆเท่านั้น เนื่องจากการประชุมครั้งนี้เน้นหนักที่ transdisciplinarity จึงมีหลายบทความที่เสนอทฤษฎีที่อธิบายว่าการศึกษาแบบ transdisciplinary เป็นไปได้อย่างไร

Notes from Philadelphia

2007-06-07T09:57:00.000+07:00

บันทึกจากฟิลาเดลเฟีย

วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่จะอยู่ที่ฟิลาเดลเฟียหลังจากที่เดินทางมาประชุมตั้งแต่คืนวันเสาร์ พรุ่งนี้ (วันพฤหัส) ก็จะเดินทางกลับกรุงเทพแล้ว การประชุมครั้งนี้เป็นการประชุมประจำปีของ Metanexus Institute (www.metanexus.net/conference2007/) ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงหากำไรที่มุ่งส่งเสริมสนับสนุนการศึกษาวิจับทางด้านวิทยาศาสตร์และศาสนา เหตุที่มาครั้งนี้ก็เพราะว่า องค์กร Metanexus เชิญมาเนื่องจากกลุ่มสนทนาพระพุทธศาสนาวิทยาศาสตร์พันดาราได้รับการสนับสนุนจากองค์กรนี้ ซึ่งเป็นประโยชน์มากเพราะเป็นการส่งเสริมการศึกษาและการสนทนาแลกเปลี่ยน เกี่ยวกับพระพุทธศาสนาและวิทยาศาสตร์ในด้านต่างๆ ปีนี้ก็เป็นปีที่สามของโครงการแล้ว ซึ่งเป็นปีสุดท้าย

ในวันเสาร์ (2 มิ.ย.) มาถึงฟิลาเดลเฟียช้าไปหน่อย เพราะเครื่องบินดีเลย์เนื่องจากฝนตกหนักที่ดีทรอยต์ ก็เลยพลาดฟังการบรรยาย keynote ของ Philip Clayton เกี่ยวกับ "Disciplining the Transdisciplinarity" อย่างไรก็ตาม ทาง Metanexus ก็ได้อัพโหลดการบรรยายนี้บน iTunes แล้ว (เปิดโปรแกรม iTunes แล้วพิมพ์ "metanexus" ที่ช่อง search) Philip Clayton เป็นนักวิชาการที่มีชื่อเสียงมากเกี่ยวกับศาสนากับวิทยาศาสตร์ เสียดายพอสมควรที่ไม่ได้ฟัง แต่ว่างๆก็จะดาวน์โหลดการบรรยายจาก iTunes

การประชุมนี้มีหัวข้อว่า "Transdisciplinarity and the Unity of Knowledge: Beyond the Science and Religion Dialogue" ซึ่งไม่รู้จะแปลเป็นไทยว่าอย่างไร โดยเฉพาะคำว่า transdisciplinarity ในวันอาทิตย์ (3 มิถุนายน) ได้รับเชิญจาก Erika Vinskie ซึ่งเป็น staff คนหนึ่งของ Metanexus ให้ขึ้นไปอ่านบทสวดจากพระพุทธศาสนาในรายการ interfaith readings and reflections ซึ่งเป็นรายการแรกของเช้าวันอาทิตย์ รายการนี้เป็นประเพณีของ Metanexus ซึ่งจัดมาทุกปี เราเลือกอ่านจากบทที่สามของ "วิถีชีวิตของพระโพธิสัตว์" ของท่านศานติเทวะ ซึ่งเหมาะกับบรรยากาศในงานมาก เพราะเน้นที่สันติภาพของโลก และความเมตตากรุณา ในรายการมีร้องเพลงเกี่ยวกับความรักความกรุณาด้วย ประทับใจจนน้ำตาเกือบไหล คิดว่าถ้าเกิดเป็นชาวคริสต์ ก็คงเป็นชาวคริสต์ที่เคร่งครัด รักพระเจ้าเหมือนๆกับที่เป็นชาวพุทธอยู่ตอนนี้

โปรแกรมสำคัญในวันอาทิตย์มีงานเปิดตัวหนังสือเรื่อง Why Good Things Happen to Good People ของ Stephen Post จาก Case Western Reserve University โอไฮโอ ประเด็นหลักของหนังสือเล่มนี้อยู่ที่ว่า Post ได้รวบรวมงานวิจัยทาง empirical ไว้จำนวนมาก ที่แสดงว่าการเป็นผู้มีใจดีเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ให้แก่ผู้อื่น รวมทั้งการให้การบริจาคสิ่งต่างๆให้แก่คนอื่นจริงๆ ก่อให้เกิดผลดีมากๆแก่ตัวผู้ให้เอง เช่น อายุยืนยาวมากกว่า อัตราการเสียชีวิตจากโรคเช่นโรคหัวใจ เส้นเลือดในสมองตีบ ฯลฯ น้อยกว่าคนที่ไม่ให้ทานแก่คนอื่นอย่างมีนัยสำคัญเห็นได้ชัด Stephanie Brown ซึ่งร่วมทีมวิจัยกับ Post เป็นหมอ internal medicine ที่มหาวิทยาลัยมิชิแกน แอนอาร์เบอร์ รายงานว่า ผู้ที่ให้สิ่งต่างๆ หรือให้แรงงานด้วยการเป็นอาสาสมัครในกิจกรรมที่เป็นประโยชน์ มีอัตราอายุยืนยาว กับเป็นโรคต่างๆน้อยกว่าคนที่ไม่ได้ให้ และที่สำคัญก็คือมีอัตราสูงกว่าผู้ที่รับบริจาคด้วย ซึ่งน่าสนใจมาก คงจะต้องชวนใครๆที่สนใจในเมืองไทย ให้ทำวิจัยทำนองนี้ เพื่อดูว่าในบริบทของไทยเป็นแบบนี้เหมือนกันหรือเปล่า

ที่น่าสังเกตก็คือว่า Post กับทีมงานทำงานภายใต้บริบทของความรักแบบในศาสนาคริสต์ หรือในประเพณีความคิดแบบกรีกที่เรียกว่า "agape" ซึ่งแปลว่า ความรักของที่มีต่อเพื่อนมนุษย์อย่างไม่มีประมาณ" หรือ "ความรักที่ไม่มีตัวตนของผู้รักมาเกี่ยวข้อง" ซึ่งตรงกับความเมตตากรุณาของพระพุทธศาสนามาก เรื่องนี้ก็เข้าใจได้เพราะทุกคนในทีมงานของ Post เป็นชาวคริสต์ทั้งสิ้น ซึ่งก็ยิ่งทำให้น่าสนใจมากขึ้นว่า ในบริบทของสังคมพุทธแบบเมืองไทย ผลของการวิจัยแบบนี้จะเป็นอย่างไร

FREEDOM AGAINST CENSORSHIP THAILAND

2007-06-06T03:09:00.000+07:00

FREEDOM AGAINST CENSORSHIP THAILAND (FACT)
MASS MOBILISATION
1pm, Saturday, June 9, 2007
Pantip Plaza, Petchburi Road

กลุ่มเสรีภาพต่อต้านการเซ็นเซอร์แห่งประเทศไทย (Freedom Against Censorship
Thailand หรือ FACT) ประกาศเคลื่อนไหวต่อต้านการเซ็นเซอร์อินเทอร์เน็ต ณ
ศูนย์การค้าพันทิพ พลาซ่า ถนนเพชรบุรี เวลา 13.00 น. วันเสาร์ที่ 9 มิถุนายน
2550

มีที่ไหนที่จะปลดปล่อยอินเทอร์เน็ตได้ดีเท่ากับศูนย์คอมพิวเตอร์ชั้นนำของประเทศ!
FACT จะแจกจ่ายฟรีซีดีที่เต็มไปด้วยโปรแกรมหลบเลี่ยงการปิดกั้น
พร็อกซี่เซิร์ฟเวอร์นินิรนาม (anonymous proxy servers)
และรายชื่อเว็บไซต์ที่ถูกกระทรวงไอซีทีปิดกั้น (บล็อกลิสต์)
"เอาชนะกองเซ็นเซอร์ เปิดบล็อกไอซีที!" ดูว่ารัฐไม่อยากให้คุณรู้อะไรบ้าง!

อารยะแข็งขืนครั้งนี้ของ FACT ถือเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายภายใต้ พ.ร.บ.
ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์หรือไม่? เราจะถูกตำรวจจับหรือเปล่า
...หรือเราแค่จะสนุกกันกับการเสริมสร้างจิตสำนึกของสาธารณะให้รับรู้เรื่องนี้มากขึ้น?
(คุณไม่รู้หรอก จนกว่าคุณจะมาดูด้วยตาของคุณเอง!) เราแจกซีดีฟรี! เสื้อยืด!
โปสเตอร์! สติ๊กเกอร์!

มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของประชาธิปไตยเดินได้! "ถ้าคุณต้องการเสรีภาพ
คุณก็ต้องทำตัวให้เป็นอิสระเสรีก่อน..."

หวังว่าเราจะเจอกัน!

ไม่ประนีประนอม! ไม่ยอมรับการเซ็นเซอร์!

Freedom Against Censorship Thailand (FACT) announces a mass mob-ilisation at
Pantip Plaza, Petchburi Road, at 1 pm on Saturday, June 9, 2007.

Where better to FREE THE INTERNET than Thailand's premier computer venue!
FACT will be handing out our new free CD of circumvention software,
anonymous proxy servers and MICT's secret blocklists, "BEAT THE
CENSORS--UNBLOCK ICT!" See what they don't want you to see!

Is FACT's disk nonviolent civil disobedience under the new Cybercrime Act?
Will be be arrested...or will we just have some fun and raise public
consciousness? (You won't know unless you come and find out for yourself!)
FREE CDs! T-SHIRTS! POSTERS! STICKERS!

PARTICIPATE IN DEMOCRACY IN ACTION! "If you want freedom, first be free..."

Be there or be square!

NO COMPROMISE! NO CENSORSHIP!

__________________________________________________
Freedom Against Censorship Thailand (FACT) announces a MASS MOB-ilisation at
Pantip Plaza, Petchburi Road, at 1 pm on Saturday, June 9, 2007.

Where better to FREE THE INTERNET than Thailand's premier computer venue!
FACT will be handing out our new free CD of circumvention software,
anonymous proxy servers and MICT's secret blocklists, "BEAT THE
CENSORS--UNBLOCK ICT!" See what they don't want you to see!

Is FACT's disk nonviolent civil disobedience under the new Cybercrime Act?
Will be be arrested...or will we just have some fun and raise public
consciousness? (You won't know unless you come and find out for yourself!)
FREE CDs! T-SHIRTS! POSTERS! STICKERS!

PARTICIPATE IN DEMOCRACY IN ACTION! "If you want freedom, first be free..."

Be there or be square!

NO COMPROMISE! NO CENSORSHIP!

--
Website / เว็บไซต์:
http://facthai.wordpress.com/
Petition / คำร้อง :
http://thailand.ahrchk.net/fact_petition/

ไม่ประนีประนอม!
NO CENSORSHIP!
NO COMPROMISE!

Contact details / ติดต่อ :
CJ Hinke (English)
email: facthai@gmail.com
tel. 07-976-1880
Supinya Klangnarong สุภิญญา กลางณรงค์
(ภาษาไทย)
email: freemediafreepeople@gmail.com
โทร 086-788-9322

Test

2007-05-23T07:32:00.000+07:00

It seems that all websites at blogspot.com can't be accessed from my home. So this is a test.

การบังคับใช้สิทธิโดยรัฐ: มีทางเลือกอื่นอีกหรือไม่?

