Presentation Files

Here are presentation files for the talk on Human Enhancement: Ethical Issues and Nanotechnology and Asian Values. The first talk was given on July 4, 2008 at Chulalongkorn University and the other at National University of Singapore on July 28, 2008.

Mind and Life: Perspectives from Buddhism and Science

โครงการจัดการประชุมวิชาการ

“จิตกับชีวิต: มุมมองจากพระพุทธศาสนากับวิทยาศาสตร์”

(Mind and Life: Perspectives from Buddhism and Science)



ห้อง 210 อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

วันที่ 29-30 สิงหาคม พ.ศ. 2551



หลักการและเหตุผล

การประชุมนี้เป็นการประชุมต่อเนื่องของ “กลุ่มสนทนาพระพุทธศาสนาและวิทยาศาสตร์พันดารา” (The Thousand Stars Buddhism and Science Group) ซึ่งเป็นกลุ่มของนักวิชาการทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์และพระพุทธศาสนา ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารงานของมูลนิธิพันดาราและศูนย์จริยธรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

กลุ่มสนทนานี้สนใจแง่มุมต่างๆที่พระพุทธศาสนาสามารถแลกเปลี่ยนกันได้กับวิทยาศาสตร์ ทั้งนี้เพื่อความเข้าใจระหว่างกันอันจะนำไปสู่การที่สังคมจะเข้าใจทั้งพระพุทธศาสนาและวิทยาศาสตร์ในแง่มุมที่หลากหลายกว้างขวางและลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น และจะนำไปสู่แนวทางของการทำวิจัยใหม่ๆ ทั้งทางด้านการวิจัยพื้นฐานและการวิจัยประยุกต์ ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนาก็จะได้ความรู้ใหม่ที่มาจากวิทยาศาสตร์ อันเป็นผลจากการแลกเปลี่ยนดังกล่าวนี้

การประชุมครั้งก่อนๆของกลุ่มสนทนาฯ เป็นเรื่องเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์กายภาพ ได้แก่ กำเนิดของจักรวาล และโครงสร้างทางฟิสิกส์และเคมีของสสาร แต่ในครั้งนี้ หัวข้อจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ชีวภาพ โดยเฉพาะเรื่องเกี่ยวกับจิต การรู้สำนึก และสมอง

นอกจากนี้ การศึกษาค้นคว้าเรื่องจิตกับสมอง ก็มีความสัมพันธ์อย่างแนบแน่นกับปัญหาเรื่องการมีชีวิตอยู่กับการตาย ปัญหาสำคัญก็คือปัญหาว่า เกิดอะไรขึ้นแก่จิตเมื่อร่างกายตายไปแล้ว ซึ่งปัญหานี้มีพูดถึงในพระพุทธศาสนาและศาสนาอื่นๆอย่างละเอียด แต่วิทยาศาสตร์กลับไม่พูดถึงเลย

การสนทนานี้ก็จะเป็นการเปิดประเด็นอภิปรายในหัวข้ออันน่าสนใจยิ่งนี้ ผลพวงประการหนึ่งของการอภิปรายนี้ก็คือว่า เราควรจะเตรียมตัวตายอย่างไร ผู้ป่วยที่ต้องเผชิญกับความตายควรจะปฏิบัติตัวอย่างไร และบุคลากรสาธารณสุขที่ต้องดูแลผู้ป่วยเหล่านี้ ควรมีหลักการในการปฏิบัติอย่างไรบ้าง

ด้วยเหตุนี้ การประชุมเรื่อง “จิตกับชีวิต: มุมมองจากพระพุทธศาสนากับวิทยาศาสตร์” จึงเป็นการเปิดประเด็นการสนทนาแลกเปลี่ยนทรรศนะระหว่างนักวิทยาศาสตร์กับนักวิชาการทางพระพุทธศาสนาและผู้ปฏิบัติธรรมทางพระพุทธศาสนา

คำถามสำคัญที่จะมาอภิปรายแลกเปลี่ยนกันก็มีเช่น “จิตกับสมองสัมพันธ์กันอย่างไร” “กระบวนการทางประสาทสรีรวิทยามีอิทธิพลอย่างไรต่อจิตและวิญญาณ (การรับรู้)” “คำสอนของพระพุทธศาสนามีที่ตรงกันหรือต่างจากผลการวิจัยของวิทยาศาสตร์ประการใดบ้าง” “เกิดอะไรขึ้นแก่จิตและการรับรู้เมื่อร่างกายตายไป” “การปฏิบัติตัวเพื่อเตรียมตัวตายควรจะทำอย่างไร” “กายกับจิตสัมพันธ์กันอย่างไร” “จิตกับภาษาสัมพันธ์กันอย่างไร” และคำถามอื่นๆที่เกี่ยวข้อง



วัตถุประสงค์

1.เพื่อให้ประชาชนเกิดความตระหนักต่อความสำคัญของจิตและมิติของจิตกับการรู้สำนึกในด้านต่างๆ

2.เป็นเวทีแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและผลการวิจัยเกี่ยวกับจิต สมองและวิญญาณ ระหว่างนักวิทยาศาสตร์ แพทย์ และนักวิชาการพระพุทธศาสนากับผู้ปฏิบัติธรรม

3.เพื่อให้เกิดความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์และการประสานพุทธธรรมกับโลกสมัยใหม่

4.พัฒนาแนวทางการวิจัย ทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์ และพระพุทธศาสนา อันเป็นผลจากการประสานแนวคิดเข้าด้วยกัน



บรรยายพิเศษ

1.ศ. นพ. จรัส สุวรรณเวลา (คณะแพทยศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)

2.ศ. นพ. ประสาน ต่างใจ (โครงการจิตวิวัฒน์)

3.ผศ. ดร. ประพจน์ อัศววิรุฬหการ (คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)

4.คุณดนัย จันทร์เจ้าฉาย (สำนักพิมพ์ดีเอ็มจี)

5.อาจารย์เศรษฐพงษ์ จงสงวน (นักวิชาการอิสระ)

6.รศ. ดร. กฤษดาวรรณ หงศ์ลดารมภ์ (มูลนิธิพันดารา)

7.อาจารย์มิว เยินเต็น (มูลนิธิพันดารา)



การบรรยายพิเศษ “The Japanese Mind as Reflected in the Use of Honorifics”

Prof. Sachiko Ide (President, International Pragmatic Association; Professor Emaritus,

Japan Women’s University, Tokyo)



การสนทนา “จิต กายกับตัวตนในวิทยาศาสตร์และพระพุทธศาสนา”

1.ศ. ดร. สมภาร พรมทา (คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)

2.ดร. วุฒิพงษ์ เพรียบจริยวัฒน์ (สถาบันสหสวรรษ)

3.ศ. นพ. อนันต์ ศรีเกียรติขจร (คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)

4.รศ. ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์ – ผู้ดำเนินการอภิปราย (ศูนย์จริยธรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและมูลนิธิพันดารา)



กิจกรรมพิเศษโดย ธนพล วิรุฬหกุล (Open Space Group)



แสดงความประสงค์เข้าร่วมงานที่ 1000tara@gmail.com; s.hongladarom@gmail.com; areeratana@cpbequity.co.th

Fax: 02 528 5308 โทร. 02 218 4756, 02 528 5308

ไม่เก็บค่าลงทะเบียน



กำหนดการ



วันศุกร์ที่ 29 สิงหาคม 2551

8.15-8.45 ลงทะเบียน

8.45-10.00 ปาฐกถาพิเศษ “ขันธ์กับ cognitive sciences”

ศ. นพ. จรัส สุวรรณเวลา

10.00-10.30 พักรับประทานน้ำชา

10.30-10.45 กิจกรรมของมูลนิธิพันดารา

10.45-12.00 “จิตกับชีวิตและจักรวาล”

ศ. นพ. ประสาน ต่างใจ

12.00-13.00 พักรับประทานอาหารกลางวัน

13.00-15.00 การเสวนาเรื่อง “จิต กาย กับตัวตนในวิทยาศาสตร์และพระพุทธศาสนา”

ผู้ดำเนินรายการ: รศ. ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์

ผู้เสวนา: ศ. นพ. อนันต์ ศรีเกียรติขจร, ศ. ดร. สมภาร พรมทา, ดร. วุฒิพงษ์ เพรียบจริยวัฒน์

15.00-15.30 พักรับประทานน้ำชา

15.30-16.30 การสนทนาเรื่องจิตในวิทยาศาสตร์กับพุทธศาสนา (ต่อ)



วันเสาร์ที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2551

9.00-10.15 “จิต วิญญาณ และพระพุทธศาสนา”

คุณดนัย จันทร์เจ้าฉาย

10.15-10.45 พักรับประทานน้ำชา

10.45-11.45 “จิตในปรัชญาอินเดีย”

ผศ. ดร. ประพจน์ อัศววิรุฬหการ

11.45-13.00 พักรับประทานอาหารกลางวัน

13.00-14.30 การบรรยายพิเศษ “The Japanese Mind as Reflected in the Use of Honorifics”

(จิตแบบญี่ปุ่นที่สะท้อนจากการใช้คำสุภาพ)

Prof. Sachiko Ide

14.30-15.00 พักรับประทานน้ำชา

15.00-16.00 “จิตกับชีวิตในพุทธศาสนาแบบจีน”

อ. เศรษฐพงษ์ จงสงวน

16.00-17.00 “จิต ชีวิต ความตาย: ทัศนะจากทิเบต”

รศ. ดร. กฤษดาวรรณ หงศ์ลดารมภ์และคุณมิว เยินเต็น

17.00-17.30 การร่ายรำเพื่อการตื่นรู้และเบิกบานภายใน

คุณธนพล วิรุฬหกุล



18.00-20.00 งานเลี้ยงรับรองเพื่อเป็นเกียรติแก่ศาสตราจารย์ซาชิโกะ อิเดะ



ใบลงทะเบียน

“จิตกับชีวิต: มุมมองจากพระพุทธศาสนาและวิทยาศาสตร์”

29 – 30 สิงหาคม พ.ศ. 2551

ห้อง 210 อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย



ชื่อ-นามสกุล ………………………………………………………………………………….



สถานที่ทำงาน ………………………………………………………………………………………………………..



…………………………………………………………………………………………………………………..



…………………………………………………………………………………………………………………..



โทร. ………………………………….. Email …………………………………………………………………..



«ข้าพเจ้าขอแสดงความจำนงเข้าร่วมการประชุมครั้งนี้



กรุณาส่งใบลงทะเบียนดังกล่าวมาที่ รศ. ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์ ภาควิชาปรัชญา คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โทรสาร 02 218 4755 ภายในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2551

ประเด็นทางจริยธรรมใน CL

ไฟล์เสียงจากการบรรยายของ นพ. ศิริวัฒน์ ทิพย์ธราดล รศ. ดร. วิทยา กุลสมบูรณ์ และ รศ. ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์ เรื่อง "ประเด็นทางจริยธรรมของการใช้สิทธิเหนือสิทธิบัตร" ซึ่งได้บรรยายไปเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2551 ที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น สามารถรับฟังได้ที่ http://www.stc.arts.chula.ac.th/iweb/ แล้วคลิกที่คำว่า Podcast

ข้อมูลส่วนบุคคลกับความเสี่ยงในยุครัฐบาลอิเล็กทรอนิกส

โครงการการสัมมนาเรื่อง

“ข้อมูลส่วนบุคคลกับความเสี่ยงในยุครัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์”

วันพุธที่ ๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ เวลา ๑๓.๐๐ ถึง ๑๖.๓๐ น.

ห้อง ๑๐๕ อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

จัดโดย
กลุ่มวิจัยจริยธรรมและมิติทางสังคมของเทคโนโลยีสารสนเทศ
ศูนย์จริยธรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

หลักการและเหตุผลและวัตถุประสงค์

เทคโนโลยีสารสนเทศ (ไอที) เป็นเครื่องมือสำคัญในการพัฒนาความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ สังคม และการเปลี่ยนแปลงไปสู่สังคมสารสนเทศ (Information Society) ภาครัฐและภาคเอกชนใช้ไอทีในการรื้อปรับระบบและกระบวนการผลิต ปฏิรูปองค์การเพื่อเพิ่มความสามารถในการแข่งขันในตลาดโลก เทคโนโลยีสารสนเทศเช่นระบบคอมพิวเตอร์ ระบบเครือข่าย อินเทอร์เน็ต ตลอดจนโครงข่ายโทรคมนาคมผ่านดาวเทียม ทำให้การติดต่อสื่อสาร การแลกเปลี่ยนข้อมูล และการทำธุรกรรมอิเล็กทรอนิกส์ เป็นไปอย่างรวดเร็ว มีประสิทธิภาพและลดต้นทุน ภาครัฐจึงผลักดันนโยบายรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์และสังคมอิเล็กทรอนิกส์ (e-Society) โดยใช้บัตรประชาชนแบบเอนกประสงค์ หรือบัตรสมาร์ทการ์ดเป็นกุญแจสำคัญในการให้ประชาชนเข้าถึงบริการของภาครัฐ
ทั้งภาคเอกชนและภาครัฐต่างเก็บข้อมูลของลูกค้าและประชาชนในฐานข้อมูล (databases) เพื่อการวิเคราะห์ประมวล เช่น องค์กรธุรกิจสามารถใช้ฐานข้อมูลเพื่อการวิจัยทางตลาดและติดตามการเปลี่ยนแปลงทางพฤติกรรมของผู้บริโภค ในขณะที่ภาครัฐสามารถใช้ฐานข้อมูลในการประมาณการจัดเก็บภาษีและการวางแผนงบประมาณ การจัดการเลือกตั้ง การจัดการแรงงานต่างด้าว ตลอดจนการติดตามอาชญากรข้ามชาติ เป็นต้น การจัดทำบัตรประชาชนแบบสมาร์ทการ์ดจะช่วยเอื้อให้ภาครัฐสามารถประมวลข้อมูลจากฐานข้อมูลที่กระจัดกระจายตามองค์กรต่างๆ เพื่อให้เกิดการบูรณาการและเป็นประโยชน์ต่อการดำเนินงานตามนโยบาย บัตรประชาชนแบบสมาร์ทการ์ดมีไมโครชิปบรรจุข้อมูลส่วนบุคคล เช่น ข้อมูลบัตรประชาชน สำเนาทะเบียนบ้าน ทะเบียนสมรส/ใบหย่า ข้อมูลสวัสดิการสังคม ข้อมูลภาษี ใบอนุญาตขับขี่ ข้อมูลด้านสุขภาพ เช่น หมู่เลือด โรคประจำตัว ประวัติสุขภาพ ตลอดจนข้อมูลการเป็นหนี้ธนาคาร เป็นต้น ประชาชนต้องใช้บัตรสมาร์ทการ์ดในการยืนยันตน เพื่อใช้บริการภาครัฐ
อย่างไรก็ตามการบรรจุข้อมูลส่วนบุคคลจำนวนมากบนบัตรประชาชนสมาร์ทการ์ด ทำให้เกิดความเสี่ยงในหลายๆด้าน นักวิชาการและประชาชนจำนวนมากไม่มีความมั่นใจในระบบความมั่นคงของฐานข้อมูล และมีความกังวลในความเสี่ยงในกรณีการขโมยข้อมูลหรือการสูญหายของบัตรประชาชน นอกจากนี้การบรรจุข้อมูลหมู่เลือดและโรคประจำตัวบนบัตรประชาชน อาจทำให้เกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชน และละเมิดเสรีภาพในกรณีของผู้ติดเชื้อเอดส์ รัฐยังไม่มีการประกาศใช้กฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (Data Protection Act) และไม่มีการคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัว (privacy rights) ทำให้เกิดความเสี่ยงในด้านอื่นๆ ตามมา เช่น ในกรณีข้อมูลส่วนบุคคลถูกทำลาย ดัดแปลง หรือถูกขโมย โดยผู้ที่ไม่มีสิทธิเข้าถึงฐานข้อมูล โดยเฉพาะข้อมูลลายนิ้วมือและข้อมูลพันธุกรรม ซึ่งเป็นข้อมูลที่มีค่ามากในทางอาชญากรรม
อันตรายจากความเสี่ยงของการละเมิดข้อมูลส่วนบุคคลเป็นเรื่องใหม่ และประชาชนส่วนใหญ่ยังไม่มีความตื่นตัวและไม่เข้าใจถึงความเสียหายและผลกระทบในทางลบของการมีฐานข้อมูลประชาชน และบัตรประชาชนแบบสมาร์ทการ์ด ภาครัฐเองก็ไม่มีความพร้อมในการให้หลักประกันของความมั่นคงของฐานข้อมูลส่วนบุคคลของประชาชน ความล้มเหลวของการประมูลบัตรประชาชนเอนกประสงค์ในอดีต สะท้อนปัญหาของระบบควมมั่นคงของไมโครชิป และการขาดการประสานงานที่ดีของหน่วยงานภาครัฐ การใช้บัตรประชาชนหรือสมาร์ทการ์ดอย่างแพร่หลายในอนาคตเป็นการปูพื้นฐานให้กับการใช้บัตรสมาร์ทการ์ดเพียงใบเดียว ในการทำธุรกรรมทุกอย่าง ในการเข้าถึงบริการภาครัฐและภาคธุรกิจเอกชน ซึ่งอาจนำไปสู่ความเสี่ยงต่อการละเมิดสิทธิความเป็นส่วนตัว (privacy rights) และการละเมิดสิทธิเสรีภาพกรณีของผลกระทบจากอาชญากรรมคอมพิวเตอร์ หรือความเสียหายของระบบฐานข้อมูล
ดังนั้นการจัดสัมมนาในประเด็น ข้อมูลส่วนบุคคลกับความเสี่ยงในยุครัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ จึงได้จัดขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ คือ