2007-05-16T12:14:00.000+07:00

โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์
ศูนย์จริยธรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ปัญหาการบังคับใช้สิทธิโดยรัฐ (compulsory licensing) หรือซีแอลของยาหลายตัว ซึ่งกระทรวงสาธารณสุขประกาศออกไป ได้ก่อให้เกิดผลกระทบอย่างกว้างขวาง และได้กลายเป็นเหตุการณ์สำคัญระดับโลกหลายฝ่ายต่างก็ให้ความสนใจ และเป็นอีกครั้งหนึ่ง (นอกจากกรณีปิดเว็บไซต์ยูทูบ) ที่ประเทศไทยอยู่ในจอเรดาร์ของชาวโลก ในกรณีนี้ ทั่วโลกต่างก็จับตามองอยู่ว่า คุ่กรณีทั้งสองฝ่ายอันได้แก่กระทรวงสาธารณสุขกับบริษัทยายักษ์ใหญ่ของสหรัฐ-ยุโรปนั้น ฝ่ายใดจะกระพริบตาก่อนกัน
หากจะสรุปเรื่องนี้ให้ได้ในเนื้อที่ของบทความ ก็พอจะได้ว่า การใช้สิทธิโดยรัฐนั้นเป็นมาตรการที่กฎระเบียบระหว่างประเทศสามารถยอมให้ทำได้ โดยให้รัฐบาลของประเทศที่จะใช้สิทธิดังกล่าว เป็นผู้มีอำนาจออกประกาศใช้สิทธินี้ อย่างไรก็ตาม การประกาศนี้ก็จะต้องมีเงื่อนไขบางประการ เช่นจะต้องเป็นเหตุการณ์ที่เป็นเหตุผลเพียงพอที่จะทำให้รัฐบาลที่เกี่ยวข้อง จำเป็นต้องออกประกาศบังคับเพื่อประโยชน์ของการดูแลสุขภาพของผู้คนประเทศของตน นอกจากนี้ก็ยังต้องจ่ายค่าสิทธิบัตรจำนวนหนึ่งให้แก่เจ้าของสิทธิบัตร และที่สำคัญก็คือต้องมีการเจรจาที่โปร่งใสกับผู้ผลิตยาเจ้าของสิทธิบัตรเพื่อหาราคายาที่เหมาะสมอีกด้วย (voluntary licensing)
ในบทความนี้เราจะไม่ลงไปสืบสาวในข้อเท็จจริงว่า การประกาศบังคับใช้สิทธิโดยรัฐของกระทรวงสาธารณสุขได้ดำเนินการตามขั้นตอนที่ระบุไว้ใน Declaration on the TRIPS Agreement and Public Health (ดูได้ที่ http://www.wto.org/English/thewto_e/minist_e/min01_e/mindecl_trips_e.htm) ประการใดหรือไม่ เพราะยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ระหว่างกระทรวงกับบริษัทยา แต่เราจะมาดูกันว่า ในการแก้ปัญหาของกระทรวงสาธารณสุขนั้น ยังมีช่องทางอื่นที่เหมาะสมมากกว่าการประกาศเช่นนี้หรือไม่ ซึ่งหากมีแล้ว กระทรวงฯก็สามารถจะบรรลุถึงเป้าหมายในการดูแลสุขภาพของผู้ป่วยที่จำเป็นต้องได้รับยาเหล่านี้ และก่อไม่ก่อให้เกิดความขัดแย้งอันเป็นจุดสนใจไปทั่วโลกอยู่ในขณะนี้
หนทางหนึ่งที่ทำได้ก็คือการเจรจากับบริษัทยาเพื่อขอ voluntary licensing หรือการใช้สิทธิตามสิทธิบัตร (ไม่ใช่เหนือสิทธิบัตร) แต่ในขณะนี้ขั้นตอนนี้ได้ผ่านพ้นไปแล้ว เราจึงต้องมองหามาตรการอื่น จุดหมายของเรื่องนี้ก็คือว่า สถานการณ์ที่เป็นอยู่เวลานี้เป็นการเผชิญหน้าโดยตรงระหว่างกระทรวงฯกับบริษัทยา และตัวแทนเช่น usaforinnovation.org ซึ่งหากปล่อยให้เป็นแบบนี้ก็เชื่อได้ว่าไม่เป็นผลดีแก่ประเทศไทยในระยะยาว
จากการสังเกตสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นนี้ เชื่อได้ว่า คงไม่มีฝ่ายใดยอมอ่อนข้อให้อีกฝ่ายหนึ่งแน่นอน เพราะต่างฝ่ายต่างก็เชื่อมั่นในความถูกต้องของตน ฝ่ายกระทรวงฯเชื่อว่า สิ่งที่ตนทำไปเป็นมาตรการที่จำเป็นในการดูแลสุขภาพของผู้ป่วยที่จำเป็นต้องได้รับยาเหล่านี้ และบริษัทยาข้ามชาติเป็นฝ่ายเอาแต่ได้ ไม่คำนึงถึงชีวิตของผู้ป่วยตาดำๆ แต่ฝ่าย usaforinnovation.org ก็อ้างว่า การประกาศซีแอลของไทยเป็นการทำไปโดยหวังผลประโยชน์ส่วนตน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นการหากำไรให้แก่องค์การเภสัชกรรม การกล่าวหากันไปมาเช่นนี้ไม่ก่อประโยชน์แก่ฝ่ายใด ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายบริษัทยาหรือกระทรวง ดังนั้นปัญหาก็คือว่า มีทางออกที่จะให้ทุกฝ่ายพอใจหรือไม่
เนื่องจากข้อเท็จจริงเกี่ยวกับเรื่องนี้ที่เป็นกลางและไม่ได้มาจากฝ่ายที่มีส่วนได้เสียนั้น หาได้ยาก เราจึงจำเป็นต้องเริ่มจากภาพรวมที่เป็นที่รับรู้กันทั่วไป ข้อแรกก็คือว่า กระทรวงสาธารณสุขหรือรัฐบาลไทยได้ทำทุกอย่างในอำนาจของตนเอง เพื่อหลีกเลี่ยงการประกาศซีแอลหรือไม่ จากที่สังเกตดูจากภายนอกดูราวกับว่า กระทรวงฯยังไม่ได้ทำทุกทางที่ทำได้ ประการแรก รัฐบาลสามารถเพิ่มงบประมาณเพื่อให้สามารถจ่ายราคายาที่จำเป็นเหล่านี้ได้ นอกจากนี้ยังควรจะมีมาตรการป้องกันผู้คนไม่ให้เป็นโรคติดต่อเช่นเอดส์ที่มีประสิทธิภาพ และควรทุ่มงบประมาณในด้านการป้องกันโรคให้มากกว่าที่เป็นอยู่ ทั้งนี้เพื่อมิให้ต้องมีผู้ป่วยโรคเอดส์หรือโรคอื่นๆให้มาเป็นภาระ จากข้อมูลของกระทรวงสาธารณสุขเอง บอกว่าจำนวนผู้ป่วยเอดส์ที่ได้รับยามีจำนวนน้อยกว่าผู้ป่วยทั้งหมดอยู่มาก ซึ่งหากเป็นเช่นนี้ ก็แสดงว่า หากยาที่ผู้ป่วยเหล่านี้รับอยู่เป็นยาราคาถูกหลังจากผ่านซีแอล ก็แปลว่าแม้จะเป็นยาราคาถูกก็ยังครอบคลุมผู้ป่วยไม่ได้หมด แต่หากเป็นยาตามสิทธิบัตร เนื่องจากอัตราส่วนผู้ได้รับยาต่อผู้ป่วยทั้งหมดต่างกันมาก ก็ไม่มั่นใจว่าหากลดราคายามาตามมาตรการซีแอล ผู้ป่วยทั้งหมดจะได้รับยาหรือไม่ หนทางที่ถูกต้องจึงน่าจะเป็นการที่กระทรวงฯกับตัวแทนบริษัทยาไว้วางใจซึ่งกันและกัน ซึ่งจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อมีการนั่งโต๊ะพูดคุยเจรจากันโดยไม่มีวาระที่ต่างฝ่ายต่างมุ่งเอาให้ได้ และไม่มุ่งเอาชนะกัน แต่มาร่วมกันแก้ปัญหาว่าทำอย่างไรจึงจะเกิดประโยชน์แก่ผู้ป่วยที่ต้องได้รับยาให้ได้มากที่สุด
อีกประการหนึ่ง การบังคับสิทธิโดยรัฐควรจะเป็นมาตรการที่ประกาศเป็นการชั่วคราว เช่นมีภัยพิบัติเกิดขึ้น มีคนจำนวนมากต้องได้รับยาอย่างรีบด่วน ซึ่งเมื่อภัยพิบัตินั้นผ่านไป ก็กลับมาสู่สถานะเดิม แต่สถานการณ์ผู้ป่วยเอดส์หรือโรคหัวใจในประเทศไทย ดูไม่น่าจะเป็นภัยพิบัติแบบนี้ เพราะเป็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้นต่อเนื่องยาวนาน ดังนั้น ฝ่ายเจ้าของสิทธิบัตรจึงไม่มั่นใจว่า การประกาศซีแอลของกระทรวงฯ จะเป็นมาตรการเพื่อคุ้มครองชั่วคราว หรือจะกลายเป็นมาตรการถาวรไป หรืออาจจะกลายเป็นมาตรการที่ใช้เป็นประจำ กระทรวงสาธารณสุขจำเป็นที่จะต้องชี้แจงประเด็นนี้ได้กระจ่าง
นอกจากนี้ การประกาศซีแอลยังเป็นการส่งสัญญาณออกไปว่า ประเทศไทยไม่ให้ความสำคัญแก่ทรัพย์สินทางปัญญาเท่าที่ควร การเสนอเช่นนี้ไม่ใช่เป็นการปกป้องผลประโยชน์ของประเทศใหญ่ๆอย่างสหรัฐหรือยุโรป แต่เป็นการปกป้องผลประโยชน์ของคนไทยของเราเอง ซึ่งมีบริษัทไทยเป็นจำนวนมากที่ต้องอาศัยการบังคับใช้กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาที่มีประสิทธิภาพ มิฉะนั้นแล้วก็ไม่อาจทำธุรกิจได้เต็มที่ เรานึกถึงค่ายเพลงอย่างเช่นแกรมมี่ อาร์เอส หรือบริษัทซอฟท์แวร์ของประเทศ ที่จะต้องสูญเสียผลประโยชน์ไป จากการที่ซีดีเพลงหรือซอฟท์แวร์ของตนถูกคัดลอกอย่างแพร่หลาย หรือบริษัทที่มีนวัตกรรมใหม่ๆ ที่จำเป็นต้องได้รับการคุ้มครองดูแล ซึ่งผลประโยชน์ทางธุรกิจเหล่านี้ก็มิใช่อะไรอื่น นอกจากส่วนสำคัญของการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศไทยเราเอง เราเชื่อว่า การคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญาที่มีประสิทธิภาพจะนำไปสู่ความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจของเราเอง ประเด็นก็คือว่า เราควรปกป้องทรัพย์สินทางปัญญาของคนไทยเราเองหรือไม่ หากคำตอบคือใช่ ก็ปรากฏว่าการประกาศใช้ซีแอลนี้ ต้องชี้แจงให้ชัดเจนว่า ไม่ได้ส่งสัญญาณไปในทางที่แสดงว่าไม่เคารพต่อหลักการของการเคารพทรัพย์สินทางปัญญา
อย่างไรก็ตาม เพื่อให้การทำความเข้าใจเพื่อหาทางออกและแก้ปัญหาเกิดขึ้นได้จริง ทางฝ่ายบริษัทยาและตัวแทนก็จะต้องทำสิ่งที่เป็นรูปธรรมในฝ่ายของตนด้วย สิ่งที่ทำได้ในขณะนี้ก็คือ ลดราคายาสิทธิบัตรให้เท่ากับราคาที่ประกาศในคำประกาศซีแอล เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็จะเป็นการแสดงความจริงใจของบริษัทยาในการแก้ปัญหาของผู้ป่วย บริษัทยาต้องคำนึงว่า การทำธุรกิจให้ได้ยั่งยืนนั้นจำเป็นที่จะต้องได้รับความไว้วางใจ ไม่เฉพาะแต่ในประเทศของตนเท่านั้น แต่เนื่องจากปัจจุบันธุรกิจต่างก็เดินข้ามชาติ ก็จะต้องได้รับความไว้วางใจจากนานาประเทศด้วย การได้รับความไว้วางใจเช่นนี้ได้ ก็จะต้องมาจากการที่บริษัทยาแสดงให้เห็นว่า มุ่งที่จะช่วยเหลือคนไข้หรือผู้ป่วย ให้ได้รับบริการที่ดีที่สุดและยาที่ดีที่สุด ในราคาที่เป็นธรรมต่อทุกฝ่าย วิถีทางที่บริษัทยานานาชาติจะหลุดจากข้อกล่าวหาว่า "หน้าเลือด" หรือ "ไม่เห็นแก่มนุษยธรรม" ก็คือทำงานร่วมกับกระทรวงสาธารณสุขของไทยอย่างใกล้ชิด เป็นเพื่อนร่วมงาน หรือ partner ซึ่งกันและกัน ไว้วางใจกันและกัน และเมื่อสถานการณ์ซีแอลปัจจุบันนี้ผ่านไป ก็จะสามารถเจรจากับกระทรวงฯหรือหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้อง เพื่อจัดทำ voluntary licensing ต่อไปในอนาคตได้ ในการทำ voluntary licensing นั้น จุดสำคัญอยู่ที่คำว่า voluntary ซึ่งแปลว่า "เป็นไปตามความสมัครใจ" นั่นคือบริษัทยาจะต้อง "สมัครใจ" ที่จะมองเห็นผลประโยชน์ของผู้ป่วยว่าสำคัญไม่แพ้ผลประโยชน์ของผู้ถือหุ้นของตนเอง และร่วมมือกับกระทรวงฯในการหาวิธีที่เหมาะสมที่สุด และเป็นวิธีที่ทุกฝ่ายยอมรับกันได้มากที่สุด เพื่อแก้ปัญหาสุขภาพ ซึ่งผลกระทบนี้จะไม่ได้เกิดแก่เฉพาะคนไทยเท่านั้น แต่ยังจะเกิดประโยชน์มหาศาลแก่ผู้คนทั้งโลกอีกด้วย

Clipping the Net

2007-05-13T17:26:00.000+07:00

From Bangkokpost.com

http://www.bangkokpost.com/Perspective/13May2007_pers02.php

Clipping the Net

DON SAMBANDARAKSA' s report on a recent roundtable discussion on Internet censorship in Thailand shines a light on an issue clouded by confusion and secrecy

The YouTube website.

'The question of censorship is simple. Do we reduce the freedom of the Internet to conform to Thai society today, or do we increase freedom in our society to match the Internet? In my opinion, that decision was already made in article 78 of the 1997 constitution (on universal access to ICT). However, when the ICT Ministry was set up, their staff forgot to read the constitution."

These were the words of Dr Rom Hiranpruk, assistant president of the National Science and Technology Development Agency speaking at the recent YouFest YouMove roundtable on Internet censorship. The event was hosted by members of the Blognone.com website at Internet Thailand to debate the issue of the controversial censoring of YouTube by the ICT Ministry (MICT).

Dr Rom warned that the current trend on silencing dissenting views means that Thailand is in danger of falling into a dictatorship by majority. "This is not democracy. In a democracy, minority views and freedoms are respected. Today we are getting closer to the Ministry of Truth in (George Orwell's) Nineteen-Eighty-Four," he said.

Rom reminded people that while most of the censorship was being done in the name of cultural purity, the Thai word for culture, wattanatham, is made up of two words - wattana meaning evolution and tham meaning truth or justice. Culture evolves and changed. He pointed out that before the reign of King Rama 6, it was culturally acceptable for people to go around almost naked,whereas today, someone dressed that way would hardly be considered "cultured".

Thanapol Eawsakul, editor of the banned political quarterly Fah Diew Kan (Same Sky), explained how banning books and websites was not about banning bits and ink, but about snubbing ideas that run contrary to the government's views.

What is dangerous is that today the state agrees on censorship. The state, according to Thanapol, is not just the MICT or the government, but includes citizens and mainstream media, all in agreement that certain ideas should be banned and not discussed. He cited as examples the way academics cannot do research into the semi-mythical status of Yah Moh, founder of Korat (Nakhon Ratchasima), and that none of the mainstream media questions the 30-billion-baht military budget increase in the next annual budget.

"Field Marshal Sarit Thanarat had much more power than the current Council for National Security (CNS), and everyone agreed he was a dictator. However, he only banned two newspapers and two political books between 1957 to 1963. The rest of the banned material was pornographic. But what happened was that authors, publishers and people in general were censoring themselves. That is similar to Singapore today, where nobody dares to question anything," he said.

Finally, he pointed out that there is a lot that can be done with sarcasm and the written word to express dissatisfaction with our level of freedom in society today without actually breaking any law.

CJ Hinke, a researcher at Thammasat University's Faculty of Liberal Arts who runs the Freedom Against Censorship Thailand campaign, explained how he came to his absolutist stance against censorship when he found out that he could not read the book, the Devil's Discus, by Rayne Kreuger, of which there are only two copies left in Thailand. One is at Thammasat, the other at the Siam Society. However, the latter copy was almost destroyed by the board of the Siam Society, before someone in the Palace intervened. Interestingly enough, a Thai translation of the book was only banned on 31 May 2006 under the orders of then Police Commissioner Kowit Wattana.

The recent banning of the YouTube website for one video which was considered offensive may be depriving Thailand of more than an entertainment venue.

"Recently, the BBC has partnered with YouTube and they will be putting 75,000 hours of archival footage - the entire history of the 20th century - on YouTube on a revenue share basis for the world to see. Everyone in the world, apart form Thailand, that is," said Hinke.

He was also critical of the fact that the ICT Ministry is keeping the list of blocked sites a secret. While most of the time visitors to a banned site are confronted with the Cyber Inspector's Green Eye logo, some sites, such as YouTube, simply spew out a network error.

"One of the hallmarks of the actions of the MICT is that they are acting illegally. There are no laws that allow the censorship of the Internet; they are doing it in secret. To my mind, secret government done illegally has all the hallmarks of dictatorship," he said.

Self censorship

In 2005, Thammasat University's Faculty of Political Science did a study on banned books in Thailand which revealed that between 1850 and 1999, 1,275 books were banned in Thailand by being announced as such in the Royal Gazette. Most were labelled as promoting communism.

The very first book that was banned was a book on Thai tax law by an Englishman called Doctor Bradley.

"The reason given was that if Thai people knew what the law was, it would create divisions in society. Well, of course it would. You can't have the poor people knowing how much the rich people have," Hinke said with a healthy dose of sarcasm.

He echoed sentiments that society was self-censoring itself when he said that two recent books, the Revolutionary King and the King Never Smiles have not been officially banned by announcement in the Royal Gazette even though everyone assumed they were.

However, despite the book not being banned, there are over 100 websites on the book ranging from discussion or ordering the book that are banned by the MICT.

"I love the King. I don't think that what anyone says in a book or movie will change what we think about the King. So we have a bunch of civil servants whose salaries are paid out of our tax money who presume to speak for the King; who presume to say what is critical of His Majesty. That is the very definition of lese majeste; that these bureaucrats presume to speak for the King," Hinke said.

Jitat Fakcharoenphol, from Kasetsart University's Computer Engineering Faculty continued on the theme of the book, the King Never Smiles, which is now a point of intense debate on the Thai Wikipedia (th.wikipedia.com).

Two chapters, 1 and 15, were translated by someone and the translations were linked to in the Wikipedia entry. However, opponents argued that by linking to an unauthorised translation, Wikipedia would be infringing on copyright.

This is the first time that copyright law has been used to silence debate on the open encyclopaedia, Wikipedia.

Paiboon Amornpinyokiat, a lawyer at an international law firm, said that until recently, the government did not have any legal basis to censor the Internet. However, today the MICT uses a catch-all clause in the Council for Democratic Reform (now the CNS) decree in the aftermath of the 19 September 2006 coup that allows the ministry to handle the Internet and communication-related matters for the sake of national security.

"Today, the Financial Times, the Wall Street Journal - everyone - is attacking the government on the way they have blocked hi-thaksin.net, youtube.com and political discussion on pantip.com," he said.

However, things may change with the new Computer Crime Law which last week was passed by the National Legislative Assembly (It still needs royal endorsement before it can be formally enacted into law). Article 17/1 gives power to the ICT Minister to handle matters on the Internet regarding the monarchy and national security. The minister will have to ask the court for an order approving a ban.

"Peace and social order is included under national security, and that also means pornography," he said, worried if the law was too far-reaching.

At this point, someone in the audience pointed out that it was disturbing to see the Computer Crime Law being aggressively pushed by the Surayud government while its counterpart, the Data Privacy Law, the purpose of which is to protect our rights online, has disappeared off the radar.

It was also noted at the roundtable discussion that another worrying point is that under this law, if Internet Service Providers do not successfully block banned material, they will be under a lot of trouble.

Paiboon said that Thailand lacks a law allowing for fair use of copyrighted material, something that most other countries have. Rather than adopt this heavy-handed law, he suggested the government help support industry groups like the Thai Webmasters' Association and their drive towards self-regulation.

Dome Charoenyost, Chief Technical Officer of 101 Global, the web hosting company that has among its clientele Ekkayuth Anchanbutr's controversial ThaiInsider.info political website, lashed out at the farcical manner in which censorship is being conducted today.

"I got an email from someone at the MICT telling us to shut down the (ThaiInsider) website. They said they had tried to call me but could not get through, so I pulled the plug. Then Ekkayuth held his now famous press conference about the affair and the MICT denied ever ordering the site to be shut down. I said, 'Here's the proof,' but by then the person who was my contact at MICT had disappeared and was not taking any phone calls," he said.

Direct links coming

Dome said that, while he did get requests from the MICT to block a site, whether he did so or not was not an issue as it would be blocked anyway at the International Internet Gateway (IIG) run by CAT Telecom. However, that will soon change with more ISPs now able to link directly overseas.

"Pacific Internet Thailand links directly to their parent company Pacific Internet in Singapore. How are you going to block that?" he asked.

Following the Taiwan earthquake that left Thailand's Internet crippled, True has used the situation to convince the National Telecommunications Commission (NTC) of the need for more direct links and was granted permission to link overland to Malaysia. TOT has also put in a new IIG that is not currently used.

With two gateways, the MICT cannot simply tell CAT Telecom to block websites. These requests for cooperation now actually mean something. Dome proceeded to show the room an email with such a request and a list of websites that he has to block.

The number of sites on this list took the audience aback, as it came in at 17,699 sites as of 24 April 2007.

"The problem for the ICT Ministry is that today, there are companies like China Telecom and VNSL from India coming to me to sell me bandwidth directly over True's network at a price which is much cheaper than CAT. How can the government block these carriers?" he asked.

He said that even today, the easiest way to access an uncensored Internet is by renting a server overseas and set it up as a VPN (virtual private network) server.

"Today I can access YouTube. Can they block this? Can they block a VPN server? It's not porn, and it has nothing to do with security, but I wouldn't be surprised if they found a way to twist the interpretation of the law," he said.

However, with nearly all foreign companies using VPN every day for network security reasons, it would be a stretch to ban VPN only for Thai nationals who are not employed by multinationals, and banning VPN would open up a network security nightmare.

Dome said that there is a body in the government that has to monitor web boards such as Pantip and Prachathai which is now developing a software robot that can scan these forums and sites for names like Sonthi and Saprang, and report the IP address of any person who posts a comment using them. If this is true, Thailand is on the verge of becoming a surveillance society.

"I've heard that they are going to hire a developer to do this within the next two weeks," Dome claimed. One woman in the audience said that today she was ashamed of being Thai, as even Malaysians now say that they do not want to block the Internet like their neighbour.

Another middle-aged man pointed out that the ban on YouTube actually promoting a certain video. "My mother, who is old and doesn't even know how to turn on a computer, was shown the clip and told me how evil those people were. Perhaps fewer people would have seen the clip if it was not censored," he said.

Representatives from the MICT, Police and Ministry of Culture were invited to talk at the roundtable discussion, but all declined.

บทความฉบับใหม่ของ อ. โสรัจจ์

2007-05-05T10:21:00.000+07:00

บทความเรื่อง Information Divide, Information Flow and Global Justice จะตีพิมพ์ในวารสาร International Review of Information Ethics

Charting the Transdisciplinary Space through Spinoza’s God and Nāgārjuna’s Śūnyatā.

2007-02-28T08:14:00.000+07:00

Soraj Hongladarom
Department of Philosophy and Center for Ethics of Science and Technology
Chulalongkorn University