1. เพื่อให้เกิดความตื่นตัวในเรื่องความสำคัญของข้อมูลส่วนบุคคลและผลกระทบจากความเสี่ยง
2. เพื่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับข้อมูลส่วนบุคคล ผลกระทบของบัตรสมาร์ทการ์ด และการขาดแคลนการคุ้มครองทางกฎหมาย
3. เพื่อให้เกิดความเข้าใจถึงความเสี่ยงต่อการละเมิดสิทธิมนุษยชน และสิทธิเสรีภาพ และอิสรภาพของประชาชน ภายใต้ระบอบประชาธิปไตย

ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับจากการสัมมนา

1. ทำให้เกิดความตระหนักและเข้าใจถึงความจำเป็นของการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล
2. ทำให้เกิดความเข้าใจความเสี่ยงในมิติต่างๆ ของฐานข้อมูลประชาชน และบัตรประชาชนแบบสมาร์ทการ์ด
3. ทำให้เกิดแนวความคิดหลากหลายในการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล

กำหนดการ

๑๓.๐๐ – ๑๓.๐๕ กล่าวรายงาน
รศ. ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์ ผู้ประสานงานกลุ่มวิจัย

๑๓.๐๕ – ๑๓.๑๐ กล่าวเปิดงาน
ศ. ดร. ธีระพันธุ์ เหลืองทองคำ คณบดีคณะอักษรศาสตร์

๑๓.๑๐ – ๑๕.๐๐ เสวนาโต๊ะกลม: “การปกป้องข้อมูลส่วนบุคคล: หลักการและปฏิบัติ”
ผู้ร่วมเสวนา: ดร. นคร เสรีรักษ์, คุณวันฉัตร ผดุงรัตน์, คุณไพบูลย์ อมรภิญโญเกียรติ,
ท่านนันทน อินทนนท์
ผู้ดำเนินการอภิปราย: ผศ. ดร. กฤษณา กิติยาดิศัย

๑๕.๐๐ – ๑๕.๑๕ พัก กาแฟ/น้ำชา/อาหารว่าง

๑๕.๑๕ – ๑๖.๓๐ เสวนา (ต่อ) และอภิปราย

สนใจแจ้งความจำนงได้ที่ รศ. ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์ โทร. 02 218 4756 หรือ 02 218 4755 แฟกซ์ 02 218 4755 ไม่เก็บค่าลงทะเบียน

บล๊อกวิชาปรัชญาภาษา

ผมได้เปิดบล๊อกใหม่ซึ่งเป็นของรายวิชาปรัชญาภาษา ภาคการศึกษาต้น 2551 ที่

http://philoflanguage.wordpress.com/

ท่านที่สนใจสามารถเข้าไปดูได้ครับ

การเพิ่มขีดความสามารถของมนุษย์กับพระพุทธศาสนา

การประชุมเสวนา
"การเพิ่มขีดความสามารถของมนุษย์กับพระพุทธศาสนา"
(Human Enhancement and Buddhism)


วันศุกร์ที่ ๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ เวลา ๑๓.๐๐ - ๑๕.๓๐ น.
ห้อง ๗๐๘ อาคารบรมราชกุมารี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

จัดโดยภาควิชาปรัชญาและศูนย์จริยธรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ในปัจจุบันการใช้เทคโนโลยีเพื่อเพิ่มขีดความสามารถของมนุษย์ได้มีการพัฒนาขึ้นอย่างกว้างขวาง การเพิ่มขีดความสามารถของมนุษย์นี้หมายถึงการทำให้ความสามารถด้านต่างๆของมนุษย์มีมากขึ้น ซึ่งที่มีใช้กันแพร่หลายก็มีเช่น การใช้ยาเพื่อเพิ่มพลังของนักกีฬา นอกจากนี้ ก็ยังการทำให้ร่างกายของมนุษย์สวยงามขึ้น ซึ่งก็รวมอยู่ในเรื่องการเพิ่มความสามารถของมนุษย์นี้ด้วย การทำให้ร่างกายสวยงามขึ้นด้วยการใช้เทคโนโลยี ก็มีเช่น การผ่าตัดทางศัลยกรรมตกแต่ง การใช้ยาเพื่อทำให้ร่างกายมีกล้ามเนื้อสมบูรณ์ขึ้น เป็นต้น อย่างไรก็ตาม เทคโนโลยีในขณะนี้สามารถทำให้ความสามารถของมนุษย์เพิ่มขึ้นมากไปกว่าที่เป็นอยู่ เช่นการผ่าตัดศัลยกรรมหรือการใช้ยาอย่างมากมาย ซึ่งการพัฒนาใหม่ๆเหล่านี้เป็นผลพวงของการพัฒนาทางด้านนาโนเทคโนโลยี ซึ่งเป็นการผลิตอุปกรณ์และเครื่องมือในระดับความกว้างความยาวของอะตอม ตัวอย่างการพัฒนาทางด้านนี้ก็มีเช่น มีการพัฒนาการเพิ่มความสามารถในการจำของมนุษย์ ด้วยการฝังชิปคอมพิวเตอร์ลงไปในร่างกาย เพื่อให้ทำงานร่วมกับสมอง เพื่อทำให้สมองสามารถจดจำข้อความและเรื่องราวต่างๆได้มากขึ้น หรือช่วยให้สมองประมวลผลข้อมูลได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น อันจะยังผลให้ผู้ที่เป็นเจ้าของสมองนั้นสามาาถคิดได้รวดเร็วมากเท่าๆกับคอมพิวเตอร์ ยิ่งไปกว่านั้นก็มีการพัฒนาอุปกรณ์ช่วยในการมอง ที่เมื่อฝังลงไปแล้ว ก็จะช่วยให้คนตาบอดมองเห็น หรือคนหูหนวกได้ยินเสียง และก็เป็นไปได้ว่าอุปกรณ์เช่นนี้จะสามารถทำให้มองเห็นช่วงความถี่ที่คนทั่วไปมองเห็นไม่ได้ เช่นคลื่นอินฟราเรด ซึ่งจะทำให้มองเห็นในที่มืดได้ หรือทำให้ได้ยินเสียงที่สูงหรือต่ำมากเกินกว่าความสามารถของหูมนุษย์ทั่วไปได้

การเพิ่มขีดความสามารถของมนุษย์ด้วยเทคโนโลยีเช่นนี้ ทำให้เกิดปัญหาทางจริยธรรมต่างๆมากมาย เช่น การเพิ่มขีดความสามารถดังกล่าวเป็นการกระทำที่ถูกหลักจริยธรรมหรือไม่ ตัวอย่างเช่น การที่คนๆหนึ่งเพิ่มความสามารถทางร่างกายของตนเองด้วยเทคโนโลยีนี้ ซึ่งทำให้เขามีกำลังกายมากกว่าคนธรรมดาๆหลายเท่า เป็นสิ่งที่ถูกต้องหรือไม่ และก็มีปัญหาอื่นๆ เช่น หากมีการเพิ่มความสามารถเช่นนี้จริง จะทำให้เกิดมีคนสองประเภทหรือไม่ ได้แก่กลุ่มที่ได้รับการเพิ่มความสามารถและกลุ่มที่ไม่ได้เพิ่ม ปัญหาเหล่านี้ควรจะได้รับการพิจารณาอย่างละเอียดถี่ถ้วน

ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากสังคมไทยเป็นสังคมพุทธเป็นส่วนใหญ่ การพิจารณาว่าพระพุทธศาสนามีทรรศนะหรือท่าทีเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างไรก็เป็นเรื่องสำคัญ ด้วยเหตุนี้จึงได้จัดการประชุมนี้ขึ้น ปัญหาเกี่ยวกับการเพิ่มความสามารถที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนาก็มีเช่น พระพุทธศาสนาจะมีทรรศนะอย่างไรเกี่ยวกับการเพิ่มขีดความสามารถของมนุษย์ที่ทำให้มนุษย์มองเห็นได้ในที่มืด หรือมีกำลังกายมากกว่าคนทั่วไป หรือมีความสามารถในการคิดและประมวลผลข้อมูลจำนวนมากอย่างรวดเร็ว เช่นเดียวกับคอมพิวเตอร์ นอกจากนี้ก็ยังมีปัญหาเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาเอง เช่น การที่คนๆหนึ่งจะใช้เทคโนโลยีเพิ่มความสามารถเช่นนี้ เพื่อให้ตนเองปฏิบัติสมาธิได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น จะเป็นการถูกต้องหรือไม่ หากมีการพัฒนายาแบบหนึ่ง ซึ่งทำให้การปฏิบัติสมาธิหรือเข้าฌานให้ได้ผลตามที่บัญญัติไว้ในคัมภีร์ ซึ่งตามปกติอาจจะต้องใช้เวลายาวนาน กลายเป็นการปฏิบัติที่ใช้เวลาเพียงเล็กน้อย และหากมียาที่ทำให้ผลของการปฏิบัติธรรมเกิดขึ้นได้รวดเร็วเช่นนี้ การพัฒนายากับการกินยานี้เพื่อการปฏิบัติจะเป็นการกระทำที่ถูกต้องตามหลักของพระพุทธศาสนาหรือไม่ การเพิ่มความสามารถเช่นนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นการพัฒนา "ตาทิพย์" หรือ "หูทิพย์" ให้เป็นได้จริง การกระทำเช่นนี้ถูกต้องหรือไม่ การประชุมนี้จะพิจารณาปัญหาเหล่านี้รวมทั้งปัญหาอื่นๆ

วิทยากร
รศ. ดร. สมภาร พรมทา
รศ. ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์

กำหนดการ
๑๓.๐๐ – ๑๓.๔๕ “ปัญหาทางจริยธรรมของการเพิ่มขีดความสามารถของมนุษย์”
รศ. ดร. โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์
๑๓.๔๕ – ๑๔.๓๐ “ทรรศนะของพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับการเพิ่มขีดความสามารถของมนุษย์”
รศ. ดร. สมภาร พรมทา
๑๔.๓๐ – ๑๔.๕๐ พัก (น้ำชา/กาแฟ/ของว่าง)
๑๔.๕๐ – ๑๕.๓๐ อภิปรายทั่วไป

ลงทะเบียนฟรี

My Personal Blog

Click here for my personal weblog at wordpress.com. This blog contains posts mostly on Buddhism.

Ethical Issues in Compulsory Licensing of Patented Medicines

Then on Wednesday, April 23, 2008 I went to Khon Kaen University to give a talk on "Ethical Issues on Compulsory Licensing." This was a panel which I shared with Dr. Siriwat Thiptaradol and Dr. Vitaya Kulsomboon. Dr. Siriwat is a high ranking official at the Ministry of Public Health and Dr. Vitaya is a professor of pharmacy at Chulalongkorn University.

Workshop on Universal Declaration of Bioethics and Human Rights

This week is a very hectic one for me. I went to Manila from Sunday to Tuesday (April 20 to 22) to give two talks in the Training Workshop on the Universal Declaration of Bioethics and Human Rights. It was held at the School of Social Sciences and Philosophy at University of the Philippines, Diliman. The workshop was held to promote the Declaration, which was recently announced by UNESCO and adopted by its member states.

The first talk that I gave was on "Human Dignity and Human Rights," which was an important topic in the Declaration. Basically it says that human dignity and human rights should always be respected. This is done in the context of health care and life sciences, which are the main concern of bioethics. Then on Tuesday I gave another talk on "Human Vulnerability and Protection of Personal Integrity."

For more information about the workshop, contact Prof. Leonardo de Castro, University of the Philippines, Diliman.

Workshop on ICTs and Development

The international workshop on "ICTs and Development: Experiences from Asia" has just been completed. The workshop was organized by T. T. Sreekumar and Milagros Rivera of the Department of Communication and New Media, National University of Singapore. Around 15 leading scholars from Asia attended, including V. V. Krishna from Jawaharlal Nehru University in India. He is the editor of the journal "Science, Technology and Society," which is a leading journal for science and society in Asia.

Yesterday I presented a paper on "Web 2.0 and Social Networking Websites: Challenges and Potentials for Development in the Thai Context." The idea of the paper was to look at the new phenomenon of web 2.0 where user generated content is emphasized and assessed their potential roles for development as well as the obstacles and challenges. Other papers dealed with the impact and the roles of ICT's in Asian society in one way or another. For example, Anke Schwittay from UC at Berkeley talked about the current project run by Hewlett-Packard at Kuppam, India. Gopalan Ravindran talked about mobile phones and moral panics in India.

There were several others. My impression was that this is an important step toward a fuller understanding of the complex roles that information and communication technologies are having in Asia. Asia is a huge continent and there is a lot of diversity. As a result, a paper dealing with one region in the continent could be widely different from another that deals with another region. The methodologies and the home disciplines of the presenters were different also. While most presenters are communication scholars and theoriests of some kind, V. V. Krishna himself is a scholar in science, technology and society; I myself am a philosopher. This is why the workshop is such a dynamic place.

Learning to Philosophize the Tibetan Way

The Department of Philosophy, Chulalongkorn University cordially invites the public to a colloquium on

"Learning to Philosophize the 'Tibetan' Way"

by

Georges B. Dreyfus

Williams College, USA

Room 708, Boromratchakumari Building, Faculty of Arts, Chulalongkorn University
March 10, 2008, 10 am to 12 noon.

DNA Analysis in the Context of Biobanking

The Center for Ethics of Science and Technology
cordially invites the public to a symposium on

DNA Analysis in the Context of Biobanking

Papers and presenters:

* Juergen Simon: "Recent developments in legal discourse on gene diagnostics in Germany"

* Rainer Paslack: "Genetic information, biobanks and legal regulations"

* Brigitte Jansen: "Gene diagnostic, information of storage data and DNA-banking in the context of the legal and ethical situation in India"

Wednesday, 30 January 2008 at Room 708, Boromratchakumari Building, Faculty of Arts, Chulalongkorn University, 08:00 to 12:00 hours.

The presenters are professors of law and bioethics at Lüneburg University, Germany.

For more information, please contact Dr. Soraj Hongladarom by mailing to him from this website.

New website for epistemology students

A new website has been set up at http://epistemology-chula.wikispaces.com/ to facilitate exchanges of papers and discussions among teachers and students of epistemology. All discussions and topics about epistemology are welcome.

Report of the Colloquium on Happiness, Public Policy and Technology

Can Thailand emerge as a global hub for the design and deployment of new class of technologies that generate happiness? This question was at the heart of a series of colloquia, organized by the Center for Ethics of Science and Technology, Chulalongkorn University, in collaboration with the Human-Computer Interface Laboratory, University of Washington, USA. The first colloquium in the series, which took place on July 23rd, 2007 at Chulalongkorn University, explored this question and a whole host of related questions and issues that serve to integrate a variety of academic disciplines and policy deliberations for the purpose of finding the optimal way in which Thailand could emerge as a hub for innovative and efficacious technology design and research in related areas that incorporate the principle enshrined in the “Gross National Happiness” as well as His Majesty the King’s “Sufficiency Economy” principles. This initial colloquium was supported in part by a grant from the Intel Corporation.

A group of around 25 distinguished scholars and public figures, chaired by Prof. Charas Suwanwela, Chairperson of the Chulalongkorn University Council, gathered at the Sasa International House, Chulalongkorn University to ponder together on these questions. It is well known that new technologies can diminish quality of life—causing “information overload,” addiction, and out-of-control consumerism. Less well known, however, is that the world’s leading technology laboratories—including those at Intel, IBM, Nokia, Microsoft, and some others—are spending hundreds of millions of dollars annually in an effort to reverse these impacts. Researchers and those in leading universities such as MIT, Stanford, and Carnegie Mellon are designing computer games, wellness methods, and learning systems with human well-being and even spiritual development as goals. In a parallel development, neuroscience labs now can now draw upon brain scans of Buddhist monks in meditation to measure the differences between technologies that enlighten users from those that cause harmful stress. These exciting new developments were explored and discussed during the colloquium, with a specific focus on how specific public policies could be formulated for Thailand in such a way as information technology in particular could be integrated seamlessly with ethical principles and imbued with traditional and spiritual values.

It is clear that such infusion of technology with humanistic values is fervently needed in today’s world. Technology, and information technology in particular, is making its presence felt in all aspects of contemporary life. It would not be far fetched at all to claim that information technology has become the medium, the lifeblood, of today’s globalized and intensively interconnected world. Indeed the globalization and the interconnection is made possible by information technology. However, much that has been connected with information technology seems to be rather negative; hence there is a need to find a solution that makes use of the best of both worlds. On the one hand, we in today’s world need the technology, but on the other, we need the technology to function, not in the pure vacuum of non-social and non-cultural space which is clearly impossible, but within the real world where cultural traditions and values are deeply felt. As the principles of Gross National Happiness and Sufficient Economy indicate, the world today needs no excess of unbridled technological materialism, but in fact spiritual, cultural and ethical values, those ‘soft’ aspects of human intellectual endeavor, are having increasingly important roles to play in technology design. The two worlds are collapsing toward each other.

The colloquium on July 23rd focused on these issues in a number of ways. After an opening address by Craig Smith and an introduction by the participants, Soraj Hongladarom, a philosopher and Director of the Center for Ethics of Science and Technology, Chulalongkorn University, presented the first talk on the emergence of what is called ‘Web 2.0’ and its role in reflecting the underlying principles of open society and their implications for technology design and IT policy. What distinguishes web 2.0 for its earlier incarnation is that the former makes possible in a radical way interaction among the users, enabling them to become ‘publishers’ of information in much more facilitated way than was possible before. Web 2.0 sites such as youtube.com or myspace.com, have become social space which make it possible for members of get together to know one another and to accomplish common tasks. The potential for this kind of technology for social well being is enormous. Soraj pointed out that the happiness principle could be served by allowing the aging members of society, for example, to interact with one another through such activities as blog writing. The content entirely belongs to the users, and news and information can be shared in order to create and maintain vibrant communities that could foster more happiness among the members.