It is indeed the case that the proliferation of knowledge in the last century has produced a plethora of academic specializations each aiming at taking care of an ever smaller chunk of putative reality and developing ever more refined tool to do it. Academic specialization is a result of the idea of division of labor that ran parallel with industrial development that started in the late nineteenth century and continued until today. It is obvious how specialization carries advantages in many ways. With limited time and resources, it is not possible to excel in more than a small part of the whole, and in order to increase the depth of what is being studied, it has seemed to become necessary that more specialization is required. It seems that in order to go deeper and gain more knowledge at anything, one needs to delve into ever smaller bit, zooming in on it and analyzing it to finer details. In this atmosphere, the thinking is that the big picture—how every specific things all hang together—is left alone and somehow is believed to emerge spontaneously from the juxtapositions of these smaller bits.
However, it has become increasingly evident that this way of academic specialization is no longer able to answer to the needs of people and societies any longer. When academic disciplines go their own way in delving deeper and deeper in their own domains. they all branch out and go their separate ways. It is necessary that when each member of a group is equipped with a tool to enable them to zoom in on particular spots, they will each branch out and sooner or later will lose touch with each other completely. In biology, one may choose to study insects and another spiders, but when there are more insects to be studied the one who studies them finds that it is necessary for them to choose a particular species of insect, and so on; while the other who chose to study spiders do the same thing. Sooner or later the two biologists lose touch with each other. And this is only within the same academic discipline. One can then imagine what it would be like for, say, a historian of economic life in early Song dynasty and an entomologist specializing in life cycle of a butterfly species on an island south of Thailand to talk to each other and try to understand each other.
Many scholars such as Steve Fuller argued that academic specialization is a political tool for administrators to keep university lecturers in line. Specialization effectively prevents academics from understanding and collaborating with one another. This keeps them from establishing a united front against the administrators and hence academics, instead of becoming a potent political force, are strong only in their small domains where they are ‘experts,’ and are quite powerless outside. Since these small enclaves are scattered and unconnected to one another the political energy that could be harnessed is thus weakened. These scholars also note that academic specialization only mirrors the same trend outside of the academia. Politicians are keen of dividing people up, giving them profiles and categories. The British skillfully employed this ‘divide and rule’ tactic in their colonial administration in the early part of the last century.
Perhaps the above paragraph explains why it is very difficult to break away from this trend in specialization. Not only are most academics familiar with the trend, they feel comfortable and ‘protected’ within their small enclaves. Moreover they feel themselves to be powerful there and not outside, where they are not professionals but only lay people. Going beyond disciplines means that the academics lose their professional status and become only normal citizens. Moreover there are the political agenda as outlined above. Nonetheless, it has become actually necessary that academics who are producers of knowledge talk to one another and try to understand one another. The greatest danger of specialization lies not only in the weakened political force of the academics, but on academic disciplines losing out altogether in providing solutions and answers to the increasingly complex society and reality that we human beings are faced with at the onset of the twenty-first century. It is ironic that increased complexity would demand a rethink of specialization, but the picture of each knowledge seeker going out her own way digging her own way and branching out from her colleagues is no longer tenable. The reason is that it is impossible to get all the depths there are in all corners this way; zooming in on particular spots invariably means one is losing out on the whole picture. Today’s reality, with greater interconnectedness due to communication technologies and other means, is vastly more complex than the one studied by scientists in the late nineteenth century when the idea of specialization took hold. Nonetheless it is well documented that the world in the early part of the twenty-first century demands that one gets the big picture—how everything is related to everything else. This complexity does not merely need collaborative efforts among different disciplines, but there is also a need for a ‘transdisciplinary’ endeavor which means going beyond disciplinary boundaries altogether.
This need for transdisciplinary fusion is not only the case among the knowledge domains themselves, but perhaps more importantly between the domains and that of value. Ethics and epistemology, value and knowledge, have become separated for more than a century, due to the belief that the two answers totally different questions and are completely different in their orientations. The realm of ‘ought,’ so it was argued, is not to be confused with that of ‘is.’ The former tells what one ‘ought’ or ‘ought not’ to do; whereas the other tells us what ‘is’ or ‘is not’ the case. In the paper I intend to discuss this issue, relying on the works of the European philosopher Baruch de Spinoza, and the Indian Buddhist master Nāgārjuna. More specifically, I intend to show how the insights of these two masters, who lived far apart both in time and in space, could provide us with much needed tools and vocabularies in help us in exploring the uncharted space of transdisciplinarity, especially concerning the unity of knowledge and value.
In the Ethics, Spinoza shows that God is equated with Nature, and in fact with everything in the universe, which is in fact an attribute of Him. In other words, in Spinoza’s vision everything is God and is in God at the same time; everything is one and the same in one aspect and there are infinite variety of infinitely many things at the same time. In Spinoza’s words: “No attribute of a substance can be truly conceived from which it follows that the substance can be divided.” This means that there is only one thing. The substance here means God Himself, which for Spinoza is one and the same with reality. God appears at once as one entity and as infinitely many aspects of it. Both subject and object are only aspects of God; hence they are fundamentally one and the same. Minds and bodies are thus essentially the same; it is only through our finite minds that these are conceived as separate entities. In another theorem, he says “Whatever exists is in God, and nothing can exist or be conceived without God.” Since the substance or God (which is the same) cannot be divided and since anything that exists exists in God, everything is in God and is part of God.
The insight one gets from Spinoza is, then, that in our attempts to chart the transdisciplinary space, we realize that essentially things are one and the same, and all the differences there are between things are only appearances at the superficial level. Seemingly intractable differences, such as those between the humanistic and scientific disciplines, or between ethics and science, are thus only superficial, and deep down things are one and the same. The space, then, looks like that of Spinoza’s God with His infinite variety of modes and attributes. Boundaries are illusions created to serve mundane, temporary purposes; once this is realized then boundaries fall away and the transdisciplinary space reveals itself. It is a space where concepts are not taken as objectively real. Words can mean one thing or another, totally unrelated thing. There is always a constant flux between concepts. Since disciplinary boundaries are constructed through concepts the transdisciplinary space then arises when concepts are in constant flux and there is a “playful” attributions or interconnections among them. Words and concepts are not fixed forever through a system of “objectively real” scheme of meaning; on the contrary, their meaning structures are what are played upon. At one time one may fix on a particular conceptual scheme, but one may change to another, totally different scheme the next moment, or dispense with all schemes altogether and perceive reality as it really is—totally devoid of all conceptualizations and dualities.
The vision is also a Buddhist one. And a corollary to the theme of the paper I also show that Spinoza and Nāgārjuna share much more in common than scholars have standardly assumed. Here ‘God,’ ‘Substance,’ ‘Emptiness’ (śūnyatā) and ‘Nirvāna’ are words that refer to the same thing. That thing includes everything there is, and we are all parts of it. In Mūlamādhayamakakārika, Nāgārjuna provides us with a description and logical analysis of Emptiness. Reality as normally conceived—that which we normally taken to be real and consists of things like tables, chairs and so on—is in fact one and the same, and differences among discrete ‘things’ like tables and chairs are merely constructed out of our conceptualization which we have to depend on in making meaningful statements and in comprehending reality that faces us in our living. However, both Spinoza and Nāgārjuna invite us to penetrate beyond these conceptualizations. They help us create a map of the transdisciplinary space, a map which is odd from the beginning (and might not be eligible to be a ‘map’ at all) in that it lies on the brink of breaking down of conceptualizations and hence intelligibility.
This is why the philosophies of Spinoza and Nāgārjuna are so difficult to propound. Dissolving fixed conceptualization means that language as normally used, which presupposes the dualistic idea enshrined in symbolic logic as the law of bivalence or of non-contradiction, is only “playful tool.” In the non-dualistic world, and so in the proposed transdisciplinary space, non-contradictions are on about the same level as contradictions. They are not separated into what is acceptable or not acceptable as in standard logic. This runs a real risk of breaking down in communication and intelligibility. Nonetheless, in realizing the vision and in charting the map, language is indispensable, and we need to live with this risk, always realizing that conceptualizations are only putative and through language one cannot get at the direct oneness with reality which after all is one and the same as ourselves from the beginning. The transdisciplinary space where value and knowledge are unified is then an exhilarating place to be in.

(This paper is going to be presented at the Metanexus Conference 2007 - http://www.metanexus.net/)

An Ethics of Increasing Human Lifespan

2007-02-21T11:51:00.000+07:00

An Ethics of Increasing Human Lifespan

Soraj Hongladarom

Center for Ethics of Science and Technology

Chulalongkorn University

In a recent book, Aging, Death and Human Longevity (U of Calif. Press, 2003) Christine Overall argues for a position called 'prolongevitism.' Basically this is the idea that, all things considered to be equal, it would be preferable to prolong human life than let it end out of natural course. The idea opposed to prolongevitism, apologism, argues on the contrary that death is a natural part of life and should be accepted as such. In this talk I shall comment on some of the arguments that have been put forward either defending or attacking prolongevitism. The whole issue underlining the debate between prolongevitism and apologismm concerns what should be considered as 'one' human life in such a way that a continuation of bodily and mental functions in some form count as one's own survival. Prolongevitists seem to assume that what is to be prolonged is one's own body and one's own mental continuum, but it is deeply questionable how such a continuum could be metaphysically justified. Without having to delve into deep metaphysical analyses like the Buddhists have done, common sense often has it that one's childhood, for example, is so different (in bodily dimensions, in mental capacities, and so forth) that sometimes it merits talking about beng a different person even though there is bodily and mental continuation in the commonly accepted sense. Moreover, one also often talks about 'becoming a different person' or 'becoming totally transformed'. The point is only that there seems to be a basis behind these kinds of talks. And it is also a scientific fact that no molecules in the human body remain the same after a period of time; in other words, after a period of time all molecules in the body change and are replaced. Hence it sometimes does make sense that in the commonly accepted sense (i.e., one goes from birth through childhood, adolescence, maturity, old age and ends with death) the idea of there being one self is rather untenable and is a metaphysical construction in any case. I shall argue that the sense of being one self here is a construction and has no basis in reality. This implies that Overall's recommendations for social policy that favors increasing human lifespan and quality of life does not necessarily hinge on the idea that prolonging one's self is a good thing.

This abstract is going to be presented at the upcoming 8th Asian Bioethics Conference.

การแพทย์ทิเบต

2007-02-02T14:57:00.000+07:00

มูลนิธิพันดารา

ร่วมกับศูนย์จริยธรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ขอเชิญผู้สนใจเข้าฟังการบรรยายและการอบรมเรื่อง

"การแพทย์ทิเบตกับการมีสุขภาพดี:
การฝึกจิตเพื่อรักษาโรคซึมเศร้าและโรคเครียด"

วิทยากร: Dr. Lobsang Rabgay (UCLA), Dr. Dickey P. Nyerongsha (Nyerongsha Institute)

วันศุกร์ที่ 2 มีนาคม 2550 เวลา 9.30-16.00 น.
ห้อง 105 อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

การบรรยายเรื่อง "Buddhist mindfulness for daily stress and anxiety management" โดย Dr. Lobsang Rabgay

แนะนำวิธีการฝึกจิตในพระพุทธศาสนาประเภทต่างๆและการนำการฝึกจิตไปใช้ในการรักษาโรคเครียดและโรคซึมเศร้ารวมทั้งในการรักษาโรคความผิดปกติทางจิต

การบรรยายเรื่อง "Introduction to the theory and practice of nutrition for good health" โดย Dr. Dickey P. Nyerongsha

แนะนำการมีสุขภาพดีตามมุมมองของทิเบต การแพทย์ทิเบตเน้นการรักษาโรคด้วยวิธีธรรมชาติซึ่งประกอบไปด้วยการดูแลอาหารและการควบคุมความประพฤติ การบรรยายนี้จะนำเสนอแนวคิดเรื่องการรับประทานอาหารเพื่อการมีสุขภาพดี การวินิจฉัยเพื่อดูว่าผู้ป่วยควรรับประทานอาหารประเภทใดจึงจะเหมาะสม ประเภทของอาหารกับฤดูกาลที่เปลี่ยนไป การเตรียมและการประกอบอาหาร

กำหนดการการประชุม

9.00-10.30 การบรรยายเรื่อง Buddhist mindfulness for daily stress and anxiety management
10.30-11.00 พักน้ำชา/กาแฟ
11.00-12.00 การบรรยาย (ต่อ) และซักถามแลกเปลี่ยนความคิดเห็น
12.00-13.00 พักรับประทานอาหารกลางวัน
13.00-14.30 การบรรยายเรื่อง "Introduction to the theory and practice of nutrition for good health"
14.30-15.00 พักน้ำชา/กาแฟ
15.00-16.00 การบรรยาย (ต่อ) และซักถามแลกเปลี่ยนความคิดเห็น

ค่าลงทะเบียน: 800 บาท (บุคคลทั่วไป) 600 บาท (สมาชิกมูลนิธิพันดารา) 200 บาท (พระภิกษุ ภิกษุณี สามเณร แม่ชี นักศึกษา)
การบรรยายเป็นภาษาอังกฤษ และมีแปลเป็นภาษาไทย

ติดต่อ: คุณอารีรัตน์ ศิริคูณ โทร. 081-648-1195 email: areeratana@cpbequity.co.th หรือ
ดร. กฤษดาวรรณ หงศ์ลดารมภ์ โทร. 081-343-1568 email: hkesang@yahoo.com

รายได้จากการลงทะเบียนหลังหักค่าใช้จ่ายสมทบโครงการของ Nyerongsha Institute เพื่อเป็นทุนการศึกษานักเรียนแพทย์ทิเบตและทุนการศึกษาเด็กกำพร้าในทิเบต

รายละเอียด (PDF file)

EMPOWERING TECHNOLOGIES: TOWARDS A POST-THAKSIN VISION FOR DIGITAL THAILAND

2007-01-23T10:23:00.000+07:00

EMPOWERING TECHNOLOGIES: TOWARDS A POST-THAKSIN VISION FOR DIGITAL THAILAND

A Joint Invitational Colloquium for Faculty of Chulalongkorn University and Asian Institute of Technology hosted by Chulalongkorn Center for Ethics of Science and Technology.

Thursday, February 1, 1:30-4 pm
Room 708 Boromratchakumari Building (Faculty of Arts Building),
Chulalongkorn University

You are invited to an informal colloquium that will explore an interdisciplinary ethical framework for the introduction of new digital products and services in Thailand. The featured speaker is Craig Warren Smith, of the University of Washington Human Interface Technology Laboratory. He is founder of DigitalDivide.org and SpiritualComputing.com.

As a Harvard visiting professor in Singapore, Prof. Smith advised Thailand's ICT Minister Surapong Suebwonglee, and helped convene Thailand's ICT stakeholders to establish a market-based framework for closing the digital divide. Now, Dr. Smith will facilitate a discussion about how various academic disciplines could come together -- combining management, technological and even spiritual perspectives -- to formulate technologies and a public-policy framework that bring empowerment to Thai citizens. In addition to academic participants, the colloquium will include invited guests from multinational corporations in the telecom and IT sectors.

The attached article, co-authored by Smith and Dr. Soraj Hongladarom, provides further perspectives on this colloquium and its implications for a "post-Thaksin" framework for ICT in Thailand.