In the next talk, Charas Suwanwela, who is an emeritus professor of surgery at the Faculty of Medicine, Chulalongkorn University discussed the increasingly commercialized nature of medical practice in Thailand, and he pointed out the important way of how information technology could be harnessed to help solve the problem. Relying on His Majesty the King of Thailand’s principle of Sufficiency Economy, which stresses mindful consumption and the need for moderation supported by ethical values, Charas mentioned the crisis being faced by Thai health care, which stemmed from the pressure of globalization, increasing litigation, explosive progress in science and technology, and most worrying for him increasing commodification and commercialization of health care. Among the questions he asked was whether it was desirable for medical doctors to advertise their services by asking would-be parents if they would like to see the faces of their children before they are actually born. This example shows that medicine is about to change and become more like other types of services instead of the honorable position of doctors being healers. An aspect of the new capitalism is the level of sophistication with which the service providers create an artificial need for the types of services which in the past were not conceived to be possible or necessary, such as the costly early detection of cancer through PET scans. For Charas the Sufficiency Economy Principle goes hand in hand with the ethical values in medicine and health care, and a way needs to be found such as these values and principles are infused with the practice of medicine and the use and design of technology.

In the subsequent talk, John Sherry from Intel, talked about his team’s ongoing research activities in designing new technologies that help to sustain and promote these softer values. Intel Corporation is known for its leadership in microprocessor manufacturing. However, recently the company has begun to focus on developing “platforms,” i.e., constellations of technology ingredients more focused on particular uses. With the formation of the Digital Health group in 2005, Intel has brought together social scientists, designers and engineers to focus on better understanding ordinary people, and designing technologies more directly targeted at human health and happiness. In the talk, Sherry described three projects being pursued by members of this team. The goal was to use these projects to outline a more general process, and key principles, which will help other product development organizations, policy makers, or others both create and engage technologies for human health and well being. These projects, likewise, describe an arc or trajectory from initial ethnographic research through idea creation, conceptual development and ultimately technology design.

The first project entails large scale ethnographic research on the topic of aging. Population demographics are shifting dramatically in many countries, and the consequences are as yet poorly understood. While policy makers, health care organizations and corporations are paying increasing attention to issues of aging, not many have taken the time to understand how aging is experienced by people themselves. This project set out to learn about aging from elderly people themselves. The second project was focused more on the latter stages of research and development. It builds on a trajectory of research known as “embedded assessment,” in which technology is designed to help people track variability in their health or behavior constantly and unobtrusively. This strategy was employed to help people who are at risk for future health complications as a result of difficulties managing negative emotion associated with stress (often manifest in the United States as anger). By sensing negative emotional arousal, and providing well designed prompts and strategies for avoiding major “blow ups,” the goal of this technology is to help people deal with stress in a more healthy way, to feel better in the present and maintain health for the future.

The third project describes work that has progressed beyond basic research towards pilot implementation. Beginning in 2006, members of Sherry’s team began research in Africa, India and a select few other sites to better understand how technology might enhance the delivery of health care in poorer, rural regions. As many have pointed out, technology holds promise for enhancing skills of local care providers, or increasing access of rural villagers. The goal with this project was to gather both a broader understanding of what worked, and why, and to begin honing a useful, standardized, technological platform by pursuing an actual deployment, in rural Uganda. Working with a number of both local and non-local NGOs, universities, and government agencies, it was hoped that a solution that can scale beyond this single implementation could be developed.

Each of these projects started out not with a technology, nor with a “market,” but rather with a well attested human value, based in careful research. That would be where some of the most interesting innovations of the future come from, namely those that are most aligned with enduring human values.

After the lunch break, Craig Smith talked a little about his project on empowerment and spiritual computing. He mentioned his experience with the theorizing for the well known alternative economic framework developed by E. F. Schumacher, which he saw to be a precursor to both the GNH and the Sufficiency Economy Principles. The idea was that traditional economics appeared to get things wrong. Consumption cannot take place until infinity, and sooner or later one has to face with the inevitable decline in resources. Thus Schumacher called for ‘sustainable development’ where developmental effort was constrained by the need for the planet earth to replenish itself so that human beings were able to continue living on it. Schumacher termed his idea ‘Buddhist economics’ as it stressed the idea of sufficiency modeled upon village-based economies and not today]s globalized one.

Talking about Buddhist economics led Smith to discuss the important role that empowerment plays in Buddhism and also on the use of the term in various advertisements he saw around the world. A computer manufacturer, for example, advertised their products as ‘empowering.’ But what exactly is being empowered, asked Smith. Certainly it is not pure, unadulterated consumer choice, since that is not sustainable and clearly not in line of the sufficiency principle. And according to the German philosopher Immanuel Kant, to follow one’s own desire wherever it leads is not empowering at all, but in fact one is being enslaved by one’s own desire. This view of Kant’s echoed what Gautama Buddha taught more than two thousand five hundred years ago. Thus, real and meaningful empowerment can only take place when one takes into one’s hands one’s own destiny; that is to say, one controls the direction of one’s life according to the values and goals that one deliberate and rationally consider to be those worth pursuing for. The Buddhist conception of empowerment, then, becomes relevant in this attempt, as it is the conception that emphasizes the role of transformation. One is empowered in Buddhism when one realizes that things according to what they are and when one becomes the master of one’s own mind such that instead of the world transforming the mind through arousal and creation of worldly desires, one controls one’s mind and thereby transform the world itself. To put this in a less abstract term, empowerment for Smith means that technology users maintain the power to create and manipulate the technology according to their own ethical values and choices.

The colloquium ended with a talk by Deputy Prime Minster Paiboon Wattanasiritham. He reiterated the importance of sustainable development and Buddhist economics by emphasizing that happiness, and not mere consumerist satisfaction, should be the goal of public policy. Whatever public policy that is developed should have as the final goal a happy society. This includes happiness, wellness, and physical and mental health of the population.

Another thing he mentioned was that the Sufficiency Economy philosophy should be adopted as a general guideline. Thus, in terms of public policy we have the final goal of a happy society in a collective sense, which of course included the individual. The guiding principle consists of three components, namely moderation, reasonableness and humility. Then the two preconditions which were the basis for sufficiency economy were knowledge and morality.

Then Deputy Prime Minister Paiboon mentioned three main areas in which public policy based on the Sufficiency Economy Principle should be formulated. The first one focused on what he called “integrated community development plans.” These were plans developed by the villagers themselves according to their local belief systems, and systems of goals and values. Information technology was actually included in one of the goals developed by one village that he visited. The technology functioned prominently in the developmental plans of the village and was inserted as one of the key indicators. The second area concerned human mapping or goodness mapping. This is an attempt to locate and map persons with good qualities in each locality. ‘Good people’ here obviously included those that were skillful in a variety of ways, so these people become invaluable resources for the villagers and communities.

Finally the third area mentioned by the Deputy Prime Minister was spiritual computing, that is, a mixture and integration between computing technology and spirituality. This is an idea first developed by Craig Smith. It is a way to develop and design information technology in such a way that promotes and relies upon insights gained by Buddhist meditators and practitioners. For example, information technology could be harnessed to help train the mind, which has been a goal of Buddhist practice for millennia. For the Deputy Prime Minister this was a way toward formulating a workable public policy on technology design and use that emphasizes, and as Craig Smith is saying, transform both the technology itself and the world at large into a more meaningful entity.

So the colloquium ended with these three recommendations by Deputy Prime Minister Paiboon. It was up to the members of the colloquium to think further on how to elaborate on these recommendations, and the members of the colloquia are looking forward to the second colloquium, which will take place in early February 2008 also at Chulalongkorn University.

Nanotechnology and Asian Values

In this paper I would like to investigate the relationships between nanotechnology and Asian values. Nanotechnology has been proclaimed as a new technology that could bridge the gap between the rich and the poor countries. Areas such as drug development, agricultural production enhancement, elimination of environmental pollution, and energy management, to name but a few, are those where nanotechnology is promising to deliver solutions that could raise the standard and the quality of living in the developing world significantly.

Furthermore, many countries in Asia are fast developing their nanotechnological capabilities. Foremore among them are India and China, which are poised to become among the world leaders in the field. Countries such as Thailand and the Philippines are starting to catch up. According to Peter Singer et al. (2005), nanotechnological activities in India include product development and marketing, and in China the national infrastructure of funding for innovative nanotechnological research is very strong. Singer et al. believe that nanotechnology could be good news for the developing world, but that will not take place on its own. On the contrary, Singer et al. are proposing a global agenda whereby nanotechnology is highlighted as a kind of technology that could provide concrete changes for the better in the developing world.

However, in order for the visions of Singer and others' can be fully realized, one needs to take into consideration the role that culture and values are playing in adoption of nanotechnological policies. In the paper I will investigate the various dimensions in which culture and values play a role. As with other powerful technologies, nanotechnology can create as many problems as solutions. The typical fear of the technology, that nanotechnology will someday produce “nanobots” or “nanogoo” which will take over the world and destroy human beings, needs to be seriously addressed and not merely dismissed as a fantasy. I will concentrate more on the Thai case, looking specifically at the Buddhist tradition in attempting to find out what Buddhism might have to say regarding the advancement of nanotechnology into the fabric of Thai culture. However, I believe what I am saying here is relevant to the other traditions in Asia too.

Reference
Singer, Peter, Fabio Salamanca-Buentello, and Abdallah S. Daar. (2005). Harnessing nanotechnology to improve global equity. Issues in Science and Technology, pp. 57-64.

Technology and Happiness: Bridging the Digital Divide

The panel on "Technology and Happiness: Bridging the Digital Divide" which was part of the Third International Conference on Gross National Happiness took place on Tuesday, November 27, 2007 and was highly successful. The panelists were Purin Panichphant (in place of Craig Warren Smith), Roger Torrenti and Michel Bauwens. At first there were not too many people attending, but in the end we had a very stimulating and thought provoking discussion that will certainly have a lasting impact on policies.

Purin Panichphant opened the panel with a presentation of the project on "Meaningful User Experience" (MUX) which he had been developing together with Craig Smith. Both Purin and Craig are now affiliated with the Center for Ethics of Science and Technology, with myself also in the team. What we are trying to do is to place Thailand as a 'development hub' for policy research and technology design that embeds religious, moral and spiritual values into technology. The idea is not entirely new, and in fact many companies in the US and Europe, such as Nokia in Finland, are developing ways to incorporate these values into the design. Nokia, for example, is teaming up with Electronic Arts, a software game designer, to produce a new genre of games that builds upon local traditions and myths so that the game does not have the look and feel of the cultures that are foreign to the one the game is going to be promoted. However, the deeper reason is that by embedding local values into the games, it is envisioned that the game will not be merely an 'entertainment', but will be educational in a new way.

Hence, what is 'meaningful' in MUX is precisely that the user will gain an experience that is connected with deeper sense of identity and is in tune with the community and its traditions. We have often heard of tirades against technology, such that technology is going to destroy the world and the moral fabric. On the other hand, we believe that technology itself could be a force for the good. And this 'good' is not merely material, but religious, moral and spiritual.

Roger Torrenti is currently heading the EuroSoutheastasia-ICT.org project, which is funded by the EU and aiming at creating and providing opportunities for groups in the region to run projects designed to benefit the local people through novel uses of information technology. He talked about this new project, which could create real changes in South-east Asia and in the cooperation between the EU and the region. Roger also mentioned some other projects initiated by the EU and designed to help develop partnership with other regions such as Asia. One is the PARADISO project (PARADISO stands for "Paradigm and Society"), where the EU is envisioning a partnership with other regions and pushes for an alternative model through shared visions and shared perspectives toward progress and mutual understanding.

Michel Bauwens emphasized the role of peer-to-peer (P2P) networks as a solution to many of the problems facing the world today. What we are seeing the world today is an emergence of the peer, or the ordinary people themselves, as a force for changes, replacing the traditional elites in a growing number of fields. Web 2.0 is a clear example is this peer-to-peer network. What distinguishes web 2.0 from its predecessor is that the earlier web design is a one-to-many communication. The webmaster created the information and then put that up on the web for the many to read. However, new web 2.0 sites, such as YouTube, MySpace, or Facebook, changed this picture in a radical way. It is now possible for the users to post up information and media on the site, thus blurring the distinction between the webmaster and the user. For Bauwens this is a symptom of a profound change that is going on and that should be further encouraged. And his vision is that the world is changing toward this locally active, but globally interacting networks enabled by the new web technologies.

He cited a piece from European history. The Roman Empire, as is well known, is supported by slave labor. Much of its economy was maintained by this free labor extracted from slaves. However, after the Germans defeated the Romans and dissolved the Empire, they freed up all the slaves. Hence the slaves could now own their land and become masters of their own destinies. Slaves became independent farmers. For the traditional elites this was very bad, because they could no longer rely on slave labor, and this spelled the end of the Empire. However, for the slaves turned farmers, this was very good for them. Bauwens sees the trend happening today with the emergence of peer-to-peer networking. Instead of being controlled by one centralized source of power, the trend now is toward decentralization of power and of economy, but with a more intense communications between the localities. This could well be a way for technology to be a part in the actual promotion of happiness.

Naturally there were a lot of questions during the panel. One asked how technology could promote happiness at all. Suppose somebody chooses to live without any new technology, they can well be happy. The answer from the panelists was that, of course one can certainly choose how much technology one decides to allow into one's life, but that does not mean that technology has no role at all in development and in promotion of happiness according to the GNH principles. We have to make a distinction between those who can afford to choose how much technology one wants, and those who cannot choose at all because they are too poor or their homes are too remote from the technological connection. If people have no choice, then the question becomes moot.

Another question is a more philosophical one. The idea behind the internet has seemed to be one that promotes individualism, freedom of choice, and autonomy -- in short those ideas behind traditional liberalism. But if the world is moving away from that model, and more toward an alternative which is based more on the idea that individual persons are more relational and their beings are more dependent toward others and their communities, then how would the internet be situated? This is a difficult question and one I am sure will be pondered on for some time from now. Nonetheless an answer seems to be that technology is not as determined as some technological determinists appear to think. If technological determinism is true, then in this situation the internet would seem to be doomed. However, one might find an answer in how the technology is designed. And in fact it is possible to design the internet, or another version of it, that promotes the idea of individuals being relational and depending on the whole, so to speak, rather than the old model of atomic individuals. After all the internet is nothing if not a communication tool, and as relations critically depends on communication, then there is a way for the internet itself to be adapted. The bottom line is that it does not have to be tied up with the philosophical idea of atomic individualism at all.

So the panel became deeply philosophical and theoretically in the end, which is very good indeed. Those who participated would like the conversation to continue, and certainly we will find a way to let that happen in the near future.

Web 2.0: Toward Happiness and Empowerment through Interactive Technology

Soraj Hongladarom

Department of Philosophy and Center for Ethics of Science and Technology

Faculty of Arts, Chulalongkorn University

Introduction: What is Web 2.0?

Web 2.0 is a new development in the World Wide Web. According to the Wikipedia, the term ‘web 2.0’ refers to “a perceived second generation of web-based communities and hosted services — such as social-networking sites, wikis and folksonomies — which aim to facilitate collaboration and sharing between users.” Its use first became widespread in 2004, after the first O’Reilly Media Web 2.0 conference. Actually, ‘web 2.0’ does not refer to any advancement in technological details, but it shows more how the internet and the technologies of the World Wide Web is used so as to reflect social interaction and the ability for users to share information which was not actually feasible with the way the Web was used before. According to Tim O’Reilly, “Web 2.0 is the business revolution in the computer industry caused by the move to the internet as platform, and an attempt to understand the rules for success on that new platform” (http://en.wikipedia.org/wiki/Web_2).

Many websites that we are familiar with today employ the web 2.0 concepts. A clear example is www.youtube.com, which could well be regarded as the very embodiment of the idea. Youtube does not contain any information on its own. The millions of video clips on its website do not originate from the people who designed the site and put URL on the internet, but from the millions of users worldwide who share the clip with one another. We might look at youtube.com as a huge free market where people come in from all corners to share their information. In the previous incarnation of the Web, what we might conveniently call ‘web 1.0,’ the idea is that information is created and disseminated to the users by the content providers and the webmasters, and the users are in most cases little more than passive consumers who can only choose which chunk of information they would like to get and which one not, but they do not have the power to share their own information with the outside world without themselves becoming webmasters. Web 1.0 creates a wall between the webmasters and the users. Webmasters create, maintain and disseminate information, and the public consume it. With the web 2.0 concept, on the other hand, the line between webmasters and the users has become significantly blurred. The function of the webmasters in youtube.com function, not as ones to choose which video clips should be shown on the first page, which ones on the second and other inner pages, and so on, but the role of the webmasters has almost become invisible, making sure that things run smoothly and that the overall look of the website is pleasing and functional, etc. In short, the role of the webmasters changed from that of ‘masters’ to being more like ‘servants’ who stay out of the limelight and are always there and ready to help.

In this brief paper, I would like to discuss how the web 2.0 concept could be conducive to happiness. As happiness is notoriously a difficult concept to pin down exactly, what I am focusing is rather empowerment of the local communities. As a technology that supports social networking and sharing of all kinds of information, web 2.0 will be instrumental in promoting happiness that is a result of such social empowerment. However, before that vision can be reality, many obstacles need to be overcome. These obstacles will be identified in the course of this paper and I will provide some attempt at showing how they can be eliminated.

Open Source, Open Society and Web 2.0

The web 2.0 concept aligns itself perfectly with that of open source. In software terms, ‘open source’ means that the source code of a particular program is publicly accessible and is intentionally released to the public so that anyone who has the expertise can have a look in order to study it and make improvements. The only requirement for open source is that once one revises and improves on a code, one is bound to publish one’s own revisions and announce this to the public. This is to ensure that any revisions and improvements will be fed back to the system so the benefits still belong to the public. The open source idea is diametrically opposed to the normal practice of most software businesses, which jealously guard their source codes as trade secrets. This ‘proprietary system’ or ‘closed source’ implies that the source code, the very heart of software, belongs to the company as private property. Nobody except for authorized personnel within the company who owns it has the right to open up a piece of software and to do anything with it. Once a user has bought a piece of proprietary software, he or she in effect has agreed to be bound by its terms of use, which in most cases involve the agreement not to tinker with the source code, if they do have the ability to crack open the software get to the inside.