ประชุมโครงการที่เว้

2007-01-14T19:43:00.000+07:00

ในขณะที่กำลังเขียนอยู่นี้ กำลังอยู่ในโรงแรม Festival Hotel ที่เมืองเว้ ประเทศเวียตนาม มาเว้เพื่อมาประชุมโครงการ The Role of Universities in Information Technology for Development in Asia (UICT4D) ซึ่งเป็นโครงการวิจัยเพื่อสำรวจบทบาทของมหาวิทยาลัยในเอเซียต่อการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการพัฒนา รายละเอียดดูได้ที่เว็บ http://uict4d.org/

เว้เป็นเมืองเล็กๆที่น่ารักและมีเสน่ห์ และครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกที่ได้เดินทางมาประเทศเวียตนาม ออกเดินทางจากกรุงเทพฯที่ตอนบ่ายของวันพุธที่ 10 ถึงสนามบินที่เมืองโฮจิมินห์ในอีกราวๆหนึ่งชั่วโมงต่อมา จากนั้นก็เดินออกไปยังสนามบินในประเทศซึ่งอยู่ติดกัน พบกับเพื่อนๆในโครงการ UICT4D หลายคน จนล้อกันว่าเที่ยวบินนี้เป็นเที่ยวบินพิเศษสำหรับพวกเราเท่านั้น

สาเหตุที่มากันที่เว้ก็เพราะว่า Chris Coward บอกว่าเว้ที่ Learning Resource Center ที่ได้รับการสนับสนุนจาก Atlantic Philanthropies ก็เลยคิดว่าควรจะมาที่นี่ เพื่อสร้างความสัมพันธ์ และที่ขาดไม่ได้ก็คือมาท่องเที่ยวที่นี่ เว้เคยเป็นเมืองหลวงเก่าของเวียตนามก่อนที่จะกลายเป็นของฝรั่งเศส เมืองก็ยังคงความเป็น "ฝรั่งเศส" อยู่พอสมควร เช่นอาหารเช้าจะมีขนมปังแบบฝรั่งเศส ตึกรามบ้านช่องถึงแม้จะดูเก่าๆ แต่ก็คงความเป็นยุโรปไว้จนมองเห็นได้ เมื่อเดินทางมาถึงเว้ ก็ค่ำแล้ว รถแท็กซี่พาเรามายังโรงแรมเล็กๆในตัวเมือง ชื่อ Vong Canh Hotel ราคาคืนละ 10 เหรียญสหรัฐฯเท่านั้น ห้องก็พอใช้ได้สมกับโรงแรมราคาเท่านี้ เสียแต่ว่าในห้องของเราไม่มีผ้าเช็ดตัวทำให้ลำบากพอสมควร

พอรุ่งเช้าวันพฤหัส คุณ Huong ที่เป็นเจ้าหน้าที่ของ Hue Learning Resource Center ก็มาต้อนรับพวกเรา คุณ Huong พาเราไปกินอาหารเช้าที่ร้านที่อยู่ใกล้ ร้่านนี้ดูบรรยากาศเป็นยุโรปมากพอสมควร ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นชาวยุโรป มีขายขนมปังชนิดต่างๆอยู่หน้าร้าน ลองสั่งกาแฟแบบ Arabica มากิน ปรากฏว่าเขาใส่ผงกาแฟมาในถ้วยเล็กๆที่มีรูอยู่ข้างล่าง ทำให้กำแฟไหลลงไป กำแฟแก่มากแต่ก็อร่อยดี ใส่นมสดลงไปจนเต็มแก้ว แล้วก็กินขนมปังบาแก็ตกับเนยแข็งตามสไตล์ฝรั่งเศส

จากนั้นก็เดินเท้ากันไปยัง Learning Resource Center เป็นตึกสี่ชั้นยังใหม่มากๆ ทราบว่าสร้างจากเงินบริจาคของ Atlantic Philanthropies Foundation ซึ่งเป็นมูลนืธิในสหรัฐฯที่ให้ทุนสนับสนุนการศึกษาในประเทศเวียตนาม ไอร์แลนด์เหนือ กับประเทศอื่นๆอีกสองสามประเทศ ในตึกเต็มไปด้วยคอมพิวเตอร์ที่เชื่อมกับอินเทอร์เน็ต กับมีหนังสืออีกจำนวนหนึ่ง มีหนุ่มสาวชาวเว้นั่งดูคอมพิวเตอร์กันอย่างสนอกสนใจ บรรยากาศคล้ายๆกับอุทยานเรียนรู้ หรือ Knowledge Park ที่อยู่ตรงห้างเวิร์ลเทรด แต่ที่ต่างกันก็คือว่า ที่นี่ไม่ค่อยมีเด็กเล็กๆ มีแต่หนุ่มสาววัยรุ่น ซึ่งคาดว่าคงเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเว้ เนื่องจากศูนย์เรียนรู้แห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัย หน้าประตูมียามคอยตรวจของ ข้างในมีโต๊ะยาวๆมีคอมพิวเตอร์วางเรียงจนเต็ม คุณ Huong พาเราเดินขึ้นไปข้างบน ชั้นสองกับชั้นสามก็เหมือนกัน คือมีโต๊ะคอมพิวเตอร์อยู่เต็ม มีนักศึกษานั่งทำงานกันเต็มเช่นเดียวกัน ลองแอบดูว่าเขาดูอะไรกัน ปรากฏว่าหลายคนกำลังค้นข้อมูล ซึ่งคิดว่ากำลังเขียน paper บางคนก็กำลังตอบอีเมล์ บางคนดูข้อมูลต่างๆบนเว็บ ไม่เห็นใครเล่นเกมเลย (ไม่เหมือนกับที่ Knowledge Park) แสดงว่านักศึกษาเวียตนามสนใจการเรียนกันจริงๆ

ห้องประชุมของเราอยู่บนชั้นสี่ พอมาถึงก็พบว่ามีอุปกรณ์ต่างๆพร้อมเพรียง ที่น่าสังเกตคือในห้องมี wireless internet ทำให้ติดต่ออินเทอร์เน็ตได้อย่างสะดวกสบาย จนเวลาส่วนใหญ่ใช้ไปกับการอ่านอีเมล์กับดาว์นโหลดต่างๆ จนไม่ได้ให้ความสนใจแก่การประชุมมากนัก คิดว่าที่จุฬาฯไม่มีตึกไหนเลยที่ทำให้เราสามารถต่อ wireless internet ได้อย่างอิสระเสรี ไม่ต้องลงทะเบียนใดๆเช่นนี้ เรื่องนี้นับว่าจุฬาฯยังตามหลังมหาวิทยาลัยเว้อยู่มาก

รายละเอียดของการประชุมก็มีเรื่องจะเล่าอีกมาก แต่คงต้องรอไปเขียนในอะไรที่เป็นทางการมากกว่านี้

พอประชุมเสร็จ คุณ Huong ก็พาเราไปชั้นล่างของตึกเพื่อกินอาหารกลางวัน อาหารเป็นแบบเวียตนามขนานแท้ กล่าวกันว่าอาหารที่เว้เป็นอาหารเวียตนามที่อร่อยที่สุด ก็เห็นจะจริงตามนั้น เพราะกินเข้าไปเยอะพอสมควร

ในตอนค่ำเจ้าของบ้านของเราก็พาเราไปยังร้านอาหารในโรงแรม Century Riverside ซึ่งอยู่ริมแม่น้ำหอม ชื่อภาษาอังกฤษของแม่น้ำนี้ได้แก่ Perfume River ซึ่งไม่รู้ว่าชื่อภาษาไทยแปลมาจากชื่อนี้หรือเปล่า อาหารที่เรากินก็เป็นอาหารเวียตนาม ที่ยกมาเสริฟทีละชุดแบบโต๊ะจีน ก่อนหน้านี้ Chris กับ Colin มีความเห็นกันว่า โรงแรมที่ทาง LRC จัดให้เรานั้น อยู่ไม่สบาย ที่สำคัญคือไม่มีอินเทอร์เน็ต ทำให้ทำงานไม่สะดวก ก็เลยตกลงจะเปลี่ยนโรงแรม พอดี Kelly Hutchinson ตัวแทนที่ทำวิจัยประเทศกัมพูชา เคยมาที่เมืองนี้ และรู้จักโรงแรม Festival ก็เลยพากันย้ายมาโรงแรมนี้กันทั้งหมด ตกลงพอกินอาหารเย็นเสร็จก็มาพักกันที่โรงแรม Festival

วันที่สองของการประชุมจบลงประมาณเวลาบ่ายสามโมงกว่าๆ เพราะต้องการจะหาเวลาไปเที่ยวพระราชวังจักรพรรดิที่อยู่ใกล้ๆ พระราชวังนี้เป็นของจักรพรรดิราชวงค์เหงียน ซึ่งปกครองเวียตนามอยู่ประมาณสองร้อยปี และเริ่มต้นราชวงศ์ในเวลาที่ไม่ห่างจากราชวงศ์จักรีของเราไม่นานนัก ด้านหน้าของพระราชวังมีป้อมปราการ มีธงชาติเวียตนามขนาดใหญ่มากโบกอยู่ ธงที่ป้อมนี้มีประวัติความเป็นมาน่าสนใจ คือเป็นธงที่ฝ่ายเวียตนามเหนือชัดขึ้น เมื่อยึดเมืองเว้ได้ในคราว Tet Offensive ในปี ค.ศ. 1968 ฝ่ายเวียตนามเหนือยึดเว้ไว้ได้ถึงสามอาทิตย์กว่า ซึ่งมากกว่าเมืองใดๆที่เคยยึดได้เมื่อสหรัฐฯยังร่วมสงครามอยู่ เว้เป็นสมรภูมิสำคัญในสงครามเวียตนาม แต่ผลลัพธ์ก็คือว่า พระราชวังของจักรพรรดิถูกทำลายไปเกือบหมด ที่เห็นตั้งอยู่ก็เป็นอาคารที่ซ่อมแซมขึ้นมาใหม่ แต่ถึงกระนั้นก็ยังตระการตา และทำให้นึกไปว่า เมื่อยังสมบูรณ์ดีอยู่นั้นจะสวยงามเพียงใด แบบแปลนของพระราชวังจักรพรรดิที่นี่คล้ายๆกับของจีนที่ปักกิ่ง เพียงแต่ว่าของจีนจะใหญ่กว่า แต่ถึงกระนั้นที่นี่ก็ยังใหญ่ไม่แพ้กันเท่าใดนัก ที่ต่างกันมาก็คือว่า ที่นี่ถูกทำลายไปเกือบหมด อาคารบางหลังเหลือแต่พื้นดำๆ กับร่องรอยพอให้รู้ว่าเคยเป็นพระราชวังเท่านั้น ข้างในบางส่วนก็กลายเป็นสวนผักไป มีอาคารไม่กี่หลังเท่านั้นที่ได้รับการบูรณะ แต่ก็เห็นบางส่วนยังซ่อมกันอยู่ เช่นระเบียงคดที่คิดว่าเป็นแนวกั้นระหว่างวังฝ่ายหน้ากับฝ่ายใน

ในวันเสาร์ เรามีการประชุมกันแค่ครึ่งวัน เพื่อเป็นการสรุปงานที่แต่ละฝ่ายต้องไปทำต่อไป อยู่เว้จนถึงเย็นวันอาทิตย์ และก็ต้องค้างคืนที่โฮจิมินห์อีกคืนหนึ่ง ก่อนจะกลับกรุงเทพฯในบ่ายวันจันทร์

ในวันอาทิตย์นี้ ได้ไปที่เจดีย์ Thien Mu ซึ่งแปลว่านางฟ้าจากสวรรค์ บริเวณเจดีย์มีวัดอยู่ วัดนี้เป็นวัดของหลวงพ่อที่เผาตนเองประท้วงการปกครองของเวียตนามใต้ ภายใต้การปกครองของประธานาธิบดีโง ดิน เดียม เราได้เห็นอัฐบริขารของหลวงพ่อด้วย (ชื่ออะไรจำไม่ได้แล้ว) คิดว่าเป็นพระที่ปฏิบัติไดดียิ่ง ท่านคงเห็นว่า การต่อสู้กับความชั่วร้ายคงไม่มีวิธีอะไรอื่นอีกแล้ว นอกจากทำเช่นนี้ ท่านนั่งรถไปจอดบนถนน แล้วก็ออกมานั่งขัดสมาธิบนถนน แล้วก็จุดไฟเผาตนเอง ภาพนี้เป็นข่าวดังไปทั่วโลก ตอนที่เห็นภาพเราซาบซึ้งในความเด็ดเดี่ยวของหลวงพ่อมาก ท่านต้องปฏิบัติมาได้ดีมากๆ จนไม่มีความยึดติดอะไรกับตัวตนอีกต่อไป เราเกือบจะน้ำตาไหลเมื่อเห็นภาพของท่านนั่งอยู่ในกองเพลิงบนถนนของไซ่ง่อน พลางก็นึกถึงคำสอนของท่านศานติเทวะที่บอกว่า หากเราเอาชนะจิตของเราได้ ก็เท่ากับชนะสิ่งอื่นๆในโลกได้ทั้งหมด ไม่ว่าศัตรูอะไรที่ไหนก็สามารถเอาชนะได้ หากเราเอาชนะจิตของเราเอง

Yoga Asia (from 3ho.org)

2007-01-10T07:31:00.000+07:00

Kundalini Yoga Asia Events - Thailand
with Sunder Singh Khalsa, www.3ho.org
24 March - 01 April 2007

Tentative Programme updated 08-12-2006

1. Saturday –Wednesday 24-28 March (arrival: Friday 23 March PM)
KRI Teacher Transformation Level 2 Module
Authentic Relationships

open to KRI level I certified teachers, and advanced Kundalini Yoga students *

2. Thursday 29 March: no programme
TCP-Asia students can take the level 1 written exam

3. Friday 30 March A.M.
International Teacher Meeting
for teachers/student-teachers from different countries

4. Friday 30 March, 14.00h – Sunday 01 April, 17.00h
International Workshop
Communication and the Mind
with Sunder Singh Khalsa and other teachers
open to everyone interested

Location:
Baan Phuwaan Pastoral training centre, Nakhorn Pathum, near Bangkok
Participants: from Asia and elsewhere

*advanced KY students are recommended by their own KYoga teacher; interested persons can ask for an interview with a KY teacher.
Costs: Thai participants: B2300 per night/day (shared room, noon to noon)
International participants: $US 70 per night/day (shared room; noon to noon)
Additional fee for the Level 2 Module Authentic Relationships: B3100 or $US 85
REGISTRATION AND DETAILED INFORMATION:
event-info@kundaliniyogathailand.org

Information Divide, Information Flow and Global Justice

2007-01-09T07:45:00.000+07:00

Soraj Hongladarom
Department of Philosophy and Center for Ethics of Science and Technology
Chulalongkorn University, Thailand

Information has become a precious resource. It is commonly known that today's economy is being driven by knowledge and information, and that today's advanced technologies in many fields are deeply infused with information. However, it is also well known that this type of information lies mostly in the hands of those in the highly developed western countries, who generate the information to serve the needs of their industries and enterprises through basic and applied research. These industries in turn feed the economies of these countries, which come back to provide more funding for further research. Thus a cycle has developed whereby the industrialized economies are able to sustain their pace of economic progress.
On the other hand, the countries and economies in the developing world do not seem to fare as well. What is happening is that the same kind of virtuous cycle that has already taken place in the developed world has largely not found its way to get started yet. And the key to this non-starting is the apparent lack of information. Without effective research and development facilities and infrastructure, the countries in the developing world seems to lack a mean of generating information and knowledge that is necessary to fuel their own industries. Without these industries there is little that these countries can rely on in order to provide their own funding for research and development.
I would like to call this situation an 'information divide.' It is broader than what is commonly known as the digital divide in that the latter is focused more on the actual access to information technology and the global computer network, whereas the information divide here is more a matter of a society's capability of generating their own information that could be harnessed in their economic development. The digital divide as commonly known is then only a part of the wider information divide. What I aim to do in the paper is to lay out a conceptual map for the whole issue, firstly by outlining the ethical issues involved, then providing some conceptual clarifications—it is clear that the very concept of information needs to be clarified—and concluding by suggesting some concrete means by which this information gap can be reduced.
As for the first part on the ethical conception, I argue that the disparity in information between the developed and developing world is not simply a matter of one side having more information than the other. On the contrary it is actually a matter of the capability of 'harvesting' or 'mining' the information that is already there everywhere. This capability has in fact spilled over from the territorial confines of the developed world when, for example, biologists and pharmacologists from the West come to countries like Brazil or Thailand searching for biological samples that could be developed for new drugs. The information is already there, but some expertise is needed to extract it. This issue, known as 'biopiracy' or 'bioprospecting', has created controversies and protests from those in the developing, and developed world, who see that this is an injustice since the drugs that will be developed will often be catered to the interests of the rich consumers in the West only. Hence, sharing of information has become a crucial issue in the relations between the developing South and the developed North. The issue that needs to be ironed out is how this sharing of information should be spelled out in detail in practice, not only about sharing of information gleaned from biological resources, but other kinds of information also.
Talking about sharing of information implies that one also talks about flow of information from one region to another. To think that the problem of information divide could be solved by simply letting information flow from North to South does not work, because that would mean the information that is already there in the South is not put to use. Another reason is that this presupposes that the South has nothing to contribute, and all the information is there in the North. This may sound quite obvious, but in fact the one-way information flow has been the norm in developing countries for decades, as it is believed that information (which for our purpose here includes knowledge and expertise) needs to flow from the North in order to help strengthen the South. It also represents a colonial mindset in that it implies that the South will be always dependent on the North for information.
Hence, I propose a system of flow of information that better reflects global justice. Instead of the one-directional flow, information needs to flow in and out in both directions. It is also important that information needs to flow from one developing nation to another, and not only between the North and the South. In order for the South to be actually strengthened, information needs also to be able to travel from one part to another all within the South itself. This, unfortunately, is not happening on a significant scale, as developing nations still look toward the Western countries for models and for knowledge and expertise.
For that to be possible, there has to be a network of Southern, developing countries with one another. This is not as easy as it might look, because there are a number of obstacles that need to be overcome, such as differing language, cultures and perhaps more significantly the idea that there is nothing to be learned from one’s counterpart in another developing country. Another important point is that there has to be an effective way of ‘mining’ or ‘extracting’ information so that valuable information in the South is not lost to the whole world. This also involves looking toward the traditions of the cultures of the South (and indeed at those of the North) in order to find insights and even expertise in dealing with contemporary problems.
An advantage of focusing on intra-southern information sharing is that it dissolves the global/local dichotomy that is prevalent in today’s discourse about information flow. Based on a conception of information which will need to be fully developed in another, more philosophical paper, I propose that information is neither global nor local, or to put it in other words it is both global and local at the same time. This is possible because, as I shall point out, the boundary between the global and the local is a constructed one and once we find that its presupposition is wanting, the whole edifice comes crumbling down. The usual understanding is that the West (or the North) represents the ‘global’, and the East (or the South) the ‘local.’ But this means that the West is the hegemonic force that is capable of dominating the world, becoming the global in the process and thereby marginalizing non-western cultures to be the local ones. In the proposal to be developed, everywhere is a global and a local at the same time, or nowhere is exclusively a global or a local. This is possible because the South does have its store of information that is ready to be shared for the benefit of the world. The challenge is only how to bring that out in such a way that does not require being dependent on the North.

แสงจันทร์เหนือยอดสนกับความทรงจำอันงดงาม

2007-01-09T07:20:00.000+07:00

แสงจันทร์เหนือยอดสน กับความทรงจำอันงดงาม

กฤษดาวรรณ หงศ์ลดารมภ์
สำนักพิมพ์มูลนิธิพันดารา, 2549
157 หน้า, ราคา 269 บาท

ในไออุ่นของดวงดาว (แห่งความหวัง)

หลังจากที่ได้รับ “แสงจันทร์เหนือยอดสน กับความทรงจำอันงดงาม” สดๆ ใหม่ๆ เพิ่งออกมาจากโรงพิมพ์ ก็ได้อ่านจบแรกบนรถเมล์ระหว่างเดินทางกลับบ้าน
นับเป็นการเดินทางกลับ “บ้าน” ทั้งภายนอกและภายใน
คลื่นวิทยุบนรถเมล์สายนั้นเปิดเพลงๆ หนึ่งซึ่งเคยโด่งดังมากเมื่อปีสองปีก่อน

“... เเต่พอมองดูคนที่เขามีใคร เเม้ว่าผู้คนจะรายล้อมอยู่ยังเผลอเหงาในใจ
เมื่อไหร่จะมีใครใครสักคนที่เป็นของเรา เมื่อไหร่จะมีใคร ใครสักคนนะที่รักเรา
เท่านี้..ที่ต้องการ ขอเกินไปตรงไหน เมื่อไหร่จะมีใคร ใครสักคนที่เคียงข้างเรา
เเค่อยากจะมี คนที่ทำให้ใจไม่ต้องเหงา.. ไม่รู้..ต้องเมื่อไหร่ เหมือนมันยังห่างไกล..”
(เพลงแอบเหงา)

เนื้อเพลงทั้งเพลงคร่ำครวญถึงความรู้สึกเหงา พูดถึงดวงใจเสาะแสวงหาของคนๆ หนึ่งซึ่งไขว่คว้าคนที่รักและรู้ใจสักคนหนึ่งมาอยู่ข้างกาย ทำลายความเหงาให้หมดไป
ความเหงาที่ถ่ายทอดออกมาจากบทเพลงๆ นี้ทำให้ต้องละสายตาจากบทกวีที่งดงามและเรียบง่ายในหนังสือ เพราะสิ่งที่กำลังซาบซึ้งดื่มด่ำนั้น ช่างแตกต่างเสียเหลือเกินกับความเหงาที่เขารำพัน

บนรถเมล์คันนั้น อาจมีใครหลายๆ คนที่กำลังเหงา แม้นั่งหรือยืนเบียดเสียดอยู่ท่ามกลางคนมากมาย
น่าแปลก ในขณะที่เรามีโทรศัพท์มือถือให้โทร. ฟรีหากันตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง มีเกมมือถือให้เล่นฆ่าเวลา มีอินเทอร์เน็ตให้พูดคุยกันข้ามทวีป มีโทรทัศน์เปิดค้างอยู่เป็นเพื่อน...
แต่น้อยคนนักจะเป็นอิสระจากความเหงา
ความเหงากำลังเป็น “โรค” ที่ทำให้คนในโลกสมัยใหม่ ทุกเพศทุกวัยต้องทนทุกข์ทรมาน

หายใจออก...

มอบความสุขและสิ่งดีๆ จากตัวคุณให้ผู้อื่น
ไม่ว่าจะเป็นร่างกายที่ครบถ้วน
คุณงามความดี ปัญญา บารมีต่างๆ
ดุจดังสวมอาภรณ์อันวิเศษให้แก่เขา

หายใจเข้า...

เอาความเจ็บปวดของผู้อื่นเข้าไปในตัวคุณ
โรคภัยไข้เจ็บ ความเศร้าหมอง
ความยากจน ความทุกข์ทนต่างๆ
ดุจดังมอบโอสถอันวิเศษให้แก่เขา

ทำเช่นนี้กับคนหนึ่งคน
แล้วเพิ่มเป็นสอง
แล้วเป็นสามไปเรื่อยๆ
จนรวมสัตว์โลกทั้งหลาย
(หน้า 58-59)

หลายๆ คนอาจจะคิดว่า วิถีพุทธธรรมวัชรยานเป็นเรื่องลี้ลับ มีอะไรมากมายเกินที่จะจดจำ ยากที่จะเข้าใจ ยากที่จะเข้าถึง
แต่แท้ที่จริง วัชรยานเป็นวิถีธรรมที่แสนเรียบง่าย ไม่มีสิ่งใดอื่นนอกจากความกรุณาและการคิดถึงผู้อื่นก่อนตนเสมอ ความกรุณานี้เองที่พาเราให้เป็นอิสระจากความทุกข์ และเข้าใจความจริงของ “ธรรมชาติ”

ครั้งหนึ่งฉันเห็นจิ้งจกถูกประตูหนีบ
หางหลุดขาลีบตัวห้อเลือด
ลำคอสั่นระริกหายใจระทวย
ตาฉันปริ่มใจสลดเหลือคณา

ด้วยจิ้งจกนั้นก็คือพ่อหรือแม่
มันเจ็บปวดก็เหมือนเห็นแม่เจ็บปวด
มันรักชีวิตมิยิ่งหย่อนกว่าเรารักชีวิต
มันกลัวเจ็บกลัวตายเช่นเรากลัว
(หน้า 47)

เมื่อเราคิดถึงผู้อื่นก่อนอยู่เสมอ หวั่นไหวแม้ความทุกข์และความตายของสัตว์เล็กๆ ฝึกฝนตนเองให้เป็น “ผู้ให้” อยู่เสมอในทุกลมหายใจ ใจดวงนั้นย่อมยิ่งใหญ่
แล้ว “ความเหงา” ก็กลายเป็นเพียงละอองฝุ่นธุลีเล็กๆ ที่ไร้ความหมาย
หลายๆ คนอาจจะคิดว่า ความเหงาที่ต้องเผชิญในชีวิตนี้ช่างหนักหนาสาหัสเหลือเกิน บางคนทนต่อความเหงาไม่ไหว ไม่รู้จะทำอย่างไร จนกระทั่งคิดทำลายชีวิตตนเอง เพราะหวังว่าความตายจะเป็นที่สุดของความทุกข์ เป็นจุดจบของความเหงา
แต่จะมีสักกี่คนที่รู้ว่า หลังจากที่เราตาย หมดลมหายใจไปแล้ว จะมีช่วงเวลาอีก 49 วันใน “บาร์โด” ที่เราจะต้องทนทุกข์อยู่ในความเหงาที่ยิ่งกว่าความเหงาใดๆ

ตายคือทุกข์ยิ่งทุกข์
หวาดกลัว หวาดหวั่น
...
อนิจจา...
เวทนาที่ขาดสังขาร
เร่ร่อนไร้จุดหมาย