Another well known website illustrates this viewpoint very well. Wikipedia.org is a very widely used online encyclopedia in the world today, and its startling feature has always been that anybody has the right to share their knowledge and expertise with the world by uploading their own contribution to it, thus adding what they know to the global community, adding a share of knowledge for the benefit of everyone. The basic idea of the open society is that every individual is equal, and that idea is also reflected in the wikipedia conception. Knowledge is shared among everybody in the world, and definitely it is not the prerogative of some privileged few.

The open source system is much aligned with open society. According to Karl Popper, an open society is one where there is a system of tolerance, accountability and most of all transparency in information management. A government is open when anybody can monitor its functioning and when it can provide justifications and reasons for its action. This is opposed to governments in closed, totalitarian societies where governments are not accountable to the people, nor are they any transparent in its dealings. In this sense, there are a lot of affinities between open source software system and open society. In the open source concept, there is a system of trust and willingness to share the good with everybody in the community. The authority functions more as one who facilitate things so that the good is brought about in the most efficient manner possible so as to ensure that everybody does have a chance to enjoy the good, rather than hoarding the good to a privileged few as is very often the case in closed societies.

What is crucial here is that open source critically depends on open society. This is a point that seems to be much overlooked by software developers. But in a society where there is no freedom to innovate and no freedom to share information without any restrictions, it is very difficult to image how open source software system can even get started. On the other hand, promoting open access and openly sharing systems such as web 2.0 websites could well lead to more open societies, because, as history has shown many times, maintaining a healthy, democratic society requires that information be fully accessible and fully shared. This is precisely the objective of web 2.0

Web 2.0 and Happiness

So we have now come to the central part of the paper. I would like to show that there is a link between web 2.0 and happiness. Let us note, however, that the term ‘happiness’ here is used here not in the usual psychological or economic sense of ‘subjective well being,’ but in a more ancient and more spiritual sense of cosmic order and harmony. Rationale behind this is rather complex, and at least requires a full paper of its own. However, the idea, basically, is that by equating happiness with subjective well being, the moral dimension and the spiritual side of the matter is left out. One can be ‘happy’ when one is only satisfied with the material consumption. But as all religious traditions point out, this is not adequate at all, and there is obviously more to happiness than mere consumption. What web 2.0 can offer in promoting happiness is that, by allowing people to network together and by allowing them to express themselves to their communities, the technology allows for a level of happiness that has hitherto been rather difficult to achieve. Happiness can be achieved here only it is understood as something that arises when one fulfils one’s goal and one’s sense of ‘belonging’ to something that is greater than oneself, something more akin to Aristotle’s ‘good life’ (eudaimonia) rather than mere consumption of material goods. At any rate it is hard to see how material consumption would have anything to do with social networking, so if happiness is equated with the former, then one would indeed by hard pressed to see how web 2.0 can lead to happiness at all.

To put things in more concrete terms, web 2.0 creates a level of happiness by ensuring that information is shared in an open and transparent manner. As happiness is better understood as a harmonious working relationship between the inside (individual preferences, etc.) and the outside (social and physical order of things), web 2.0 does promote it through becoming a lynchpin of open society. Hence there are strong logical connections between open source software (such as web 2.0), open society and happiness.

Web 2.0 in Thailand

There are a number of websites in Thailand employing the web 2.0 concepts. The most successful one seems to be www.pantip.com. This very popular website functions as a forum where members come in and engage with their fellow members of every imaginable topic, ranging from politics (a very heated section) to art and entertainment, to religion (another heated place), and pet care and so on.

Another interesting website is http://gotoknow.org/, a site that collects a large number of ‘weblogs’ or ‘blogs’ contributed by the members. Both pantip.com and gotoknow.org are ranked among the most popular websites in Thailand. 

What these two websites share in common is that, firstly they are operated mostly by their members. All the content is provided by the members, and the so-called ‘webmasters’ are in fact facilitators who make things running but impose no heavy hands on the directions where the content is heading. However, there may be some restrictions, especially in the case of pantip.com, as when the exchanges (mostly about politics) tend to get out of hand and when the directions of the discussions might risk offending someone or breaking the law. Otherwise the idea is that any content whatsoever is fair game.

These two websites clearly show that Thailand appears to be heading in the right direction as far as the use of web 2.0 concepts is concerned, but now the problem is how many people in Thailand are actually using it. Considering the statistics prepared by the National Electronics and Computer Engineering Center (NECTEC) showing that the total number of internet users in Thailand hover around 12 percent in the year 2004,¹ this is not quite satisfactory. It is indeed true that happiness does not necessarily depend on how many people are getting connected, but without any level of appreciable internet access, it is hard to imagine how happiness is going to be achieved, at least when we consider the kind of happiness that has been the subject of our discussion so far in this paper.

Conclusion

So to conclude. The major question that will concern policy makers in the country for a foreseeable future is: How could Thailand foster the design principles for web 2.0 technologies that actually promote happiness and human development? This question is important because design is indeed crucial if any policy attempt to broaden the people’s participation in the internet world is to bear fruit. I think a first priority for the design should be that the users should be kept in mind from the beginning. Technologies are meant to answer the people’s wants and needs, and anti-technology rhetoric notwithstanding, we in the twentieth century simply cannot leave without it. And I am firmly convinced that the path toward happiness would not be feasible without some kind of ingenious technological design that is accessible to everybody and that allows for the full flowering of everyone’s potential. Web 2.0 seems to be doing its job in this regard, as we have seen. However, many obstacles still remain, as in Thailand only less than fifteen percept of the population are connected to the Internet. And even if we carefully consider the prime examples of Thai web 2.0

Another thing that deserves no less serious attention is the potential clash between local values and the global web 2.0 websites such as youtube. The recent incident between the Thai government and the website concerning the portrayal of the Thai king illustrated that the clash could get downright serious, resulting in the whole youtube.com website being shut down and inaccessible throughout the country for a consideration period of time. This clash in value needs to be fully addressed and deliberated. What global websites such as youtube need to consider is that they cannot take their own system of values for granted. However, this is a very delicate and complicated matter. We have to be well aware of the possibility that local values might trump over global ones, resulting in parochialism and the syndrome that occurs when one country is always arguing against ‘interference’ by outsides (which in many cases are only justifications of brutality inside the country). On the other hand, we also need to be careful that the so-called global system does not fully dominate everything and every local corners, which could result in the same thing.

1 Thailand ICT Indicators 2005: Thailand in the Information Age (Pathumthani: NECTEC, 2005), p. 27.

Coding for Ethics - Bangkok Post, Aug 8, 2007

CODING FOR ETHICS

Project aims to turn His Majesty the King's sufficiency and happiness theories into a new technology policy

Story by CRAIG WARREN SMITH


Craig Warren smith, co-host of colloquium
Electioneering will soon dominate headlines in Bangkok. But a quieter and more consequential issue looms beneath the surface: whether Thailand's leaders can translate His Majesty the King's ethical concept of a "sufficiency economy" and that of gross national happiness into tangible innovations in public policy.

If they succeed in doing so, the next elected government may well embrace the new approach.

But sceptics abound. Critics in Hong Kong, writing in The Economist and Asian Wall Street Journal, dismiss the King's concepts as mere fodder in the anti-Thaksin PR wars.

They claim that sufficiency/happiness notions are too fuzzy to be operationalised, too anti-capitalistic to gain traction.

After all, Thailand sits in the geographic middle of a region that is experiencing the most significant growth surge in history.

Deputy PM Paiboon: three recommendations

Surely, they insist, the next government will fall in line with reality. Translation: endless consumption as in the Singapore model, not spiritual growth, will remain the implicit aim of the Thai government.

Maybe not.

Last month, a project emerged that aims to prove those critics wrong. It is a year-long series of small colloquia involving some of Thailand's top academic and government leaders.

Chaired by the head of Chulalongkorn University's governing board, Prof Charas Suwanwela, it is organised by the University of Washington's Human Interface Technology Laboratory and Chulalongkorn's Centre for Ethics in Science and Technology.

Called "Happiness, Public Policy and Technology," it is intent on producing a dramatic shift in technology policy for the next elected Thai government, one that is in tune with the King's concepts.

The session brings together technology centres in Thailand such as the Asian Institute of Technology, the National Science and Technology Development Agency, the government's own technology research arm, Nectec, as well as Chulalongkorn itself.

And surprise: the project already has some powerful market forces on its side. IBM, Nokia and Intel participated in the first session, and Google has signalled that it wants to join in.

If the project succeeds, it could spread rapidly. The International Telecommunication Union (ITU), which helps 191 nations set telecommunications policy, is listening in.

"ICT can enhance ethics and national happiness," says Dr Eun-Ju Kim, Head of the ITU's Regional Office for Asia and the Pacific.


Dr Suchada: momentum can grow quickly

Aligning with Web 2.0

"We believe that the 'sufficiency/happiness' concepts of the King are in tune with the new market forces in technology," says Prof Soraj Hongladarom, one of the project's co-organisers.

The key is to understand the innovation dubbed "Web 2.0," exemplified by applications that have upended technology markets in the West, causing web sites like Google, YouTube, Facebook, MySpace and Flickr to amass tens of millions of users in a matter of months. Initially, these sites had no business model, but their embrace by the public drew investors. The same could happen in Thailand.

Like China and many other governments, Thailand has taken a defensive stance against Web 2.0 by outlawing YouTube and limiting children's access to massive multiplayer online gaming. But these problems could be transcended through public/private partnerships and new alliances in Thailand that cause Thailand to move into the forefront of Web 2.0, turning it to Thailand's advantage. By turning Thailand into a hub for Web 2.0 technologies, the country could exert its comparative advantage in the technology market place and empower its citizens.

In fact, a number of corporations around the world have been nurturing technologies that aim to foster the well-being of users. Many, such as Nokia, have released the source code of their technologies so that local developers can join in. But their innovations remain mostly hidden in research labs, far from Asia. The reason: Till now these corporations have lacked a nation to serve as their beta test site.

One such researcher drawn to Thailand is Intel's John Sherry, who manages a health care research group in Portland, Oregon. "We are developing biofeedback technologies that draw insight from Buddhist meditation," he said. "These technologies can help patients monitor their behaviour and reduce stress. Thailand could offer a great environment to help companies such as Intel adapt these technologies to realities of emerging markets."

Indian researchers echo this view. "The King's ethical concepts can be incorporated into the design of technologies for education, games, devices, whatever," said Arvind Lodoya, a Bangalore-based researcher at the Shrishti School of Design whose work is supported by Nokia. "As an open society, Thailand fits nicely with open source. Designers here could develop applications that release the pent up creativity of Thai citizens," he said. "Unlike India, Thailand has the scale that could bring government officials into interaction with the private sector to point to a new paradigm of technology deployment."


Prof Charas chaired the session

Three suggestions

Just how would this process begin in Thailand? Deputy Prime Minister Paiboon Wattanasiritham, a speaker at the recent colloquium, offered three concrete recommendations.

1) Ask citizens "what makes them happy?" An advocate of a strong local role in governance, Paiboon said that technology could be used to assess citizens to find out what in fact could satisfy citizens. "Rather than tell users what to do, the government could use web sites and digital devices to find out what communities want and to monitor their progress in achieving it.

Reinforcing Paiboon's suggestion, some participants argued that applications could be designed to foster the "wisdom of crowds," so that by deliberating with each other users could come to embrace the ethical principles that would make their happiness sustainable over time.

2) Identify who knows what: A second concept advanced by Paiboon is a concept he called "wisdom mapping," in which community members could identify each others' skill levels, much as users of Amazon.com and eBay use technologies for peer review. In a similar way, applications of technology could be designed to evaluate and honour the skills of neighbours in hundreds of communities. "A village, district or tambon could develop a bank of identified skills that could be called upon in times of need," he said.

3) Teach mindfulness: A third notion he suggested was "spiritual technologies," in which technology applications could combine with instruction to teach mind training or mindfulness in citizens, helping them cope with the stresses of modern life. Noting web sites such as spiritualcomputing.com, Paiboon suggested that the colloquia bring to Thailand the best thinking about how technology could release citizens from stress.

A search for the new

If Thailand's next government is to embrace such ideas it will need measures that allow policy-makers to distinguish between technologies that foster virtuous behaviour and those that cause harm. The colloquia explored the notion that recent innovations in neuroscience catalysed by the Dalai Lama could be the source of those measures.

Using the latest brain imaging technologies such as fMRI, the University of Wisconsin Laboratory for Affective Neuroscience has been measuring the "happy brains" of adept meditators, creating the visual basis for measurable comparisons with normal citizens who lack mind training. A plan of the project's organisers is to bring neuroscience researchers to Thailand in an effort to help public policy makers and designers use such measures to chart progress towards the happy state.

So far the Thai colloquia is just a discussion. "This sort of informal conversation is the best way for significant collaborative projects to emerge in Thailand. As the ideas catch on, momentum can grow quickly," said Dr Suchada Kiranandana, president of Chulalongkorn University.

The next colloquium in the series, slated for November 30, will focus on education technologies that foster happiness. Next in line for consideration, early next year, are colloquia that consider computer games and a final session in the Spring will address the cause favoured by the Royal Family: rural development.

Will it work? Keep your fingers crossed.

Formerly a professor at Harvard University Kennedy School of Government, Craig Warren Smith, PhD, is now senior advisor to the University of Washington Human Interface Technology Laboratory. Outside of academia, he has advised multinationals (Microsoft, Intel, IBM, Nokia, Oracle), philanthropic institutions, ministers of emerging markets, including Thailand, intergovernmental institutions and leading universities.

Article from the Bangkok Post - Aug 8, 2007

A HUB FOR HAPPINESS TECHNOLOGIES

Thailand could harness Web 2.0 concepts to create applications based on sufficiency economy concepts

Story by TONY WALTHAM


Bhutan's Minister of Home Affairs Jigmi Y. Thinley
No other country is putting ethics at the top of its public policy agenda in the way that Thailand is, according to senior advisor to the University of Washington's Human Interface Technology Lab Craig Smith who has been holding meetings here for the past three weeks, including co-hosting the colloquium he refers to above.

Last week a process was outlined in a meeting with the National Science and Technology Development Agency (NSTDA), the National Electronics and Computer Technology Centre (Nectec), Chulalongkorn University and the Asian Institute of Technology (AIT) whereby internal teams will hold a series of meetings.

Later, three recommendations outlined by Deputy Prime Minister Paiboon Wattanasiritham would be operationalised - and before the next colloquium, he said.

These ideas are around identifying what makes people happy, mapping who knows what in communities and in applying technology to teaching meditation or mindfulness. A design prototype will be prepared at AIT on November 29, the eve of the next colloquium here, he said.

This should be followed by the signing of a Memoandum of Understanding the following day.

"We have to develop some sophisticated instruments that could measure the ethical impact of technologies and look at the way applications shape behaviour; do they have an ethical impact or an addictative impact?" he said. With such tools, government policy-makers could make informed decisions about technology and whether it is good for its people, he explained.

Thailand would definitely set the agenda for the world, Smith said, adding that he had been invited to Geneva to discuss the latest developments with the secretary-general of the International Telecommunications Union (ITU). Next week, he is also meeting with Google to brief its top executives about the concepts.

The term Gross National Happiness (GNH), which aims to define the quality of life in holistic terms - in contrast to Gross Domestic Product (GDP) which is merely an economic indicator - was conceived by Bhutan's King Jigme Singye Wangchuck back in 1972.

But it wasn't until 1998 that Bhutan decided to share this idea with the rest of the world. Before that, the Himalayan kingdom and been "too shy" to talk publicly about the concept, according to Bhutan's Minister of Home Affairs, Jigmi Y. Thinley.

Speaking at the Foreign Correspondents Club of Thailand (FCCT) last month, he explained how the concept of GNH promoted a sustainable, simple way of life and a peaceful society, and how it was now gaining currency and interest in the world at large.

Thinley had been in Bangkok to participate in a two-day International Conference on Happiness and Public Policy, staged July 18-19 by the Public Policy Development Office of the Prime Minister's Office.

At the FCCT, Thinley also announced that the 3rd International Conference on Gross National Happiness would take place in Nong Khai, followed by a session in Bangkok, from November 22-28 this year.

Some of those who had made presentations at the two-day conference on Happiness and Public Policy at the UN later joined the 20 or so academics, representatives from NGOs, the Government and companies such as IBM and Intel at a colloquium - referred to in the story above - that explored how Thailand might become a centre that could "operationalise" GNH.

This was a brainstorming session that, in particular, looked at health care - the first of several planned for the coming year by its organisers.

This series of seminars, conferences and colloquia mark a new phenomenon that recognises the need to apply morality and ethics to societies.

And Thailand is now at the epicentre of activity - presenting an opportunity for the country to position itself as a global leader for innovation in this field.

This comes as His Majesty the King's sufficiency economy concept is providing both the setting and is serving as a moral guiding principle for national development.

During the colloquium, which I attended, Deputy Prime Minister Paiboon Wattanasiritham pointed out that a few years ago most businessmen here would have said that the sufficiency economy concept did not apply to business but related only to farmers and rural areas.

But this had all changed, he noted. Many inroads had been made and business leaders at chambers of commerce and the Federation of Thai Industries now seriously discussed sufficiency economy principles, he said.

Paiboon also reminded those present how Thailand's 10th national economic and social development plan, which was based on the sufficiency economy concept, stated clearly that the final stage of its development goal was to have a society where people lived together in peace, happiness and togetherness, including being in good health.

In discussions about happiness, ethics and morality another fundamental element is spirituality.

In articles on the web at spiritualcomputing.com, Craig Smith details aspects of the convergence of ancient wisdom and modern tools and says that a framework and a research agenda is now emerging through informal meetings.

In applying technology to the concepts of GNH or the sufficiency economy as well as to spiritual computing, the Web 2.0 concept of interactive computing would appear to be the foundation on which solutions or applications might be built, he notes.

Happiness, Public Policy and Technology

This is a picture taken from the colloquium on "Happiness, Public Policy and Technology," July 23rd, 2007 at Chulalongkorn University. The next colloquium will be held at the same place on November 30, 2007. The topic will be "Technology and Education."