ดังขนนกที่ปลิดปลิว
ตามแรงลมแห่งกรรม
...
เดินทางเดียวดาย
หิวโหย หนาวเหน็บ
(หน้า 94-95)

น่าเศร้าที่ยิ่งวิทยาการก้าวหน้า คนก็ยิ่งคิดถึงแต่ตัวเองมากขึ้น คิดถึงคนอื่นน้อยลงทุกทีๆ ต่างคนต่างสร้างเกราะขึ้นมารอบๆ ตัว สร้างโลกส่วนตัวและปิดตัวเองจากทุกสิ่งรอบข้าง เขาเห็นเพียงแต่สิ่งที่เขาต้องการเห็น ได้ยินเฉพาะสิ่งที่ตัวเองฟัง หัวใจอันเปราะบางบอบช้ำด้วยความเหงาที่กัดกร่อนอยู่ทุกเวลานาทีโดยไม่รู้ตัว
จึงยากเหลือเกินที่จะหวังว่า แต่ละคนจะพยายามเข้าอกเข้าใจซึ่งกันและกัน และช่วยเหลือเกื้อกูลกัน
น่าเสียดาย คนที่ได้ชื่อว่าเป็นชาวพุทธกลับไม่เชื่อว่า เราต่างก็เวียนว่ายตายเกิดมาแล้วหลายชาติ สะเทินสุขสะเทินทุกข์มานับไม่ถ้วน ยังคงเบียดเบียนตัวเอง และเบียดเบียนกันและกันด้วยความโลภ โกรธ หลงอย่างบ้าคลั่ง

อีกหนึ่งนั้นเสียงร่ำไห้
เวทนาผู้ผูกพัน
รัก โลภ โกรธ หลงกัน
ด้วยยึดมั่นเพียงชาติเดียว
(หน้า 31)

ในสงครามอิรัก ชาวอิรักผู้บริสุทธิ์ ไม่เว้นแม้แต่เด็ก ผู้หญิง คนแก่ นับหมื่นนับแสนถูกฆ่าตายทุกวัน ทหารสหรัฐฯ ก็ตายไปนับพันตั้งแต่เริ่มสงคราม ครู เจ้าหน้าที่ และชาวบ้านในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ถูกฆ่าตายไม่เว้นแต่ละวัน
เป็นเรื่องน่าเศร้าที่เขาเหล่านั้นต้องตาย และอาจกำลังทนทุกข์อยู่ในบาร์โดอันมืดมิด กำลังอยู่ในช่วงวิกฤต ไม่รู้ว่าภพใหม่ของเขาจะเป็นไปอย่างไร ไม่ต่างจากขนนกที่ลอยคว้างอยู่ในกระแสพายุแห่งกรรม
เป็นเรื่องน่าเศร้าที่เขาเหล่านั้นถูกฆ่าตายเพียงเพราะความกลัวของคนที่ฆ่า
และเป็นเรื่องน่าเศร้ากว่านั้น หากเราเพิกเฉยต่อความตายของพวกเขา

“โอม มณี เปเม ฮุง”

สวดไป สวดไป
ให้ได้เกิดใหม่
ให้ได้ยินพระธรรม
(หน้า 96)

โลกนี้คงน่าอยู่มากขึ้น หากเรามีความเข้าใจอย่างที่พระพุทธเจ้าทรงสอนว่า ชีวิตมิได้มีเพียงชาตินี้ชาติเดียว และชีวิตมิใช่เพียงร่างกาย องค์ประกอบหนึ่งที่สำคัญไปกว่าคือ จิต และจิตนี้เองเป็นตัวกำหนดสุขทุกข์
หากเรารู้แจ้งว่า สภาวะเดิมแท้ของจิตนั้น กระจ่าง ผ่องใส เป็นประภัสสร เป็นสุขเที่ยงแท้ เราคงไม่หลงวนว่ายอยู่ในมายา และเล่ห์กลกลับกลอก
และคงได้พบกับอิสรภาพ

ไม่ขังใจ
ปล่อยใจแต่ดูใจ
ทำใจให้ว่าง ใสชัด
ไม่ตามใจไป
ความคิดดีปล่อยไป
ความคิดไม่ดีปล่อยไป
ใจไม่สับสน มืดมน
(หน้า 29)

น่าทึ่งว่า วิถีพุทธธรรมวัชรยานนั้น ถ่ายทอดและสืบสานมาจนถึงพวกเราในโลกยุคไร้พรมแดน ด้วยหัวใจอันยิ่งใหญ่ของชาวทิเบต “อวิชชา” อาจย่ำยีบีฑาชาวทิเบตจนแทบจะย่อยยับในกาลก่อน และแม้ในปัจจุบัน วิถีชีวิตและพุทธศาสนาก็กำลังถูกท้าทายอยู่อย่างหนักหน่วง

ทิเบตใหม่
มาพร้อมกับสมบัติใหม่
ที่โลกในอดีต
ไม่เคยมี

เคยขี่ม้าลาจามรี
แต่วันนี้
ขี่มอเตอร์ไซค์
แสนสุขใจ
(หน้า 80-81)

ภาพๆ หนึ่งแทนคำพูดนับล้าน
อย่างน้อย ภาพความศรัทธาของชาวทิเบตในหนังสือก็ทำให้รู้ว่า “อวิชชา” ยังมิอาจหยุดยั้งความศรัทธาที่ยิ่งใหญ่ของชาวทิเบต ทุกๆ วันยังมีคนกราบอัษฎางคประดิษฐ์ตั้งแต่บ้านเกิดจนถึงหน้าวัดโจคัง ที่ประดิษฐานพระโจโวริมโปเชในนครลาซา กงล้อมนตร์ยังคงหมุนไม่เคยหยุด ธงมนตร์ยังคงสะบัดพลิ้วตามสายลม เสียงแห่งมนตร์มณียังดังประสานไม่เคยขาดสาย

ขอนำพาบิดาทางขวา
ขอนำพามารดาทางซ้าย
เพื่อนพ้องพี่น้องด้านหลัง
ศัตรูผู้ชิงชังด้านหน้า
แวดล้อมด้วยสัตว์โลกทั่วนภากาศ

พนมกรพร้อมตั้งจิต
ต่อเบื้องพระพักตร์คุรุพุทธเจ้า
ด้วยโพธิจิตที่แผ่ซ่านไปทั้งสรรพางค์กาย
จะขอยึดพระมณฑลอันอุดมด้วยความกรุณา
ไปจนกว่าจะถึงการตรัสรู้
(หน้า 107)

พระพุทธเจ้าสอนว่า สิ่งทั้งหลายล้วนเป็นอนิจจัง
คงเป็นเรื่องน่าขัน และเป็นความทุกข์ใหญ่หลวง หากเราจะฝืนฉุดรั้งให้ทุกสิ่งทุกอย่างดำรงอยู่อย่างเดิม หรือเป็นไปอย่างใจเราทั้งหมด
ความเหงา ความโลภ ความโกรธ ความหลง การประหัตประหารเข่นฆ่า การทำลายแม้แต่ชีวิตของตัวเอง เป็นวิถีของโลกที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง
ทุกอย่างล้วนเป็นไปตามกระแสแห่งกรรม และเหตุปัจจัยอันเป็นธรรมชาติ
แต่ในความมืดก็มีความสว่าง
เมื่อมี “โลก” ก็ต้องมี “เหนือโลก”
ความกรุณาอันไพศาลไร้ขอบเขต ปัญญารู้แจ้ง จิตกระจ่างประภัสสร ร่างรุ้ง เป็นวิถีธรรมที่เกิดขึ้นจริงบนโลกนี้
สิ่ง “เหนือโลก” เหล่านี้ ไม่ใช่ “สิ่งที่เป็นไปไม่ได้” แต่เป็น “ธรรมชาติ” ที่ชาวพุทธผู้มีศรัทธามิอาจมองข้ามหรือละเลย
เป็น “หน้าที่” ที่จะต้องเร่งทำให้เกิดขึ้นจริง
...
ตามตำนานเทพนิยายกรีก เมื่อแพนโดราเปิดหีบต้องห้ามด้วยความอยากรู้อยากเห็น ความชั่วร้ายต่างๆ ก็โบยบินออกมา และเข้าครอบงำจิตใจมนุษย์
สิ่งสุดท้ายที่เหลืออยู่คือ ความหวัง
ในความมืดมิด แม้แสงจันทร์แรมก็มีค่า แสงดาวก็มีความหมาย
ในความหนาวเหน็บ กองไฟเล็กๆ ก็มีคุณลึกล้ำ
ขอให้ “แสงจันทร์เหนือยอดสน กับความทรงจำอันงดงาม” เล่มเล็กๆ นี้เป็นประหนึ่งสายลมที่ทำให้เปลวไฟแห่งความหวังคุขึ้นและโชนแสงในใจของผู้อ่านทุกคน

ความดีย่อมไม่ดับสูญ มีแต่เพิ่มพูนทวี

จัมปา ญีมา
๑ ธันวาคม ๒๕๔๙

Submission Closed

2007-01-04T08:49:00.000+07:00

The deadline for submission of abstracts to the Eighth Asian Bioethics Conference has now passed. I will announce the abstracts selected for presentation in the website and in this blog in the next few days.

วิถีแห่งพระอภิตาภพุทธเจ้า

2007-01-03T15:23:00.000+07:00

ศูนย์จริยธรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และมูลนิธิพันดารา
ขอเชิญฟังการบรรยายและอบรมกรรมฐาน
เรื่อง

“วิถีแห่งพระอมิตาภพุทธเจ้า
และมรณสติแบบทิเบต”

(Conference and Meditation Training on “Buddha Amitabha’s Way and Tibetan Mindfulness of Death”)
วันเสาร์-อาทิตย์ที่ 27-28 มกราคม 2550
ห้อง 105 อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

“อมิตาภะ” แปลว่า “แสงสว่างอันหาที่สุดมิได้” พระพุทธเจ้าอมิตาภะ เป็นพระพุทธเจ้าที่สำคัญอย่างยิ่งพระองค์หนึ่ง ทรงเป็นตัวแทนของความเมตตากรุณา ทรงตั้งมหาปณิธานว่าจะไม่ทรงจากไปจนกว่าสัตว์โลกทั้งปวงจะพ้นจากอบายภูมิ ว่ากันว่าทรงสถิตอยู่ ณ แดนสุขาวดีพุทธเกษตรทางทิศตะวันตก เป็นดินแดนที่เปี่ยมไปด้วยความสุข อีกภาคหนึ่งของพระอมิตาภะ คือ พระอมิตายุส ซึ่งแปลว่า “อายุยืนยาวอันหาที่สุดมิได้” นอกจากนี้ พระองค์ยังมีความเกี่ยวเนื่องกับพระอวโลกิ-เตศวร พระแม่ตาราขาว และพระคุรุปัทมสมภพด้วย

พุทธศาสนามหายานและวัชรยานมีคัมภีร์และวิถีการปฏิบัติที่ผูกพันกับพระพุทธเจ้าอมิตาภะเป็นอย่างมาก คาถา “นโม อมิ- ตาภะ” เป็นคำติดปากของชาวพุทธทั่วไป มีสายการปฏิบัติที่เรียกว่า “นิกายสุขาวดี” ซึ่งเน้นบูชาพระอมิตาภะโดยตรง ชาวพุทธมีความศรัทธาว่าพระอมิตาภะทรงเป็นที่พึ่งของสรรพสัตว์ทั้งหลายตราบเท่าที่ยังต้องเวียนว่ายในสังสารวัฏ พระองค์จะประทานพรให้มีสุขภาพดีและอายุยืนยาว ส่วนสัตว์ที่ใกล้จะตาย หรือสัตว์ที่กำลังเวียนว่ายอยู่ในอันตรภพ หากได้สวดขอพร หรือมีผู้สวดขอพรให้ หรือแม้แต่ได้ยินเพียงพระนามของพระองค์ก็จะพ้นจากความทุกข์ และได้ไปบังเกิดในแดนสุขาวดี

ปัจจุบันนี้ โลกกำลังอยู่ในภาวะวิกฤตด้วยภัยธรรมชาติ โรคระบาด สงคราม และการเข่นฆ่าทำลายล้าง ซึ่งล้วนแต่มีบ่อเกิดจากความหวาดกลัวและความพยาบาทเกลียดชัง วิถีของพระอมิตาภะอันเป็นวิถีแห่งความเมตตากรุณา จึงเป็นสิ่งที่เหมาะอย่างยิ่งสำหรับสภาพการณ์ของโลกในขณะนี้ ชาวพุทธน่าจะได้มีโอกาสศึกษาเรียนรู้และปฏิบัติตามวิถีแห่งพระอมิตาภะ เพื่อพัฒนาชีวิตของตนเองให้สงบร่มเย็น ทั้งยังสามารถที่จะช่วยเหลือสรรพสัตว์ทั้งหลายที่กำลังตกอยู่ในความทุกข์ได้อีกด้วย

มูลนิธิพันดาราจึงตั้งใจที่จะจัดการบรรยายและการอบรมเรื่อง “วิถีแห่งพระอมิตาภะและมรณสติแบบทิเบต” ขึ้น เพื่อเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับพระพุทธเจ้าอมิตาภะในหลากหลายมิติ ทั้งคัมภีร์ พิธีกรรม สายการปฏิบัติ วิถีการปฏิบัติและการฝึกสมาธิที่เกี่ยวเนื่องกับพระอมิตาภะ รวมทั้งเผยแพร่ความรู้ แนวทางการเจริญมรณสติแบบทิเบตหรือ “บาร์โด” และการทำพิธี “โพวา” หรือการส่งวิญญาณไปสู่สุคติให้แพร่หลายกว้างขวางและลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น

ค่าลงทะเบียน

ค่าลงทะเบียน บุคคลทั่วไป 800 บาท สมาชิกมูลนิธิพันดารา 600 บาท พระภิกษุ ภิกษุณี สามเณร สามเณรี แม่ชี และนิสิตนักศึกษา 400 บาทมีอาหารว่างและอาหารกลางวัน (มังสวิรัติ) บริการ

การลงทะเบียนล่วงหน้า กรุณาโอนเงินเข้าบัญชีต่อไปนี้:
ชื่อบัญชี (ออมทรัพย์): มูลนิธิพันดารา
บัญชีเลขที่: 052-0-02254-8
ธนาคารกรุงไทย สาขาสยามสแควร์
เมื่อโอนเงินแล้ว กรุณาแจ้งให้มูลนิธิทราบทางโทรสาร 02 528-5308 หรือทาง e-mail: krisadawan@thousand-stars.org
สำรองที่นั่ง
ผู้สนใจ กรุณาสำรองที่นั่งที่ ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์ โทร. 02 218 4756 โทรสาร 02 218 4755 e-mail: soraj@thousand-stars.org หรือที่คุณอารีรัตน์ ศิริคูณ โทร. 086 046-6625 email: areeratana@cpbequity.co.th รายละเอียดเพิ่มเติมและกิจกรรมอื่นๆของมูลนิธิพันดารา โปรดติดตามได้จากเว็บไซต์ www.thousand-stars.org

กำหนดการ
วันเสาร์ที่ 27 มกราคม 2550
วิทยากร: พระลามะฑากินีปัลเดน เชอโซ (Ven. Kandroma Palden Chotsho) ฑากินีอาศรม
8.30-9.00 ลงทะเบียน
9.00-10.00 คำสอนพื้นฐานว่าด้วยบาร์โด
10.00-10.30 พักรับประทานน้ำชา/กาแฟ
10.30-11.30 การส่งวิญญาณผู้ตาย (โพวา)
11.30-12.30 พักรับประทานอาหารกลางวัน
12.30-14.00 การฝึกสมาธิถึงพระอมิตาภพุทธเจ้า
14.00-14.30 พักรับประทานน้ำชา/กาแฟ
14.30-16.00 การฝึกสมาธิถึงพระอมิตาภพุทธเจ้าและการฝึกโพวา
16.00-16.30 ซักถามและแลกเปลี่ยนความคิดเห็น
วันอาทิตย์ที่ 28 มกราคม 2550
8.30-9.00 ลงทะเบียน
9.00-9.45 กำเนิดมหายาน
รศ. ดร. ทวีวัฒน์ ปุณฑริกวิวัฒน์
9.45-10.30 พระอมิตาภพุทธเจ้ากับพระพุทธศาสนาแบบจีน
อ. เศรษฐพงศ์ จงสงวน
10.30-11.00 พักรับประทานน้ำชา/กาแฟ
11.00-11.45 สุขาวดีสำนักฌิน
รศ. ดร. ประทุม อังกูรโรหิต
11.45-12.45 พักรับประทานอาหารกลางวัน
12.45-13.45 ทำความเข้าใจพิธีกรรมส่งวิญญาณผู้ตาย (กงเต็ก)
อ. เศรษฐพงศ์ จงสงวน
13.45-15.00 การเสวนาโต๊ะกลมเรื่อง "นิกายสุขาวดี แดนสุขาวดีกับโลกพระศรีอาริย์"
วิทยากรร่วมเสวนา: ผศ. ดร. ประพจน์ อัศววิรุฬหการ รศ. ดร. สมภาร พรมทา รศ. ดร.
ประทุม อังกูรโรหิต อ. เศรษฐพงศ์ จงสงวน ดำเนินรายการ: รศ. ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์
15.00-15.15 ซักถามและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับการเสวนา
15.15-15.30 พักรับประทานน้ำชา/กาแฟ
15.30-17.30 พิธีมนตราภิเษกพระแม่ตาราขาวเพื่อขอให้ประทานอายุยืนและเพื่อการปฏิบัติบูชาในชีวิตประจำวัน (White Tara Empowerment)
ผู้ประกอบพิธี: พระลามะฑากินีปัลเดน เชอโซ

Long Life Empowerment (Hua Hin, Thailand)

2006-12-13T22:42:00.000+07:00

มูลนิธิพันดารา

ขอเชิญเข้าร่วมพิธีมนตราภิเษก
พระอมิตายุสพุทธเจ้า
เพื่อความมีอายุยืนยาว
(Long Life Empowerment)

พระอาจารย์ผู้ประกอบพิธี:
แมงเกีย ลาเซ ริมโปเช

ผู้แปล: รศ. ดร. กฤษดาวรรณ หงศ์ลดารมภ์

วันอาทิตย์ที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2549
ไร่รักธรรมะ-ชาติ ต. หนองพลับ อ. หัวหิน จ. ประจวบคีรีขันธ์

แจ้งความจำนงได้ที่ รศ. ดร. กฤษดาวรรณ หงศ์ลดารมภ์ หรือนางอารีรัตน์ ศิริคูณ
โทร 081-343-1586 โทรสาร 02-2184755, 02-5285308
E-mail: krisadawan@thousand-stars.org หรือ areeratana@thousand-stars.org

พระพุทธเจ้าอมิตายุสทรงเป็นสัมโภคกาย หรือกายอันรื่นรมย์ของพระพุทธเจ้าอมิตาภะ ทรงเป็นพระพุทธเจ้าแห่งความมีอายุยืนยาว สถิตอยู่ ณ แดนพุทธเกษตรสุขาวดี พรของพระองค์ได้แก่การที่เรามีอายุยืนยาว เพื่อที่จะได้มีเวลาในชีวิตมากขึ้นในการปฏิบัติธรรม และสั่งสมบุญกุศลอันจะเป็นเหตุให้เราได้มีโอกาสได้ทำงานเพื่อประโยชน์แก่สรรพสัตว์ได้มากยิ่งขึ้น พระองค์ทรงถือคณโฑน้ำอมฤต ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการมีอายุยืนยาว การเข้าร่วมพิธีนี้จะช่วยให้ผู้เข้าร่วมพิธีมีอายุยืนยาวมากขึ้น ตราบเท่ากับอายุขัยของตนเอง

พระอาจารย์ผุ้ประกอบพิธี ได้แก่แมงเกีย ลาเซ ริมโปเช เป็นพระอาจารย์องค์สำคัญที่สุดองค์หนึ่งของพระพุทธศาสนาในทิเบต ริมโปเชเป็นพระอาจารย์ในสายซกเช็น ซึ่งเน้นที่การเข้าถึงสภาพเดิมแท้ของใจที่ใสกระจ่าง ปราศจากการปรุงแต่งใดๆ ลาเซ ริมโปเชได้เดินทางมายังประเทศไทยเพื่อมาให้พรแก่ภัทรกัลป์ตาราขทิรวัณ อันเป็นพื้นที่ที่มูลนิธิพันดารามีโครงการจะสร้างสถูป รวมทั้งห้องสมุดและสถานปฏิบัติธรรมตามแบบของพระพุทธศาสนาวัชรยาน มูลนิธิพันดารารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ที่ลาเซ ริมโปเชได้มีเมตตา ประกอบพิธีมนตราภิเษกเพื่อมีอายุยืนในครั้งนี้ เนื่องจากท่านเป็นพระอาจารย์สายปฏิบัติที่ไม่สนใจเรื่องการสอนให้แก่คนหมู่มาก แต่ท่านก็เห็นความมีศรัทธากับความรักเคารพในครูอาจารย์ของคนไทย และประทับใจคนไทยกับประเทศไทยเป็นอย่างมาก ท่านจึงยินดีประกอบพิธีมนตราภิเษกในครั้งนี้ จึงนับว่าเป็นโชคดีของคนไทยเป็นอย่างยิ่ง

Deadline Extended!

2006-12-03T09:09:00.000+07:00

Due to popular demand, the deadline of submission of abstracts for the Eighth Asian Bioethics Conference has been moved to December 31, 2006. Please send your abstracts by then, if you have not done so already.

Deadline Approaching!

2006-11-26T07:10:00.000+07:00

The deadline for submission of abstracts for the Eighth Asian Bioethics Conference is fast approaching. Please note that the deadline is November 30.

Podcast พันดารา

2006-11-17T22:03:00.000+07:00

กลุ่มสนทนาพระพุทธศาสนากับวิทยาศาสตร์ มูลนิธิพันดารา ได้จัดทำ เว็บไซต์ ใหม่ขึ้น เพื่อนำเสนอ podcast ที่รวมไฟล์เสียงที่อัดจากการบรรยายต่างๆของกลุ่มฯ ครั้งแรกนี้เป็นการบรรยายเรื่อง "Dharmodynamics" ของ ดร. วุฒิพงษ์ เพรียบจริยวัฒน์ สถาบันสหสวรรษ

Human security focused on biomedical ethics

2006-11-17T08:11:00.000+07:00

Announcement

THE TAMILNADU DR AMBEDKAR LAW UNIVERSITY, Department of Constitutional Law and Human Rights, PG Departments of Law headed by Prof. Dr. Manohar and the Centre for Security Analysis will set up an International Roundtable on the 29th of November 2006 in the Seminar Hall of the Centre, Egmore Chennai, time 3 pm.

The title of the round table: Human security focused on biomedical ethics. Several different topics will be discussed e.g. status of an embryo, stem cell research.

Invited participants from Europe: Prof. Dr. Dr. Cosimo Marco Mazzoni (Italy), Dr. Dr. Brigitte Jansen (Germany), confirmed.

From India: Dr. Michael Aruldas, Dr. Jayaraman Dr. Aruna Sivagami from University of Madras

Professors and scientists from Medical University; Dr. Geetha Madhavan and other members of CSA from the sponsoring organisation.;Hon. Dr. SSP. Darwesh, Vice Chancellor, Law University being the guest of Honour.

Also the interesting public is invited to participate free of charge. The space is limited. If you want to participate, please be so kind to send your request with your name, position and your working field to profmanohar@yahoo.com.

ข่าวจากวิทยาลัยสาธารณสุข จุฬาฯ

2006-11-10T07:40:00.000+07:00

เรียน รศ. ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์

ดิฉันเป็นผู้ประสานงานโครงการจัดสัมมนา เรื่อง เสรีการค้ากับสุขภาพ: มุมมองสาธารณสุข (Trade and Health: The Public Health View Point โดย ดร. วไลกัญญา พลาศรัย เป็นผู้บริหารโครงการนี้ ในนามของวิทยาลัยการสาธารณสุข จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ดร. วไลกัญญา พลาศรัย ขอความอนุเคราะห์จากท่านช่วยประชาสัมพันธ์ การจัดสัมมนาเรื่อง เสรีการค้ากับสุขภาพ: มุมมองสาธารณสุข (Trade and Health: The Public Health View Point) ระหว่างวันที่ 11 – 13 ธันวาคม 2549 ณ ห้อง 105 อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

การสัมมนาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ให้ผู้เข้าร่วมสัมมนาทราบถึงความก้าวหน้าและทันต่อสถานการณ์ในปัจจุบัน รวมถึงเป็นเวทีในการแลกเปลี่ยนความรู้ในประเด็นที่เกี่ยวกับการค้าเสรีกับระบบบริการสุขภาพและสาธารณสุข ซึ่งผู้เข้าร่วมสัมมนาสามารถนำความรู้และประสบการณ์ไปพัฒนาองค์กรต่อไป

การนี้ วิทยาลัยฯ ใคร่ขอความอนุเคราะห์ประชาสัมพันธ์การสัมมนาดังกล่าว โดยมีรายละเอียดระบุในเอกสารแผ่นพับประชาสัมพันธ์ดังแนบมาด้วย

หากท่านสนใจหรือต้องการรายละเอียดเพิ่มเติ่ม กรุณาติดต่อสอบถามได้ที่ นางสาวดาวนภา เมธาธีระนันท์ โทร. 02-218-8194 และสามารถ download ใบสมัครได้ที่ www.cph.chula.ac.th

Deadline Extended!

2006-11-08T11:09:00.000+07:00

The deadline for submission of the 3rd Asia-Pacific Computing and Philosophy conference at University of Philippines, Diliman, the Philippines has been extended. Abstracts are being called in all areas of computing and philosophy, and the new deadline is December 15, 2006. Please see the website for more information.